به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، برخی کسان که بر مدیریت و مناصب کلیدی شهرستان تکیه زدهاند، اساساً هیچ فهم و درکی از مسئولیت و تدبیر امور و تشخیص درد و درمان شهرستان را نداشته و ندارند.
*وجود افراد خودشیفته و ملوس، فانتزی و کودک صفت و غرق در تمنیات نفسانی و ابتذال روحی و روانی در عرصه مدیریت، موجبات تباهی و انحطاط شهر و دیارمان فراهم نموده است.
هلندیها همانند ما با کمبود آب درگیر و مواجهاند ولی با سرانگشتان تدبیر مدیرانشان نهتنها از خطر کمبود آب عبور کردند، بلکه تهدید را به فرصت تبدیل و هماکنون هلند با کاهش ٩٠ درصدى مصرف آب و حذف تقریبى سموم توانسته به دومین صادرکننده غذا در جهان (بعد از آمریکا) تبدیل شود و این در حالی است که مساحت هلند فقط دو درصدِ ایران است و با دارا بودن جمعیت بیشتر و مساحت و بارش باران کمتر، اما صادرات کشاورزی آن دو برابر درآمد نفتی ایران است.
در کره، رئیسجمهورش به دلیل یک تخلف و سوءاستفاده و رانتخواری نهچندان قابلاعتناء از ناحیه دوستش، وی را از ریاست جمهوری برکنار و محاکمه میکنند که نمونه اینگونه تخلفات و دهها برابر آن را فقط در شهر کوچک خودمان داریم ولی آب از آب تکان نمیخورد که بماند، بلکه تلاش میشود که لاپوشانی هم بشود.
پیمانکاری در همین شهر بدون انجام تشریفات قانونی مجری دهها پروژه خدماتی و عمرانی، آنهم در یک سال میشود که خلاف بیّن قوانین و شائبه رانتخواری در آن جدی و ملموس است.
*پیمانکارانی خاص در شهر هر کاری بخواهند انجام میدهند. در نگاه اینان همه اعم از مدیران و شهروندان و... تیول دارانی بیش نیستند.
بجای درمان اساسی برای نجات شهر به فکر آذینبندی و رنگ و لعاب ظاهری کاری در شهر هستیم بقول شاعر: خانه از پایبست ویران است /خواجه دربند نقش ایوان است!
*شهر و شهرستان تنکابن در اثر بیمبالاتی و ندانمکاریها ساختار شکننده و فرتوتی پیداکرده و روز بروز در حال پسرفتگی و عقبماندگی است. آرایش شهری پیر و با ساختاری فرتوت جز عوامفریبی چه خاصیتی دارد؟
در بخش جذب و بکارگیری نیروها هم ما شاهد نوعی الیگارشی کمنظیر در قول و فعل مسئولان هستیم!
رانتخواریهای جدیدی از برخی افراد نوکیسه در شهر بگوش میرسد که غیرقابلتوجیه و نشانگر فساد سازمانیافته دیگر و بده و بستانهای نابود و ویرانکننده در شاکله شهرستان است.
در بخش فرهنگی با صرف هزینههای دهها میلیون تومانی کارهایی در این شهر انجام میشود که نه تنهاهیچ ارزش فرهنگی و فاخر ندارد، بلکه بهنوعی لوسبازی و ولنگاری و ابتذال و ترویج اباحه گری است.
چه ضرورتی دارد مقام مسئولی ماشین صد یا دویست میلیون تومانی آنهم خارجی برای ادارهاش خریداری کند و بعداً بخواهد برای تأمین بودجه با افزایش عوارض و از جیب شهروندان، کسری آن را جبران نماید؟! بهراستی صرف و پرداخت هزینههای دهها میلیونی تحت عناوینی مثل مشاور و غیره با کدام عقل و منطق و قانونی سازگاری دارد؟!
تنکابن و هر شهر متشابه و متناظر دیگر تا سامانه مدیریتی و فرهنگی صحیح و کارآمد نداشته باشد، هرگز توسعه پیدا نمیکند. شهروندان میبایست حضور و سطح مطالبهگری خودشان را افزایش دهند و با گفتن و نوشتن و افشای معضلات و تخلفات در رفع و دفع نارساییها اقدام کنند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه