به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قم فردا، محوریترین هشداری که مقام معظم رهبری در دیدار اخیرشان با هیئت دولت بیان کردند، مربوط به افزایش میزان نقدینگی میشود.
آمارهای رسمی حکایت از آن دارد که طی 5 سال گذشته میزان نقدینگی از 500 هزار میلیارد تومان به بیش از 1500 میلیارد تومان رسیده است.
افزایش نقدینگی در دولت یازدهم و دوازدهم آنقدر بیحسابوکتاب بوده که برای اولین بار در تاریخ، حجم نقدینگی از تولید ناخالص داخلی کشور بیشتر شده است.
طبق گزارش بانک مرکزی، حجم تولید ناخالص داخلی در پایان سال 96 به 1480 هزار و 710 میلیارد تومان رسید و این در حالی است که حجم نقدینگی در پایان سال گذشته 1530 هزار میلیارد تومان بالغ شده است
به یک محاسبه ساده میتوان مشخص کرد که نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی در دولت یازدهم و دوازدهم از 63.2 درصد در سال 91 به 103.3 درصد در پایان سال 96 رسیده و این اتفاق برای اولین بار است که در اقتصاد ایران رخ میدهد.
در همین راستا مقام معظم رهبری در دیداری که با اعضای هیئت دولت داشتند به موضوع نقدینگی ورود کردند و عواقب خطرناک این پدیده اقتصادی را به مقامات اجرایی کشور متذکر شدند.
ایشان در این دیدار میفرمایند:
«به مشکل نظام بانکی به طور جدی باید رسیدگی بشود؛ این حرفی است که همه میزنند. ... در نظام بانکی و مشکل نقدینگیای که الان در کشور وجود دارد، اگر چنانچه ما میتوانستیم با هنرِ هدایت این نقدینگی به کارهای سازنده و مفید، کشور را پیش میبردیم، این نقدینگی نعمت بزرگی بود؛ الان یک بلای بزرگی است؛ واقعاً یک چیز خیلی خطرناکی است.
... این رقم نقدینگی خیلی رقم فوقالعادهای است؛ هم رقمش خیلی بالا است، هم رشدش زیاد است؛ 1500 هزار میلیارد یک چیز افسانهای است.
... به نظر من مسئلهی بانکها و بخصوص تکیهی روی مسئلهی نقدینگی احتیاج دارد به یک کارگروه دانا، حسّاس، پُرکار، خطرپذیر و شجاع؛ دولت یک کارگروهی تشکیل بدهد. ... یک کارگروه قویّ فعّالِ شبوروزکار، معیّن بشوند فقط برای اینکه فکر کنند ببینند با مسئلهی بانکها و با مسئلهی نقدینگی چهجوری بایستی برخورد کنند؛ بخشهای جذّابی را برای جذب نقدینگی در نظر بگیرند که البتّه یک فهرستی به من داده شده. ... نگذاریم که این نقدینگی سرازیر بشود به طرف ارز و به طرف طلا و به طرف مسکن و به طرف کالاها، که خب طبعاً به هرجا که این نقدینگی رو کند و هجوم بیاورد، پدر آن منطقه درمیآید.
.. البتّه کارگروهی که بخواهند بنشینند و هفتهای یک جلسه داشته باشند، فایده ندارد؛ باید یک کارگروه دائمِ شبانهروزی از آدمهای فعّال تشکیل بشود، بنشینند واقعاً کار کنند، فکر کنند، سرِ یک ماه، دو ماه، سه ماه یک برنامهی کاری روشنی مشخّص کنند و بیاورند بدهند به آقای رئیسجمهور، دستور اقدام داده بشود و بلافاصله مشغول عمل بشوند؛ ... یعنی یکچنین چیزی لازم است...».
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه