به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، در دیدار هیأت دولت با امام خامنهای، رهبر فرزانه انقلاب اسلامی، که به مناسبت هفته دولت انجام گرفت، معظمله ضمن تأیید بخشهایی از عملکرد دولت، توصیهها و تذکراتی را هم به اعضاء محترم کابینه آقای روحانی داشتند که یکی از آنها ضرورت فاصله گرفتن دولتمردان از فتنه و فتنهگران بود.معظمله در این دیدار به صراحت اعلام فرمودند: «مسئله فتنه و فتنهگران از مسائل مهم و از خطوط قرمز است که آقایان وزرا باید همانگونه که در جلسه رأی اعتماد خود بر فاصلهگذاری بر آن تاکید کردند، همچنان بر آن پایبند باشند.» ایشان با تاکید بر اینکه دلبستگی برخی وزرا به برخی جناحها را منع نمیکنند، این نکته را یادآور شدند که: «علایق اعضای دولت به برخی جناحهای سیاسی اشکالی ندارد، اما دولت و اعضای آن نباید اسیر جناحها شوند. در موضوع جناحبندیهای سیاسی همواره تاکید بر رفاقت و انس با یکدیگر است، اما برخی موارد هم مسئله متفاوت است و باید حتماً خطوط قرمز و خطوط فاصل رعایت شوند.»
, شبکه اطلاع رسانی دانا,علت این یادآوری، آنهم با چنین صراحتی ریشه در این واقعیت دارد که گرچه شخص رئیسجمهور تلاش کرده این فاصلهگذاری را نسبتاً مراعات کند، اما برخی از دولتمردان او نه تنها این خط قرمز را رعایت نکردهاند، بلکه وزیری مثل آقای فرجی دانا، علیرغم وعدههایش در جلسه رأی اعتماد مجلس به عناصر وابسته و یا حامی فتنه میدان داده و در بکارگیری آنان، چنان افراطی عمل نمود که با کارت قرمز استیضاح مواجه گردید.
,حال آنکه حضور در کابینه و مسئولیتهای راهبردی در واقع در اختیار گرفتن فرصت و امکانی برای ارائه خدمت در مسیر منافع ملی و مصالح نظام و انجام وظایف و تکالیف مرتبط با آن مسئولیت، فارغ از هرگونه گرایش سیاسی است. حال اگر فردی علاوه بر علایق جناحی، بدنبال معرکهگردانی به نفع فتنه و فتنهگران برآید که سابقه ظلم بزرگ تاریخی به نظام، قانونشکنی و آشوبگری هشت ماهه را به قیمت لطمه به اعتبار و وجاهت نظام برای نیل به اهداف سیاسی را در پرونده خود دارند، در واقع نوعی فرصتسوزی علیه خدمت و فرصتسازی برای خائنینی است که افراط در وابستگیها و علائق حزبی و سیاسی، مجال نگاه به مصالح و منافع ملی را از آنان سلب و دلبستگیها به قدرت و آلودگی به ثروت و یا همپایگی با قبیله سیاسی موجبات ورودشان را به عرصه فتنه و مقابله با قانون فراهم ساخت. ظلم بزرگ برآمده از ادعای تقلب در هیچ دادگاهی بهتر از انتخابات سال 92 به اثبات نرسید که تنها 7/0 درصد رأی تعیین کننده نتیجه انتخابات و پذیرش آن از سوی نظام و همه جناحهای سیاسی معتقد به نظام بود.
,اما علیرغم این واقیعتهای روشن، متاسفانه برخی عناصر وابسته به فتنه، انتخابات را فرصتی برای بازگشت بدون هزینه به قدرت و بلکه مجالی برای انتقامجویی تلقی کرده و با غفلت از هزینههایی برآمده از آتش فتنه بر نظام و کشور، که افزایش فشار و تحریم دشمن برای استمرار شورشهای اجتماعی یکی از آنها بود، امروز حتی بدنبال تبرئه سران فتنه برآمده و برای تحقق آن، برخی وزارتخانهها را به جولانگاه عناصر آلوده به فتنه و فتنهگری مبدل ساختهاند.بدیهی است با توجه به سابقه و گرایش فتهگران، میدان دادن به آنان میتواند نتایج خطرناک زیر را بدنبال داشته باشد؛1- دو قطبیسازی فضای وزارتخانهها، سازمانها و ادارات و فرسایش فرصتها و توانی که باید صرف انجام مسئولیتها و خدمات شود.
,2- برهم زدن فضای آرامش در محیط کار و خدمت، با طرح مسائل بیهوده جناحی و حزبی، آنهم با میدانداری جریاناتی که سابقه افراطیگری و غوغاسالاری را در پرونده عملکرد جناحی خود داشته و دو فتنهی 78 و 88 را به نام خود به ثبت رساندهاند.
,3- هدر رفتن فرصتهای طلایی خدمت با آتش فرقهگرایی سیاسی و دعواهای جناحی که استیضاح اخیر نمونه آن است. زیرا فرصتهایی که دولت و مجلس میتواند صرفت کارگشایی و حل مسائل مهم مردم کند باید صرف رسیدگی به حل مسائل برآمده از علائق جناحی و سیاسی شود.در فتنه 88 که با معرکهگردانی سران فتنه آغاز شد، نه تنها دشمنان خارجی مثل آمریکا و رژیم صهیونیستی به حمایت آشکار از فتنهگران برخاستند که طیفی از نیروهای ضدانقلاب شامل منافقین، سلطنتطلبان، هواداران گروهکهایی مثل پژاکیها و عناصر تکفیری وابسته به عبدالمالک ریگی نیز به اردوی فتنهگران پیوستند و بعدها هم کشورهایی چون آمریکا و انگلیس و حتی رژیم صهیونیستی میزبان فتنهگران فراری شدند. پدیدهای که به خوبی معرف ماهیت فتنه و فتنهگران بود.آیا باز کردن فضا به نفع فتنهگران و حمایت از آن معنایی غیر از بازگشت به محیط تنشها و چالشهای بیهوده و فرصتسوز هم دارد؟ این جاست که دولتمردان نباید اسیر جناحهای سیاسی شده و از این خط قرمز عبور کنند.
,کشورمان در شرایطی قرار دارد که به تعبیر رئیس محترم جمهور ما فرصت تکرار اشتباه نداریم. فتنهگرانی که مشوق دشمن در افزایش تحریم شدند، امروز هم اگر مجال یابند، دست از انتقامجویی برنداشته و کمک دشمن برای پیشبرد خط فشار و افزایش تحریم در مذاکرات خواهند بود. یک هدف قطعی دشمن در افزایش تحریم شکاف بین مردم و حاکمیت و تولید فضای شورشهای سیاسی – اجتماعی است که فتنهگران منافق در سال 88 آن را برای دستیابی به اهداف حقیر سیاسی کلید زدند. تئوری فشار از پایین چانهزنی از بالا تقاطع منافع و اهداف مشترک فتنهگران داخلی و دشمنان بیرونی به حساب میآید که نباید زمینهی وسوسه طراحان آن را دوباره فراهم ساخت.
,رسول سنائیراد
,منبع: بصیرت
, بصیرت,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه