به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرآت، روزنامه نیویورکتایمز شب گذشته به وقت ایران مقاله بسیار مهم و جالبی را بر روی خروجی سایت خود قرار داد که در آن ضمن اشاره به تاریخ تقابل ایالات متحده آمریکا با ایران، از عدم گفتگوی مطلوب ترامپ با ایرانیان و رنجی که مردم ایران به سبب تحریمها متحمل میشوند سخن رفته است. این مقاله از جنبههای گوناگونی اهمیت دارد. در بخشی از مطلب نیویورکتایمز آمده است:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,«در سال 1953، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا(سیا) نسبت به سازماندهی یک کودتا علیه محمد مصدق، نخستوزیری که به صورت دموکراتیک انتخاب شده بود، اقدام کرد و واشنگتن، سالها به شدت از محمدرضا پهلوی، شاهِ طرفدار استبداد ایران، حمایت و پشتیبانی کرد. در سال 1979 دانشجویان انقلابی ایران، سفارت آمریکا را اشغال کردند و 52 آمریکایی را به گروگان گرفتند و در پی آن، واشنگتن در طول جنگ هشتساله خونین عراق با ایران از عراق حمایت کرد. در سراسر این دههها، همواره تحریمها، حملات سایبری، عملیاتهای مخفی، حملات تروریستی و اختلافات دیپلماتیک گوناگونی علیه ایران وجود داشته است. اکنون دولت ترامپ، گذشته از این که از برجام خارج شده است، رهبر ایران را به سبب بیشتر مشکلاتی که در خاورمیانه وجود دارد سرزنش میکند و از تغییر رژیم در ایران سخن میگوید!»
نیویورکتایمز سپس مینویسد:«این تصویر که آیتالله خامنهای و ترامپ در کنار یکدیگر بایستند و در برابر رسانهها دست تکان بدهند، تصویری باورنکردنی است، چراکه رهبر ایران، به عنوان رهبر جبهه مقاومت شناخته میشود.»
در بخش پایانی این نوشته نیز آمده است که ایران به دنبال بمب هستهای نیست اما برنامه هستهای خود را با قدرت از سر گرفته است.
چرا مقاله نیویورکتایمز مهم است؟ در شرایطی که ایالات متحده آمریکا هرروز ایران را با اتهامی در جهان مواجه میکند، یک نویسنده خارجی در یکی از معتبرترین و پرخوانندهترین رسانههای جهان، فهرستی از جنایتهای آمریکا علیه ایران را یادآوری میکند. با تأسف بسیار ما مدتهاست که در موضع انفعال قرار گرفتهایم. در شرایطی که آمریکا باید به سبب مشارکت فعالش در کودتا علیه مصدق از ملت ایران عذرخواهی کند، این ما هستیم که هرروز باید پاسخگوی اتهامات واهی آمریکاییها باشیم. مقاله نیویورکتایمز به ما یادآوری میکند که لازم نیست همواره در موضع پاسخگویی و انفعال باشیم. چه بلایی بر سر سیاست فعال ما آمده است؟ چرا ما این مجال را نداریم که پرسشهایی اساسی را در جهان، علیه آمریکا مطرح کنیم؟
چرا مقاله نیویورکتایمز مهم است؟ چون در شرایطی که خونخوارترین کشور جهان پرچم دفاع از حقوق بشر را برافراشته است، به ما یادآوری میکند که آمریکا شریک جرمِ به خاک و خون کشیدن سیصدهزار ایرانی است که عمدتا جوان بودند؛ شریک جرم از بین رفتن بسیاری از زیرساختهای ایران؛ شریک جرم به عقب راندن اقتصاد ایران برای دهها سال...
آقایان مسئول! نیویورکتایمز میگوید ما در معرض حملات تروریستی قرار داشتهایم؟ کجاست دادخواهی شما در مجامع بینالمللی؟
نیویورکتایمز به ما یادآوری میکند که «در طول این سالها ایران همواره تحریم بوده است» و این ربط چندانی به دولتها ندارد، آنها با اصل نظامی مخالفند که میگوید من میخواهم مستقل باشم.
آقایانی که بیوقفه میکوشید همه تقصیرها را به گردن رهبری بیاندازید؛ مقاله نیویورکتایمز را بخوانید! نیویورکتایمز باید تلویحا از رهبر کشورتان دفاع کند و شما پست منتشر کنید علیه سطوح بالای نظام؟ نیویورکتایمز باید بگوید که این خصومتهای آمریکاست که ایران را در رنج قرار داده و نه سیاستهای رهبر ایران؟
شگفتا از این حجم از انفعال! و شگفتا از این حجم از عقبنشینی، و شگفتا از این همه تضعیف روحیه مقاومت در سیاستمردان و برخی رسانههای ایران...
محسن حسنزاده
انتهای پیام/ح
«در سال 1953، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا(سیا) نسبت به سازماندهی یک کودتا علیه محمد مصدق، نخستوزیری که به صورت دموکراتیک انتخاب شده بود، اقدام کرد و واشنگتن، سالها به شدت از محمدرضا پهلوی، شاهِ طرفدار استبداد ایران، حمایت و پشتیبانی کرد. در سال 1979 دانشجویان انقلابی ایران، سفارت آمریکا را اشغال کردند و 52 آمریکایی را به گروگان گرفتند و در پی آن، واشنگتن در طول جنگ هشتساله خونین عراق با ایران از عراق حمایت کرد. در سراسر این دههها، همواره تحریمها، حملات سایبری، عملیاتهای مخفی، حملات تروریستی و اختلافات دیپلماتیک گوناگونی علیه ایران وجود داشته است. اکنون دولت ترامپ، گذشته از این که از برجام خارج شده است، رهبر ایران را به سبب بیشتر مشکلاتی که در خاورمیانه وجود دارد سرزنش میکند و از تغییر رژیم در ایران سخن میگوید!»
نیویورکتایمز سپس مینویسد:«این تصویر که آیتالله خامنهای و ترامپ در کنار یکدیگر بایستند و در برابر رسانهها دست تکان بدهند، تصویری باورنکردنی است، چراکه رهبر ایران، به عنوان رهبر جبهه مقاومت شناخته میشود.»
در بخش پایانی این نوشته نیز آمده است که ایران به دنبال بمب هستهای نیست اما برنامه هستهای خود را با قدرت از سر گرفته است.
چرا مقاله نیویورکتایمز مهم است؟ در شرایطی که ایالات متحده آمریکا هرروز ایران را با اتهامی در جهان مواجه میکند، یک نویسنده خارجی در یکی از معتبرترین و پرخوانندهترین رسانههای جهان، فهرستی از جنایتهای آمریکا علیه ایران را یادآوری میکند. با تأسف بسیار ما مدتهاست که در موضع انفعال قرار گرفتهایم. در شرایطی که آمریکا باید به سبب مشارکت فعالش در کودتا علیه مصدق از ملت ایران عذرخواهی کند، این ما هستیم که هرروز باید پاسخگوی اتهامات واهی آمریکاییها باشیم. مقاله نیویورکتایمز به ما یادآوری میکند که لازم نیست همواره در موضع پاسخگویی و انفعال باشیم. چه بلایی بر سر سیاست فعال ما آمده است؟ چرا ما این مجال را نداریم که پرسشهایی اساسی را در جهان، علیه آمریکا مطرح کنیم؟
چرا مقاله نیویورکتایمز مهم است؟ چون در شرایطی که خونخوارترین کشور جهان پرچم دفاع از حقوق بشر را برافراشته است، به ما یادآوری میکند که آمریکا شریک جرمِ به خاک و خون کشیدن سیصدهزار ایرانی است که عمدتا جوان بودند؛ شریک جرم از بین رفتن بسیاری از زیرساختهای ایران؛ شریک جرم به عقب راندن اقتصاد ایران برای دهها سال...
آقایان مسئول! نیویورکتایمز میگوید ما در معرض حملات تروریستی قرار داشتهایم؟ کجاست دادخواهی شما در مجامع بینالمللی؟
نیویورکتایمز به ما یادآوری میکند که «در طول این سالها ایران همواره تحریم بوده است» و این ربط چندانی به دولتها ندارد، آنها با اصل نظامی مخالفند که میگوید من میخواهم مستقل باشم.
آقایانی که بیوقفه میکوشید همه تقصیرها را به گردن رهبری بیاندازید؛ مقاله نیویورکتایمز را بخوانید! نیویورکتایمز باید تلویحا از رهبر کشورتان دفاع کند و شما پست منتشر کنید علیه سطوح بالای نظام؟ نیویورکتایمز باید بگوید که این خصومتهای آمریکاست که ایران را در رنج قرار داده و نه سیاستهای رهبر ایران؟
شگفتا از این حجم از انفعال! و شگفتا از این حجم از عقبنشینی، و شگفتا از این همه تضعیف روحیه مقاومت در سیاستمردان و برخی رسانههای ایران...
محسن حسنزاده
انتهای پیام/ح
«در سال 1953، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا(سیا) نسبت به سازماندهی یک کودتا علیه محمد مصدق، نخستوزیری که به صورت دموکراتیک انتخاب شده بود، اقدام کرد و واشنگتن، سالها به شدت از محمدرضا پهلوی، شاهِ طرفدار استبداد ایران، حمایت و پشتیبانی کرد. در سال 1979 دانشجویان انقلابی ایران، سفارت آمریکا را اشغال کردند و 52 آمریکایی را به گروگان گرفتند و در پی آن، واشنگتن در طول جنگ هشتساله خونین عراق با ایران از عراق حمایت کرد. در سراسر این دههها، همواره تحریمها، حملات سایبری، عملیاتهای مخفی، حملات تروریستی و اختلافات دیپلماتیک گوناگونی علیه ایران وجود داشته است. اکنون دولت ترامپ، گذشته از این که از برجام خارج شده است، رهبر ایران را به سبب بیشتر مشکلاتی که در خاورمیانه وجود دارد سرزنش میکند و از تغییر رژیم در ایران سخن میگوید!»
نیویورکتایمز سپس مینویسد:«این تصویر که آیتالله خامنهای و ترامپ در کنار یکدیگر بایستند و در برابر رسانهها دست تکان بدهند، تصویری باورنکردنی است، چراکه رهبر ایران، به عنوان رهبر جبهه مقاومت شناخته میشود.»
در بخش پایانی این نوشته نیز آمده است که ایران به دنبال بمب هستهای نیست اما برنامه هستهای خود را با قدرت از سر گرفته است.
چرا مقاله نیویورکتایمز مهم است؟ در شرایطی که ایالات متحده آمریکا هرروز ایران را با اتهامی در جهان مواجه میکند، یک نویسنده خارجی در یکی از معتبرترین و پرخوانندهترین رسانههای جهان، فهرستی از جنایتهای آمریکا علیه ایران را یادآوری میکند. با تأسف بسیار ما مدتهاست که در موضع انفعال قرار گرفتهایم. در شرایطی که آمریکا باید به سبب مشارکت فعالش در کودتا علیه مصدق از ملت ایران عذرخواهی کند، این ما هستیم که هرروز باید پاسخگوی اتهامات واهی آمریکاییها باشیم. مقاله نیویورکتایمز به ما یادآوری میکند که لازم نیست همواره در موضع پاسخگویی و انفعال باشیم. چه بلایی بر سر سیاست فعال ما آمده است؟ چرا ما این مجال را نداریم که پرسشهایی اساسی را در جهان، علیه آمریکا مطرح کنیم؟
چرا مقاله نیویورکتایمز مهم است؟ چون در شرایطی که خونخوارترین کشور جهان پرچم دفاع از حقوق بشر را برافراشته است، به ما یادآوری میکند که آمریکا شریک جرمِ به خاک و خون کشیدن سیصدهزار ایرانی است که عمدتا جوان بودند؛ شریک جرم از بین رفتن بسیاری از زیرساختهای ایران؛ شریک جرم به عقب راندن اقتصاد ایران برای دهها سال...
آقایان مسئول! نیویورکتایمز میگوید ما در معرض حملات تروریستی قرار داشتهایم؟ کجاست دادخواهی شما در مجامع بینالمللی؟
نیویورکتایمز به ما یادآوری میکند که «در طول این سالها ایران همواره تحریم بوده است» و این ربط چندانی به دولتها ندارد، آنها با اصل نظامی مخالفند که میگوید من میخواهم مستقل باشم.
آقایانی که بیوقفه میکوشید همه تقصیرها را به گردن رهبری بیاندازید؛ مقاله نیویورکتایمز را بخوانید! نیویورکتایمز باید تلویحا از رهبر کشورتان دفاع کند و شما پست منتشر کنید علیه سطوح بالای نظام؟ نیویورکتایمز باید بگوید که این خصومتهای آمریکاست که ایران را در رنج قرار داده و نه سیاستهای رهبر ایران؟
شگفتا از این حجم از انفعال! و شگفتا از این حجم از عقبنشینی، و شگفتا از این همه تضعیف روحیه مقاومت در سیاستمردان و برخی رسانههای ایران...
محسن حسنزاده
انتهای پیام/ح
«در سال 1953، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا(سیا) نسبت به سازماندهی یک کودتا علیه محمد مصدق، نخستوزیری که به صورت دموکراتیک انتخاب شده بود، اقدام کرد و واشنگتن، سالها به شدت از محمدرضا پهلوی، شاهِ طرفدار استبداد ایران، حمایت و پشتیبانی کرد. در سال 1979 دانشجویان انقلابی ایران، سفارت آمریکا را اشغال کردند و 52 آمریکایی را به گروگان گرفتند و در پی آن، واشنگتن در طول جنگ هشتساله خونین عراق با ایران از عراق حمایت کرد. در سراسر این دههها، همواره تحریمها، حملات سایبری، عملیاتهای مخفی، حملات تروریستی و اختلافات دیپلماتیک گوناگونی علیه ایران وجود داشته است. اکنون دولت ترامپ، گذشته از این که از برجام خارج شده است، رهبر ایران را به سبب بیشتر مشکلاتی که در خاورمیانه وجود دارد سرزنش میکند و از تغییر رژیم در ایران سخن میگوید!»
,نیویورکتایمز سپس مینویسد:«این تصویر که آیتالله خامنهای و ترامپ در کنار یکدیگر بایستند و در برابر رسانهها دست تکان بدهند، تصویری باورنکردنی است، چراکه رهبر ایران، به عنوان رهبر جبهه مقاومت شناخته میشود.»
,در بخش پایانی این نوشته نیز آمده است که ایران به دنبال بمب هستهای نیست اما برنامه هستهای خود را با قدرت از سر گرفته است.
,چرا مقاله نیویورکتایمز مهم است؟ در شرایطی که ایالات متحده آمریکا هرروز ایران را با اتهامی در جهان مواجه میکند، یک نویسنده خارجی در یکی از معتبرترین و پرخوانندهترین رسانههای جهان، فهرستی از جنایتهای آمریکا علیه ایران را یادآوری میکند. با تأسف بسیار ما مدتهاست که در موضع انفعال قرار گرفتهایم. در شرایطی که آمریکا باید به سبب مشارکت فعالش در کودتا علیه مصدق از ملت ایران عذرخواهی کند، این ما هستیم که هرروز باید پاسخگوی اتهامات واهی آمریکاییها باشیم. مقاله نیویورکتایمز به ما یادآوری میکند که لازم نیست همواره در موضع پاسخگویی و انفعال باشیم. چه بلایی بر سر سیاست فعال ما آمده است؟ چرا ما این مجال را نداریم که پرسشهایی اساسی را در جهان، علیه آمریکا مطرح کنیم؟
,چرا مقاله نیویورکتایمز مهم است؟ چون در شرایطی که خونخوارترین کشور جهان پرچم دفاع از حقوق بشر را برافراشته است، به ما یادآوری میکند که آمریکا شریک جرمِ به خاک و خون کشیدن سیصدهزار ایرانی است که عمدتا جوان بودند؛ شریک جرم از بین رفتن بسیاری از زیرساختهای ایران؛ شریک جرم به عقب راندن اقتصاد ایران برای دهها سال...
,آقایان مسئول! نیویورکتایمز میگوید ما در معرض حملات تروریستی قرار داشتهایم؟ کجاست دادخواهی شما در مجامع بینالمللی؟
,نیویورکتایمز به ما یادآوری میکند که «در طول این سالها ایران همواره تحریم بوده است» و این ربط چندانی به دولتها ندارد، آنها با اصل نظامی مخالفند که میگوید من میخواهم مستقل باشم.
,آقایانی که بیوقفه میکوشید همه تقصیرها را به گردن رهبری بیاندازید؛ مقاله نیویورکتایمز را بخوانید! نیویورکتایمز باید تلویحا از رهبر کشورتان دفاع کند و شما پست منتشر کنید علیه سطوح بالای نظام؟ نیویورکتایمز باید بگوید که این خصومتهای آمریکاست که ایران را در رنج قرار داده و نه سیاستهای رهبر ایران؟
,شگفتا از این حجم از انفعال! و شگفتا از این حجم از عقبنشینی، و شگفتا از این همه تضعیف روحیه مقاومت در سیاستمردان و برخی رسانههای ایران...
,محسن حسنزاده
,انتهای پیام/ح
,]
ارسال دیدگاه