ادارات شهرستان ریگان تعطیل شد/50نفر راهی مراکز درمانی شدند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح کویر،گرد و غبار، ریزگردها واژه‌هایی هستند که طی چندین سال گذشته تا کنون میهمان ناخوانده آسمان کشورمان بلاخص جنوب شرقی از استان پهناور کرمان شده اند. ذرات ریزی که در هوا پخش می شوند و دید را کم مى کنند و زندگی را برای مردم دشوار و مختل کرده، محصولات کشاورزی و دامداری را به نابودى مى کشاند، ضررات جبران ناپذیری زیادی را در پی دارند و برای بیماران تنفسی بسیار زیان آور و خطرناک هستند . باد عامل اصلی جابجایی این ذرات است به طوری که با وزش باد این ذرات ریز در هوا معلق می شوند.

شهرستان ریگان از سری شهرستان هایی است که دارای آب و هوایی گرم و خشک است. شهرستانی که به واسطه ی خشک سالی های پی در پی طی چندین سال گذشته تا به حال مردمانش با پدیده و معضل گرد و غبار دست و پنجه نرم می کنند اما امیدشان به حل این مشکل دفن نشده است.

امر مهمی که در آلودگی هوا وجود دارد آنهم اینکه آلودگی هوا را باید از منبع کنترل نمود و با آن مقابله کرد و این موضوع در مورد ریز گردها هم صادق است. زیرا هنگامی که این ذرات وارد هوا بشوند دیگر نمی توان با آن مقابله کرد و جلوی آن را گرفت بنابراین باید کانون های اصلی ایجاد این پدیده را شناسایی و برای کنترل آن اندیشه ای را پیشه کرد.

روش های زیادی برای جلوگیری از این معضل وجود دارد برای مثال کاشت نهال و کاشت گیاهان مقاوم، مالچ پاشی غیر نفتی، مالچ پاشی نفتی، اختصاص حق آبه هر شهرستان از سد ساخته شده بالا دست. فارغ از اینکه کدامین مفید و کدامیک مضر است.فعالیت های انسانی نقش پر رنگی در ایجاد ریزگردها دارد اما علاوه بر آن تغییرات آب و هوایی نیز بر این پدیده تاثیر گذار است.

سد سازی و در پی آن خشک شدن زمین های پایین دست خود نقش بسزایی در تقویت ریزگردها دارد.آنچه که در این روزها برای مردم سوال است آنهم اینکه چرا حق آبه شهرستان ریگان را نمی دهند و چرا مسئولین در برابر این امر سکوت اختیار کرده اند. شاید که نه حتماً اگر همه ساله حق آبه شهرستان را داشتیم مساحت زیادی از زمین هایی که روزی سرسبزی و طراوت در آنها موج می زد و امروز به بیابان تبدیل شده اند دوباره زنده می شد و از این وضعیت نجات می یافتیم.

کشاورزی سنتی و غیر اصولی، چرای بیش از حد دام ها، خونسردی و بی کفایتی برخی از مسئولان  همه و همه دست به دست هم داده اند تا زمین های آباد جای خود را به بیابان ها بدهند.

مالچ پاشی نفتی هم اگر چه بوی تند، سیاه کردن زمین، ضریب حرارت بالا و نابودی موجودات زنده زیر خاک را در پی دارد اما یکی از چندین مواردی است که این سالها بیش از سایر موارد مورد استقبال مسئولین و مورد استفاده قرار می‌گیرد.

با وجود آنکه مساحت های زیادی را به انجام این امر پرداخته اند اما تا کنون به وضوح دیده ایم که این امر هم علی رغم هزینه های سنگین باز هم جوابگو نبوده و به گفته ی خود مسئولین که می فرمایند از سال 1360این کار در حال انجام است به صراحت می گوییم که تا زمانی که منبع اصلی تولید این پدیده و معضل کنترل نشود تا 1360سال آینده هم این روش همچون گذشته باز هم جوابگوی این معضل نیست و نتیجه ای جزء بر هم زدن نظم طبیعت در بر ندارد و راهی جزء اصلاح روش تثبیت گرد و غبار وجود ندارد. 

اما آنچه که حائز اهمیت است اینکه این ذرات ریز نفس های مردم کشورمان بلاخص شهرستان ریگان را به شماره انداخته اند و مردم صبور و توانمند این خطه در برابر این ذرات ریز قد خم کرده اند و در برابر این پدیده تسلیم شده اند. گویا که قدرت نفوذ این ذرات ریز بیش از قدرت و توانایی بالاترین مخلوق الهی است.

اما چیزی که مهم است آنهم اینکه کلید واژه امید هنوز در بین این ذرات گم و تدفین نشده است و امید چیزی است که مردم این منطقه به آن ایمان دارند و همواره در امید و آرزوی تدبیر و اندیشه ای عاقلانه و نتیجه بخش از سوی مسئولین هستند.

به امید روزی که مسئولین بالا رتبه ی کشور هم به این نتیجه برسند که غیر از خوزستان و اهواز شهرستان ریگان هم وجود دارد.