به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، به دنبال تشکیل حزب عدالت و توسعه ترکیه در سال 2001 و متعاقب آن، قدرتیابی این حزب در سال 2002، مردم این کشور و حتی کشورهای منطقه را منتظر تحولات شگرف در حوزهی اقتصاد و سیاست خارجی ترکیه کرده بود. حزب عدالت و توسعه در صدد بود تا به عنوان حزبی با خط مشی اسلامی، در برابر حکومتهای پیشین که لائیک بودند، برنامه و استراتژی مناسب و متمایزی را ارائه نماید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,سیاست جدید عدالت و توسعه بر مبنای دکترین "عمق استرتژیک"داوود اوغلو تبیین شد که توسط کتابی به همین نام و توسط وی در سال 2001 منتشر شده بود. خلاصهی دکترین عمق استراتژیک این بود که ترکیه به دلیل داشتن موقعیت خاص جغرافیایی و ابعاد تاریخی و ...باید نقش کشور مرکزی در سیاست جهانی را بازی کند. البته این سیاست بعدها با متمم به "صفر رساندن تنش با همسایهها" تکمیل گردید تا چشم انداز مثبت عمق استراتژیک را تکمیل کند.
نگاهی گذرا به ترکیه در سالهای گذشته نشان میدهد که موضوع به صفر رساندن تنش با همسایهها، به دلیل تحولات خاص منطقه و البته سیاستهای کج دار و مریز ترکیه، هرگز محقق نشده است.
باید قبول کنیم که ترکیه در سالهای گذشته به خوبی توانسته است بحرانهای سیاسی و دیپلماتیک خود با دیگر کشورها را کنترل کند. چه زمانی که در موضوع ساقط شدن جنگنده روسها با مسکو دچار مشکل شده بود و چه زمانی که عنان اوضاع داخلی را به دلیل شبه کودتا از دست داده بود، به خوبی توانست فضا را مدیریت کند و منافع بلند مدت خود را تامین نماید.
بعدها موضوع عمق استراتژیک در سیاست خارجی ترکیه، جای خود را به نوعثمان گرایی داد. بعد از برکناری داوود اوغلو در واقع اردوغان به جاه طلبیهای وی در قالب سیاست نوعثمان گرایی ادامه داد. رفتار آقای اردوغان با بازیگران و قدرتهای بزرگی که در مسائل منطقهای و بینالمللی حضور دارند، نشان داده است که دولت ترکیه و شخص آقای اردوغان تمایل زیادی دارند که بتوانند از موقعیتهای منطقهای و فرامنطقهای به نفع خود استفاده کنند.
ترکیه در این سالها دیگر شاید به فکر تنش صفر با همسایگان نباشد. چراکه به خوبی میداند انبوه جاه طلبی های "آق سرای" نمیتواند تنش با همسایگان را به سمت صفر هدایت کند. موارد متعدد اختلاف با آمریکا، موضوع خاشقجی و اختلافبا عربستان، اختلاف نظر با بغداد در موضوع کردها و اختلاف عمیق با سیاستهای محور مقاومت در سوریه بخشی از مشکلات ترکیه با همسایگان دور ونزدیک میباشد.
برخی از کارشناسان معتقدند ترکیه بعد از داوود اوغلو هر روز منتظراتفاقات جدید در منطقه و جهان است تا بتواند از موضوعات مختلف بهره کشی نماید و این باعث گردیده است تا امروز ترکیه فاقد یک سیاست منطقی و صحیح برای پیشبرد اهدافش در فضای جهانی باشد.
انتهای پیام/
سیاست جدید عدالت و توسعه بر مبنای دکترین "عمق استرتژیک"داوود اوغلو تبیین شد که توسط کتابی به همین نام و توسط وی در سال 2001 منتشر شده بود. خلاصهی دکترین عمق استراتژیک این بود که ترکیه به دلیل داشتن موقعیت خاص جغرافیایی و ابعاد تاریخی و ...باید نقش کشور مرکزی در سیاست جهانی را بازی کند. البته این سیاست بعدها با متمم به "صفر رساندن تنش با همسایهها" تکمیل گردید تا چشم انداز مثبت عمق استراتژیک را تکمیل کند.
نگاهی گذرا به ترکیه در سالهای گذشته نشان میدهد که موضوع به صفر رساندن تنش با همسایهها، به دلیل تحولات خاص منطقه و البته سیاستهای کج دار و مریز ترکیه، هرگز محقق نشده است.
باید قبول کنیم که ترکیه در سالهای گذشته به خوبی توانسته است بحرانهای سیاسی و دیپلماتیک خود با دیگر کشورها را کنترل کند. چه زمانی که در موضوع ساقط شدن جنگنده روسها با مسکو دچار مشکل شده بود و چه زمانی که عنان اوضاع داخلی را به دلیل شبه کودتا از دست داده بود، به خوبی توانست فضا را مدیریت کند و منافع بلند مدت خود را تامین نماید.
بعدها موضوع عمق استراتژیک در سیاست خارجی ترکیه، جای خود را به نوعثمان گرایی داد. بعد از برکناری داوود اوغلو در واقع اردوغان به جاه طلبیهای وی در قالب سیاست نوعثمان گرایی ادامه داد. رفتار آقای اردوغان با بازیگران و قدرتهای بزرگی که در مسائل منطقهای و بینالمللی حضور دارند، نشان داده است که دولت ترکیه و شخص آقای اردوغان تمایل زیادی دارند که بتوانند از موقعیتهای منطقهای و فرامنطقهای به نفع خود استفاده کنند.
ترکیه در این سالها دیگر شاید به فکر تنش صفر با همسایگان نباشد. چراکه به خوبی میداند انبوه جاه طلبی های "آق سرای" نمیتواند تنش با همسایگان را به سمت صفر هدایت کند. موارد متعدد اختلاف با آمریکا، موضوع خاشقجی و اختلافبا عربستان، اختلاف نظر با بغداد در موضوع کردها و اختلاف عمیق با سیاستهای محور مقاومت در سوریه بخشی از مشکلات ترکیه با همسایگان دور ونزدیک میباشد.
برخی از کارشناسان معتقدند ترکیه بعد از داوود اوغلو هر روز منتظراتفاقات جدید در منطقه و جهان است تا بتواند از موضوعات مختلف بهره کشی نماید و این باعث گردیده است تا امروز ترکیه فاقد یک سیاست منطقی و صحیح برای پیشبرد اهدافش در فضای جهانی باشد.
انتهای پیام/
سیاست جدید عدالت و توسعه بر مبنای دکترین "عمق استرتژیک"داوود اوغلو تبیین شد که توسط کتابی به همین نام و توسط وی در سال 2001 منتشر شده بود. خلاصهی دکترین عمق استراتژیک این بود که ترکیه به دلیل داشتن موقعیت خاص جغرافیایی و ابعاد تاریخی و ...باید نقش کشور مرکزی در سیاست جهانی را بازی کند. البته این سیاست بعدها با متمم به "صفر رساندن تنش با همسایهها" تکمیل گردید تا چشم انداز مثبت عمق استراتژیک را تکمیل کند.
,نگاهی گذرا به ترکیه در سالهای گذشته نشان میدهد که موضوع به صفر رساندن تنش با همسایهها، به دلیل تحولات خاص منطقه و البته سیاستهای کج دار و مریز ترکیه، هرگز محقق نشده است.
,باید قبول کنیم که ترکیه در سالهای گذشته به خوبی توانسته است بحرانهای سیاسی و دیپلماتیک خود با دیگر کشورها را کنترل کند. چه زمانی که در موضوع ساقط شدن جنگنده روسها با مسکو دچار مشکل شده بود و چه زمانی که عنان اوضاع داخلی را به دلیل شبه کودتا از دست داده بود، به خوبی توانست فضا را مدیریت کند و منافع بلند مدت خود را تامین نماید.
,بعدها موضوع عمق استراتژیک در سیاست خارجی ترکیه، جای خود را به نوعثمان گرایی داد. بعد از برکناری داوود اوغلو در واقع اردوغان به جاه طلبیهای وی در قالب سیاست نوعثمان گرایی ادامه داد. رفتار آقای اردوغان با بازیگران و قدرتهای بزرگی که در مسائل منطقهای و بینالمللی حضور دارند، نشان داده است که دولت ترکیه و شخص آقای اردوغان تمایل زیادی دارند که بتوانند از موقعیتهای منطقهای و فرامنطقهای به نفع خود استفاده کنند.
,ترکیه در این سالها دیگر شاید به فکر تنش صفر با همسایگان نباشد. چراکه به خوبی میداند انبوه جاه طلبی های "آق سرای" نمیتواند تنش با همسایگان را به سمت صفر هدایت کند. موارد متعدد اختلاف با آمریکا، موضوع خاشقجی و اختلافبا عربستان، اختلاف نظر با بغداد در موضوع کردها و اختلاف عمیق با سیاستهای محور مقاومت در سوریه بخشی از مشکلات ترکیه با همسایگان دور ونزدیک میباشد.
,برخی از کارشناسان معتقدند ترکیه بعد از داوود اوغلو هر روز منتظراتفاقات جدید در منطقه و جهان است تا بتواند از موضوعات مختلف بهره کشی نماید و این باعث گردیده است تا امروز ترکیه فاقد یک سیاست منطقی و صحیح برای پیشبرد اهدافش در فضای جهانی باشد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه