گردشگری غداهای محلی در کردستان از ساوار تا لق لق + عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، مردم کردستان به دلیل شیوه معیشت مبتنی بر دامداری، زراعت، باغداری و زنبورداری از گیاهان طبیعی خوراکی مانند قارچ، کرفس، کنگر، ریواس، خوژه به هر دو صورت تازه و خشک کرده بسیار استفاده می‌کنند. الگوهای غذایی و مواد تشکیل دهنده آن در میان کردها بسیار ساده و از موادی تشکیل می‌شود که در دسترس خانوارها قرار دارد.

از پنیر، شیر، عسل، گردو و انجیر کردستان و اشتغال مردمان به نگهداری گوسفند، «اصطخری» در قرن چهارم ه.ق سخن گفته است.

عمده ترین غذاهای محلی در میان کردها عبارتند از:

پلو که به صورت کته یا شله برنج با گوشت پخته تهیه می‌شود.

دوخه‌وا یا آش دوغ که در آن کوفته ریزه هم می‌ریزند و از کمی سبزی جعفری خرد شده، «پسل» (نوعی سبزی) یا اسفناج و نعنای تازه، تخم مرغ با بلغور یا برنج تشکیل می‌شود.

ساوار، از گندم جوشانده و خشک و آرد شده با افزودن کره می‌پزند.

گردول خوراکی است که از برنج یا ارزن پخته شده در دوغ با افزودن مغز گردو و گیاهان معطر درست می‌شود.

ترخینه، عبارت است از برنج یا گندم پخته همراه با ادویه و ترشی است.

شله‌ گنیم، با گندم خرد شده (مره‌که) و گوشت قورمه و کره می‌پزند.

دوخین یا آش گزنه، از گندم و جو پخته شده در دوغ (هیزان) همراه با گیاهان معطر مانند پونه، کاکوتی، از گزنه و برگه شلغم تهیه می‌شود.

هتیمچه با گوشت گوسفند، حبوبات و سبزی درست می‌شود.

شلکینه ترکیبی از آرد، شیر، تخم مرغ، و شکر است.

کوفته شوروا، مواد تشکیل دهنده  آن شامل برنج، گوشت چرخ کرده، تخم مرغ، سبزی‌های معطر، پودر کاری، پیاز، لپه، روغن، کشمش، خرما، دُمبه، مغز گردو، رب و نمک می‌باشد.

رشته پلو پلویی است آمیخته با رشته‌ای از خمیر گندم که قبلاً سرخ شده و در مشک نگه داری می‌شود. این پلو بدون خورش خورده می‌شود.

رشته رون یا رشته روغن که عبارت از رشته سرخ و پخته شده در دوغ است.

یک آبه از برنج قورمه و پیاز داغ تهیه می‌شود.

آش کردی یا پرشتین با گندم خیسانده ای که خشک و بلغور شده تهیه می‌شود.

شلغم ترش یا شلغم باغی که از نخود، لوبیا، گردو و بگه زردآلو تهیه می‌شود.

کلانه، ترکیبی از نان و پیازچه با کره محلی است.

پرپوله، از عدس، رشته سبزیجات معطر تهیه می‌شود.

بامیه و گوشت، بامیه، گوشت گوسفندی، رب و آبغوره و نک و روغن مواد تشکیل دهنده آن هستند.

برویش ترش، مواد تشکیل دهنده آن شلمل بلغور، زردآلو خشک، مغز گردو، پیاز، آب لیمو، نمک، روغن و نخود است.

خرما و رون، مواد تشکیل دهنده آن شامل خرما، تخم مرغ، نمک و کره است.

دانه کولانه، مواد تشکیل دهنده  آن شامل گندم کامل، نخود، عدس، لوبیا (قرمز و چیتی)، سبزیچات معطر (مرزه)، قلمه و نمک است.

دوینه، مواد تشکیل دهنده آن شامل دوینه آماده خشک، نعناع خشک، روغن، پیاز سیر و زردچوبه است.

شلکینه، مواد تشکیل دهنده آن شامل آرد، تخم مرغ، شیر، نمک، کره و شکر.

قلیه، مواد تشکیل دهنده آن شامل زردآلو خشک، گوشت گوسفندی، بلغور، پیاز، کشمش، نخود، دانگو، مغز گردو، روغن، رب انار، زرد چوبه، نمک و ریزه.

قیسی و رون، مواد تشکیل دهنده آن شامل زردآلو خام، برنج (یک لیوان)، کره، شکر و دارچین.

لق لق، مواد تشکیل دهنده  آن شامل گندم، دانه کنجد، شکر، نمک، کره.

هالاو، مواد تشکیل دهنده  آن شامل گوشت با استخوان، برنج، دانه متوسط، نخود، جعفری و نعناع، پیاز، سیب زمینی، زردچوبه، فلفل سیاه، نمک، برگ چغندر، پیازچه، تره، غوره.

فرآورده های لبنی که غالباً خوراک عشایر کوچ نشین است و شامل پنیر، ماست، زازی (دوغ جوشانده)، لور (شیر جوشانده و بریده)، سه‌رتو (خامه و سرشیر) و کشک است.

بریان یا کباب کردی، که در جشن‌ها و یا برای پذیرایی از میهمانان به کار می‌رود. این خوراک به ویژه در میان دامداران، عشایر و شکارچیان رواج دارد.

 مرغ، کبک و تیهوی سرخ شده که در روغن همراه پلو، کباب قارچ (کوفته برنجی) از دیگر غذاهای محلی کردی است.

گردشگری کشاورزی در کردستان

گردشگری کشاورزی یا گردشگری روستایی به هر گونه فعالیت وابسته کشاورزی اطلاق می‌شود که گردشگران را به مزرعه یا روستا بکشاند.

حدود 23 هزار هکتار از اراضی استان به کشت محصولات دائمی اختصاص یافته و حدود 100 هزار تن محصولات زراعی تولید می‌شود که معادل 2 درصد کل تولید کشور است.

محصولات عمده زراعی استان، شامل غلات، حبوباتف نباتات غرفه‌ای و سیب زمینی و محصولات باغی انگور، توت فرنگی، گردو، انار و دیگر محصولات باغی ویژه مناطق سردسیری می‌باشد.

توت فرنگی استان کردستان به دلیل مرغوبیت بالای آن، جایگاه خاصی در بازارهای داخلی کشور دارد. 52 درصد توت فرنگی کشور در استان تولید می‌شود و شهرستان های سنندج، مریوان، سروآباد و کامیاران به عنوان مناطق عمده تولید توت فرنگی در استان می‌باشند. روز 30‌ام اردیبهشت ماه، جشنواره توت فرنگی در مناطق کردستان برگزار می‌شود.

حدود 110 هزار هکتار باغ انگور دریم و آبی در استان موجود است. بیشترین تولید انگور آبی در شهرستان‌های سنندج و بیجار و بیشترین انگور دیم نیز در شهرستان‌های مریوان، بانه و سروآباد وجود دارد. از انواع انگور می‌توان به کشمشی، بی‌دانه، عسکری، خوش ناو، فخری و انگور، سیاه اشاره کرد. فصل برداشت انگور از اوایل مرداد تا اواخر مهر در استان کردستان شروع می‌شود.

کشت انار در سطوح شیب‌دار و کوهستانی کردستان سابقه دیرینه‌ای دارد. برداشت عمده انار در شهرستان سروآباد و بخشی هم در شهرستان کامیاران انجام می‌شود. فصل برداشت انار از اوایل مهر تا اواخر آبان آغاز می‌شود.

مزارع کردستان از نظر بازده، بک بودن و آلوده نبودن به آفات و بیماری‌ها جزو مزارع پاک کشور به شمار می‌آید. کشاورزان کردستانی سالانه حدود 300 تا 400 هزار تن محصول سیب‌زمینی را وارد بازار مصرف می‌کنند. قروه در تولید سیب‌زمینی رتبه اول استان را دارد.

انتهای پیام/