۱۸ سال بی مهری به بانوی هنرمند گنبدی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از قابوس نامه ، اگر به اطراف خود بهتر نگاه کنیم ، استعداد های هنری زیادی را خواهیم دید که تنها منتظر گوشه چشمی هستند تا جلوه گری کنند. استعداد هایی که کمک به تبلور آن می تواند از بخشی از دغدغه های فرهنگی جامعه بکاهد.

شهر بانو شاه جهانی متولد سال ۱۳۵۱ و دارای تحصیلات کارشناسی هنرهای تجسمی و رشته نقاشی است و ۲۱ سال است که فعالیت هنری دارد.

این بانوی گنبدی در حالیکه مشغول دیوار نویسی است می گوید: گاهی دیوار های شهر بوم نقاشی و یا صفحه خطاطی من می شوند ، و از این راه امرار و معاش می کنم.

شاه جهانی همچنین  می گوید: البته پارچه نویسی هم میکنم ولی در خانه ! چرا که مکانی و البته سرمایه ای برای کار ندارم .

وقتی به او گفتم شما هنرمندی چرا خودت از هنرت استفاده نمیکنی و منتظر کمک دیگرانی ؟ به من اینگونه پاسخ داد: اصلا این طور نیست من دوست ندارم مصرف کننده باشم و در این ۱۸ سال فعالیت تمام تلاشم را برای اینکه انرژی خود را در مسیر مثبت استفاده کنم ، کرده ام.

این هنرمند گنبدی ادامه داد: من ۶ سال سابقه همکاری با نهضت سواد آموزی و ۱۵ سال همکاری با آموزش و پرورش و در کل ۱۸ سال همکاری با این ادارات را در کارنامه کاری خود دارم اما هیچ کدام تعهدی به من نداشتند و در کمال ناباوری بدون هیچ حقی کنار گذاشته شدم.

او نحوۀ همکاری خود را اینگونه عنوان کرد: در نهضت سواد آموزی با توجه به مناسبت ها به ارائه طرح های آموزشی به عنوان طرح سوادآموزی می پرداختم ، با آموزش و پرورش هم در زمینه آموزش هنر در مدارس ابتدایی و طرح و ابتکارات فرهنگی و پرورشی همکاری می کردم اما هیچگونه حمایتی نشدم .

شهربانو شاه جهانی در حالیکه مدام مکث کوتاهی می کند و در فکر گذشته از دست رفته اش است اضافه می کند: فکر نمی کردم بهایی به کار من داده نشود و این انتظار را نداشتم که پس از ۱۵ سال کا رو تلاش که اوج جوانی و انرژی خود را در آموزش و پرورش سپری کردم چنین برخوردی با من شود و پس از گذشت این همه سال اکنون مجبور باشم که برای امرا و معاش خود کار های متفرقه و مقطعی اینچنینی انجام دهم !

این بانوی هنرمند که تنها زندگی می کند و هیچ پشتوانه مالی و منبع درآمد دیگری ندارد می گوید : من به عنوان معلم پرورشی هم فعالیت داشتم اما نه به هنر و نه به احتیاج من توجهی نشد و در جذب سلیقه ای عمل شد.

شهربانو شاه جهانی در پایان گفتگویمان می گوید : امیدوارم با توجه به تغییر سیاسیت های آموزش و پرورش تجدید نظری نسبت به گذشته شود البته افراد زیادی هستند که شرایطی همچون من دارند که کاش وضعیت همه ما بهبود پیدا کند. از شما هم بخاطر تلاشی که در جهت انتشار و رفع مشکلات مردم دارید متشکرم.

من هم از او تشکر و خداحافظی کردم و در مسیر راه برگشت در این فکر بودم که چطور با نگاه ابزاری به صاحبان هنر ـ در هر سطحی که باشند ـ باعث می شویم هنرمند تنها در مقطعی مورد توجه قرار گیرد و به مرور نه تنها انگیزه و خلاقیت خود را از دست می دهد بلکه براحتی کنار گذاشته ، متروک و مهجور می شود.

 این می تواند مشکل تمام قشر ها باشد اما کاش از کنار سرمایه جوانی افراد که بدون اینکه متوجه باشیم در کنار ما صرف شده است بی تفاوت گذر نکنیم و با حمایت های خود پس از گذشت سالها ، سرمایه دیروز را به عنوان تجربه امروز در کنار خود حفظ کنیم.

انتهای پیام/پ