آن مرد چرا آمد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا و به نقل از آسوبان، بازدید مقام های رسمی کشور از مراکز استان ها و دیگر شهرهای خارج از مرکز (پایتخت) رخدادی تازه نیست.

پیشینه ی بازدید مقامات رسمی از شهرهایی غیر از پایتخت به دوره ی پهلوی برمی گردد. این سفرها همواره با نقدهایی همراه بوده و چرایی و چند و چون و دستاوردهای سفر به علت افزایش تیراژ رسانه ها مورد آزمون قرار گرفته است. 

به هنگام بازدید یک مقام رسمی، دیوارها و پوسترهای شهر مقصد آمیخته به نمادهای تبلیغاتی و پیام های خوشامد می شود؛ نمادهایی که هزینه هایی را بر دوش شهر مقصد می کشاند. این هزینه ها می تواند صرف امور عمرانی در شهرها شود.

در جریان این سفرها، ادارات تعطیل می شوند و بسیاری از امور ارباب رجوع به پشت درهای بسته و در زمانی دیگر موکول می شود. جماعتی از مردم هم همراه با مطالبات مکتوب خود، جسم و جان و وقت شان را صرف دویدن در پی خودروهای حامل مقامات و محافظان شان می کنند.

در جریان سفر معاون اول رییس جمهور و رئیس جمهور حسن روحانی به استان لرستان ، مطالبات مکتوب مردم گواه بحران های اقتصادی بر مردم استان لرستان است؛ استانی که از آمار بالای بیکاری رنج می برد.

مقایسه نرخ بیکاری در استان‌های کشور نشان می‌دهد که کمترین نرخ بیکاری معادل ۵٫۴ درصد در استان خراسان جنوبی و بیش ترین نرخ بیکاری در استان‌های لرستان و کرمانشاه به ترتیب با ۲۰٫۶ درصد و ۱۸٫۸ درصد بوده است.(پایگاه خبری انتخاب، 29 اردیبهشت 92)

مطالبات مردم یک جامعه  نسبت به زمامداران خود باید معطوف به آگاهی ژرف، آزادی و اختیار کامل، بی نیازی باشد و نه بر اساس توزیع ناعادلانه ی منابعی که سهم آن ها را بسیار ناچیز می کند.

مطالبات مکتوب مردم که گاه همراه با فریادهای مکرر است؛ تقلیل شأن انسانی و منزلت حقیقی و حقوقی آن ها را در پی دارد و آن ها را به شهروندانی بی حقوق شهروندی پایین می آورد.

حقوق شهروندی سرچشمه ی هویت محسوب می شود. دولت نباید جامعه ی مدنی را در خود جذب کند که دولت تنها ضامن معتبر و غایی حقوق و تکالیف شهروندان است.

علاوه بر  این کارشناسی نبودن مصوبات استانی دولت از جمله انتقاداتی است که اغلب بر مصوبات استانی وارد است و این انتقادها بیش تر به دلیل خلأهای موجود در قانون اجرایی بودجه بندی آن ها بدون نگاه کلان و زیر بنایی به مسائل کشور است.

بنابر آمار اعلام شده از وزیر کشور(خبرگزاری فارس) 9/37 درصد بودجه مصوبات استانی فنی و زیر بنایی و 9/15 درصد تولیدی و اقتصادی می باشد.

واقعیت آن است که اگر در سفرهای استانی مقامات رسمی، مجموعه‌ای از درخواست‌های مشخص، متفاوت و مردم پاسخ داده نشود؛ یادآور این توصیف ژیژک است از وعده و وعیدهای و عوام‌گرایی‌های هوگو چاوز: «بدون پرداختنِ بهای آن و بدون ابداع چیزی تازه در سطح اجتماعی- اقتصادی، تنها به مدد پول نفت.» و این سفرهای مقامات را تا حد سفرهای پوپولیستی پایین می آورد.

معمولاً رفتارهای جمعی فاقد معیارهای عقلانی بوده و در رفتارهای توده ای تبلور پیدا می کنند و رفتارهای مدنی در جنبش های اجتماعی جدید. در سفرهای استانی وقتی «انبوه مردم» به سمت مقامات هجوم می آورند در بین این افراد روابط گفت و گویی صورت نمی پذیرد و یک سازمان دهی خاص و روابط معین بین این افراد وجود ندارد. این هجوم ها بیش تر بر مبنای هیجان جمعی است تا یک خرد جمعی و تضارب آرا و خرد جمعی کم تر در آن به وقوع خواهد پیوست.

در جوامع با رشد عقلانیت گفتگو، ارزیابی، بازاندیشی و تبادل نظر وجود دارد و رفتارهای توده وار عقلانی می شود. باید گفت کانون های عقلانیت و کانون های تفکر، نهادها و سازمان هایی هستند که به نوعی نام آن ها سازمان های یادگیرنده است و نه سازمان هایی با اینرسی زیاد.

حال دولت تدبیر و امید برای پرهیز از هرگونه سیاست های توده گرایانه باید رفتارهای عقلانی را (هم چنان که نمود دارد) در بستر سیاسی خود قرار داده و از رفتارهای عقلانی با دخالت عوامل رسانه ای و سیاسی افراطی که دچار یک نوع عدم تعادل در رفتارهای اجتماعی می شود؛ دوری کند.

رییس جمهور حسن روحانی که وامدار دولتی بر اساس تدبیر و امید است؛ نباید گسترش پایگاه خود را با روش‌های متناقض انجام دهد.

در سفر رئیس جمهور روحانی به لرستان، وی از دستاوردهایی چون پیش بینی ۷۹ طرح برای توسعه استان لرستان، تخصیص 100 درصد اعتبارات استان لرستان در سال جاری، راه‌اندازی واحدهای دامپروری مدرن در سطح استان و اجرای طرح اصلاح شیوه آبرسانی و جلوگیری از هدر رفت آب در سال جاری و آینده خبر داد.

در کنار وعده های دولت تدبیر و امید برای تحقق این وعده ها، دولت باید با وجود پیچیدگی های مصوبات استانی در جهت اجرایی کردن این طرح ها تلاش می کند و پیگیری مطالبات از سوی مردم مراقبت شود. این مراقبت باید از طریق گروه های مرجع اجتماعی مانند  دانشگاهیان، روشنفکران، روحانیت، هنرمندان، نویسنده ها، نخبگان سیاسی و حزبی و خبرنگاران  باید صورت گیرد. آنان باید تلاش کنند این نوزاد که درحال رشد و پاگرفتن و به اصطلاح روی پای خود ایستادن است؛ محافظت کنند.

انتهای پیام/پ