جامعه ما تمایل زیادی به خواب‌گردی دارد/ سواد رسانه‌ای باید در نسل جوان ارتقا یابد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مشهد پیام، شب گذشته، نشست نقد و بررسی فیلم «بازی»، ساخته «دیوید فینچر» با حضور هنر دوستان و مجید حیدری چروده، جامعه شناس و محمد آموزگار، فعال حوزه فرهنگ و هنر در موسسه فرهنگی فردای پارس برگزار شد.

پس از نمایش فیلم «بازی» برای حاضران، مجید حیدری چروده، جامعه شناس به نقد و بررسی این فیلم پرداخت و اظهار کرد: شرایط دیدن فیلم به صورت انفرادی و جمعی متفاوت است و اگر این فیلم را تنهایی می‌دیدم شاید از اواسط فیلم آن را دیگر نمی‌دیدم.

وی افزود: «نیکولاس» نقش اول این فیلم همواره در حال عذاب کشیدن بود و به دلیل حس همزادپنداری که با او داریم، دوست داشتیم فیلم به جلو برود و نیکولاس از این عذاب رهایی یابد.

این جامعه شناس با بیان اینکه اکثر مردم مانند نیکولاس دوست دارند «خواب‌گرد» باشند، تصریح کرد: بسیاری از ماها خواب‌گرد هستیم زیرا نتوانسته‌ایم زندگی که می‌خواهیم را بسازیم و از این رو نمی‌خواهیم از این خواب بیدار شویم زیرا این خواب دارد از ما در مقابل بسیاری از چیزها مانند مسئولیت‌پذیری محافظت می‌کند.

بسیاری از مردم به دلیل ترس از تنهایی و پوچی به خواب‌گردی پناه می‌برند

حیدری چروده ادامه داد: بسیاری از مردم به دلیل ترس از تنهایی و پوچی به خواب‌گردی پناه می‌برند و نمی‌خواهد بعضی از حقایق زندگی را قبول کنند و در این فیلم با بازی CRS سعی شد نقش اول فیلم از خواب‌گردی بیدار شود.

وی بیان کرد: به نظر جامعه شناسان باید افراد در موقعیت مرزی قرار بگیرند و یا یک ضربه وارد شود تا از خواب‌گردی بیدار شوند که این موقعیت‌های مرزی می‌تواند مرگ یکی از دوستان، ورشکستگی، شکست عشقی یا خیلی اتفاقات شبیه به آن است.

این جامعه شناس عنوان کرد: فیلم «بازی» نشان داد که چقدر می‌تواند شرایط مرزی برای افراد مهم و سرنوشت‌ساز باشد و باعث شود آن‌ها از خواب‌گردی بیدار شوند و روند زندگی خود را تغییر دهند.

در ادامه این جلسه محمد آموزگار، فعال حوزه فرهنگ و هنر اظهار کرد: خط داستان فیلم بازی از جشن تولد نقش اول فیلم شروع و به جشن تولد بعدی آن فرد ختم شد که در این بین شاهد تغییرات فراوان او به دلیل اتفاقات خاصی که برایش اتفاق افتاد، بودیم و نشان داد که چقدر یک فرد می‌تواند تغییر کند.

وی ادامه داد: فیلم‌هایی که در دهه شست از صداوسیما پخش می‌شد مانند دوران برزخی بود مابین فیلم‌های جنگی و فیلم‌هایی که امروز تنها به سیاه نمایی می‌پردازند و هیچ ارزش هنری دیگری ندارند.

این فعال فرهنگی یادآور شد: تلویزیون در دهه شست و هفتاد فیلم‌های مفهومی «کوروساوا» را پخش می‌کرد که بیشترین تأثیر را در نسل ما می‌گذاشت؛ از دیگر فیلم‌های تأثیرگذار می‌توان به فیلم‌های «آلفرد هیچکاک» و «فدریکو فلینی» می‌توان اشاره کرد.

امروز فیلم‌ها و سریال‌های ما بی معنی شده‌اند

آموزگار تصریح کرد: متأسفانه امروز فیلم‌ها و سریال‌های ما بی معنی شده‌اند و وارد یک باتلاق شده ایم که در مواجه با آن باید هوش و خرد رسانه‌ای افراد دوباره زنده شود زیرا نسل امروز ما واقعاً بی‌شعور رسانه‌ای هستند و بچه های ما قدرت درک رسانه را ندارند.

سواد رسانه‌ای باید در نسل جوان ارتقا یابد

وی با اشاره به اینکه سواد رسانه‌ای باید در نسل جوان ارتقا یابد، بیان کرد: باید به نسل جوان قاب‌بندی‌ها و نقاط طلایی را بیاموزیم و باید بداند که در مواجه با رسانه و محتوای ارائه شده به او، چه بکند از این رو همه ما باید نگاه رسانه‌ای‌مان را عوض کنیم.

این فعال فرهنگی خاطرنشان شد: تام و جری که نسل ما با آن خاطره دارد، شاید در نگاه ساده به نظر آید آما جالب اینجاست که بدانید این کارتون 7 جایزه اسکار برنده شده زیرا دارای محتوای معنی‌دار بوده اما امروز فیلم‌ها و کارتون های ما هیچ معنایی ندارند.

آموزگار با بیان اینکه تماشا کردن، دیدن و نگریستن با هم متفاوت هستند، گفت: ما عادت کرده‌ایم که فیلم ها و تمامی اتفاقات اطرافمان را تماشا کنیم و هیچ فکری در مورد آن‌ها انجام ندهیم اما زمانی که کمی در مورد آنچه می بینیم تفکر می‌کنیم از تماشا کردن به سمت دیدن حرکت کرده‌ایم و اگر در مورد آن فیلم یا اتفاق بتوانیم تحلیل ارائه دهیم از دیدن به نگریستن حرکت کرده‌ایم.

توانایی تحلیل و بررسی باعث موفقیت در روابط اجتماعی می‌شود

وی افزود: اگر بتوانیم یک فیلم را تحلیل و بررسی کنیم، می‌توانیم در روابط اجتماعی خود نیز موفق‌تر باشیم از این رو باید بینش پیدا کنیم تا خواب‌گرد نباشیم و متأسفانه مشکل جامعه کنونی ما نیز همین است که علی رغم ثروتمند بودن کشورمان به دلیل آن‌که در اتفاقات اطرافمان بینش نداریم، نمی‌توانیم از این منابع بهره‌مند شویم.

انتهای پیام/