به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، روز هشتم شوال سال 1344 قمری تلخترین روز شیعیان در قرن چهاردهم هجری بود، در چنین روزی قبور ائمه بقیع تخریب شد. علاوه بر تخریب این قبور، قبرهای هزاران نفر از یاران پیامبر(ص) و ائمه اطهار (ع) نیز از تخریب وهابیت در امان نماند. در تاریخ این روز را یوم الهدم نیز نامگذاری کرده اند.
پیشینهٔ تاریخی بقیع به دوران قبل از اسلام میرسد ولی در کتب تاریخی به روشنی قدمت تاریخی آن مشخص نشدهاست. بعد از هجرت مسلمانان به مدینه، بقیع تنها قبرستان مسلمانان بوده، مردم مدینه قبل از آمدن مسلمانان به آنجا اجساد مردگان خود را در دو گورستان «بنیحرام» و «بنیسالم» و گاهی نیز در خانههایشان دفن میکردند و در واقع بقیع اولین قبرستانی است که به دستور پیامبر اسلام و توسط مسلمانان صدر اسلام ساخته شد.
این تخریب پس از اشغال مکه توسط وهابیت و به سرکردگی(( عبدالعزیز بن سعود)) رخ داد. در این تخریب قبوری نظیر قبر ابراهیم فرزند پیامبر اکرم(ص)، قبور زنان آن حضرت(ص)، قبر امالبنین مادر حضرت ابالفضل العباس(ع)، قبر عبدالله پدر پیامبر(ص) و اسماعیل فرزند امام صادق(ع) و بسیاری قبور دیگر پرداختند.
در واقع قبرستان بقیع دو بار به دست وهابیت مورد حمله قرار گرفته است. تخریب اول در سال 1218 هجری قمری رخ داد. در آن سال (( مسعود بن عبدالعزیز)) امیر نجد با لشکریانی وحشی و درندهخوی به مکه هجوم برد، او و همراهانش به پیروی از مسلک وهابیت، دست به تخریب و ویرانی گنبدها و آثار دینی قبله مسلمانان زدند، بسیاری از گنبدها و مساجد و آثار مذهبی مکه از جمله گنبد زادگاه پیامبر(ص)، خانه حضرت علی(ع) و گنبد مقبره حضرت خدیجه را ویران کردند.
آنها در حال تخریب بناها و قبور طبل مینواختند و رجز میخواندند و به صاحبان قبور و گنبدها دشنام میدادند و چون قدرت سعودیها در مکه تثبیت شد، در سال 1220 قمری به مدینه منوره حمله کردند، این حمله را حمله اول وهّابیان به مدینه و بقیع میدانند.
تخریب دوم نیز توسط عبدالعزیز بن عبدارحمان آل سعود که در کویت پناهنده بود در سال در سال 1309 قمری در نجد قیام کرد و دوباره حکومت اشرار تبار سعودی را برقرار کرد، در سال 1330 اَحْساء و قطیف دو مرکز شیعهنشین و نفتخیز را به زیر سیطره خود در آورد و سپس به حجاز لشکر کشید و حسین بن علی شریف مکه را شکست داد و دولت هاشمی را ساقط کرد و مکه را فتح و پایتخت خویش اعلام کرد، سپس سه امارت حجاز و نجد و اَحساء را کشور واحدی به عنوان «المملکة العربیه السعودیه» نامید.
نیروهای سعودی پس از فتح مکه و ویرانی بسیاری از آثار و ابنیه دینی آنجا، قصد مدینه را کردند و ماهها مدینه را در محاصره خود نگه داشتند، در مدت محاصره، اوضاع مدینه به کلی به هم خورد و رعب و وحشت و قحطی و بیماری و... بر مردم بیچاره مستولی گشت.
مردم مدینه گروه گروه از شهر میگریختند و به شهرها و قصبههای اطراف میرفتند و بسیاری نیز در اثر عوامل فوق هلاک شدند تا بالاخره در تاریخ 5 جمادی الاول 1344 مقاومت مظلومانه مردم مدینه شکسته شد و نیروهای سعودی در میان کشتار و ارعاب مردم وارد شهر شدند تا اینکه روز هشتم شوال 1344 سپاهیان وهابی به دستور امیر سعودی عبدالعزیز بن عبدالرحمن به سوی بقیع حرکت کردند.
در واقع شروع کار وهابیت در عربستان سعودی با تخریب مظاهر اهل بیت و پیامبر شروع شد و اکنون نیز این روند به شکل های مختلف ادامه دارد. این جریان که شکل افراطی تری نیز به خود گرفته است دست به تخرب گسترده اعتقادات مسلمانان می زند و امروزه دایره فعالیت های خود را گسترش داده و زمینه سلب امنیت در جهان را فراهم آورده است.
این رژیم در حال انتشار بذر نفرت و تکفیر در منطقه و جهان است و با حمایت های بی شائبه ای که از گروههای تروریستی در منطقه به عمل می اورد موجبات وهن اسلام و مسلمین را فراهم کرده است.
سیطره یک قرنی این رژیم بر اماکن مقدس مسلمین نه تنها نتوانست موجب وحدت بین جوامع اسلامی گردد بلکه زمینه ساز اختافات عمیق بین آنها شده و بذر نفرت رابین فرقه های مختلف اسلامی پراکنده است.
امید است تا کشورهای اسلامی با درس گرفتن از این واقعه حیاتی به ماهیت پلید و به دور از اصول انسانی این رژیم پی ببرند و بدانند تا زمان برچیده شدن این رژیم کشورهای اسلامی رنگ آرامش را به خود نخواهند دید.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه