ولایتمداری ویژگی منحصر به فرد حضرت خدیجه (س) / سرزنش قریش خللی در اراده پولادین حضرت خدیجه وارد نکرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت الاسلام مسعود صفی یاری در گفت و گو با خبرنگار موج رسا،حضرت خدیجه (س) شخصیتی است که تمام زندگی خویش را وقف اسلام و ترویج آموزه‌های نورانی قرآن کرد. 

وی اظهار کرد: حضرت خدیجه شایسته‌ترین زن، بهترین همسر و دوست داشتنی‌ترین مادری است که دنیا برخود دیده و جهان اسلام به خود می‌بالد که چنین شخصیتی را به‌عنوان الگو و اسوه خود قرار داده است.

مدیرکل تبلیغات اسلامی استان زنجان گفت: در روزگار تنهایی پیامبر گرامی اسلام و غربت اسلام با جهاد مالی و مبانی به یاری دین خدا شتافت در این راه از هیچ تلاش و کوششی فروگذار نشد.

صفی یاری تاکید کرد: این بانوی بزرگوار  سختی های زیادی در راه ترویج آموزه‌های دینی کشید و سرزنش و ملامت قریش و دشمنان اسلام کوچک‌ترین خللی در اراده پولادین و ایمان راسخ ایشان وارد نکرد.

وی افزود: حضرت خدیجه (س) از سویی همسری فداکار، از سویی مشاوری امین، از سوی دیگر سربازی جان برکف ودر عین حال انیس و مونس پیامبر اعظم (ص) بود و فرزند پاک و پربرکتی چون حضرت فاطمه زهرای مرضیه (س) را در دامن پرمهرش تربیت کرد و به جهان هدیه داد.

مدیرکل تبلیغات اسلامی استان زنجان ابراز کرد: بانوان و دختران مسلمان جهان به‌ویژه ایران اسلامی باید با تأسی به حضرت خدیجه (س)، ولایتمداری و دفاع همه جانبه از اسلام و قرآن را مدنظر قرار داده و خدیجه‌وار در خط مقدم مبارزه با کفر، نفاق و فساد حرکت کنند.

*زندگینامه حضرت خدیجه کبری (س)

حضرت خدیجه کبری(س) حامی راستین حضرت ختمی مرتبت (ص) بود و جان و مال خویش را تقدیم مقام رسالت کرد و از میان همه زنان گیتی به عنوان رویشگاه برترین نسل و شریف ترین تبار بشریت انتخاب شد.

حضرت خدیجه(س) از خاندانی اصیل و ممتاز بنابر ادله تاریخی 68 سال قبل از هجرت در مکه به دنیا آمد.

 این بانوی بزرگوار به دلیل منش ارجمند و شخصیت ویژه به لقب هایی مفتخر گردیده که هر یک از القاب ترجمان بینش و منش بالایش و نشانگر بعدی از ابعاد چندگانه شخصیت ایشان است. برخی از القاب وی به استناد روایات، طاهره، مبارکه، صدیقه، زکیه، راضیه و کبری است.

 حضرت خدیجه(س) دارای کینه هایی نیز از جمله ام الزهرا، ام الصعالیک، ام الیتامی و ام المومنین بودند.

حضرت خدیجه(س) از خانواده اشراف بود و میراثی داشت که آن را سرمایه نمود و به شرط مضاربه در کاروان بازرگانیقریش تجارت می کرد، ثروت وی به اندازه ای بود که در عصر جاهلیت او را بانوی قریش می نامیدند.

 حضرت خدیجه(س) بر اثر تدبیر و سعی و کوشش در تجارت و امور اقتصادی و هوشمندی توانسته بود از ثروتمندان عصر خود باشد، اما ناگفته نماند که هدف خدیجه(س) در تجارت، ثروت اندوزی نبود و هرگز تجارت را به عنوان وسیله ای برای کسب درآمدهای سرشار اما نامشروع به کار نبرد.

 ایشان هرگز درپی سودجویی و منفعت طلبی های شخصی و بی رویه نبود، بلکه تا سر حد امکان به درماندگان و یتیمان کمک می کرد و همانطور که ذکر شد او را به عنوان ام‌الصعالیک و ام الیتامی می خواندند و سرانجام همه ی اموالش را در راه اسلام صرف کرد.

حضرت خدیجه(س) هرچه داشت به پیغمبر اسلام (ص) بخشید و آن حضرت نیز به اعتراف دوست و دشمن کسی نبود که مال و ثروت بیاندوزد و چیزی برای روز مبادا نگه دارد و هر کس به او روی می آورد، دست خالی برنمی‌گشت.

در سال 618 م که بیست و پنج سال از عمر شریف پیامبر اکرم(ص) گذشته بود، حضرت خدیجه(س) را تزویج نمود در این ازدواج میمون و مبارک، یک سلسله جهات معنوی می باشد. ثمره ازدواج پرخیر و برکت حضرت نبی اکرم(ص) با حضرت خدیجه(س) بنابه روایات تاریخی، 6 فرزند است که 4 دختر و 2 پسر بوده اند.

خدیجه(س) که یار غمخوار پیامبر(ص) پیش از بعثت بود، پس از آن هم با تمام وجود حامی افکار و اندیشه های توحیدی او محسوب می شد. در حساس ترین شرایط زندگی پیامبر اسلام(ص)، چه آن زمان که وجود مبارکش در آستانه نزول وحی قرار داشت و همه چیز دگرگون شده بود و چه آن زمان که وحی الهی بر قلب پاکش نازل می شد و جهانی را به لرزه در می آورد، همواره رسول اکرم(ص) را به خوبی درک می کرد.

 آن حضرت را به درستی می شاخت و به امتیازات آن حضرت، پی برده بود. رسالت او را به روشنی فهمید و آن را با تمام جانش پذیرفت و با همه ی توان خود در راه تثبیت و گسترش آن ایستادگی کرد و به راستی که کمتر همسری می‌تواند این چنین حساس، فهمیده، باکمال و عمیق، عالم و واقع بین باشد.

در تاریخ پرفراز و نشیب اسلام، کمتر کسی از جامعه ی زنان، چون حضرت خدیجه کبری درخشیده است. خدیجه(س) بانویی است که بزرگترین افتخارش همسری پیامبر اکرم(ص) است. 

ایشان چنان شخصیتی داشت که حتی سال ها پس از رحلت وی، پیامبر اکرم(ص) هرگاه نام او را می شنید اشک بر گونه های آن حضرت جاری می شد.

یکی از امتیازات و ویژگی های برجسته حضرت خدیجه(س) انتخاب شایسته و بایسته و هوشمندانه ی او و پیشتازی اش در گزینش اسلام و گرایش به پیام زندگی ساز و عدالت آفرین آسمانی است که تحسین برانگیز و تاریخ ساز و الهام بخش است. اسلام آوردن خدیجه(س) بر آغاز دعوت عمومی پیامبر اکرم مقدم بوده است و حضرت خدیجه(س) نخستین کسی بود از زنان که مسلمان شد.

آنچه از احادیث، روایات و اعترافات علماء و دانمشندان اسلامی و همچنین شواهد تاریخی بدست می آید این است که حضرت خدیجه(س) در پذیرفتن اسلام جز پیشگام ترین افراد و به اصطلاح قرآن السابقون الاولون هستند که در صدر اسلام ملاک مهمی برای فضیلت و برتری بوده است.

حضرت خدیجه(س) برای تقویت ایمان و اطمینان قلبی اش، تلاش های فراوانی در جهت معرفت، شناخت کمالات، روحیات و صفات پیامبر(ص) انجام دادند. حضرت خدیجه(س) در زمینه ها و ابعاد مختلفی حامی اسلام و پیامبر(ص) بودند.

حضرت خدیجه (س) سه سال قبل از هجرت بیمار شد. چون بیماری خدیجه شدت یافت، عرض کرد: یا رسول الله! چند وصیت دارم: من در حق تو کوتاهی کردم، مرا عفو کن.

پیامبر (ص) فرمود: هرگز از تو تقصیری ندیدم و نهایت تلاش خود را به کار بردی. در خانه ام بسیار خسته شدی و اموالت را درراه خدا مصرف کردی.

انتهای پیام/