عشقی که روی چوب خودنمایی می کند / با حمایت از هنرمندان داخلی می توان آنها را به پای هنرمندان بزرگ رساند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، صنایع دستی به عنوان بخشی از میراث فرهنگی و نمادی از نوع زندگی فرهنگی یک جامعه، همواره مورد توجه می باشد.

 به علت ویژگی زندگی سنتی در بسیاری از نقاط کردستان و عدم استیلای بخش صنعتی، هنوز صنایع دستی استان از لحاظ کیفیت و گستردگی در سطح کشور مطرح می باشد، به گونه ای که نازک کاری کردستان به همراه محصولات ظریف  مانند شطرنج شهرت جهانی پیدا کرده است.

محصولات نازک کاری

کردستان مهم ترین استان کشور از لحاظ تولیدات نازک کاری است. هنر نازک کاری ترکیب قطعات بسیار کوچک از انواع چوب های پرداخت شده طبیعی می باشد که با ظرافت خاص در کنار هم قرار گرفته و موجب به وجود آمدن قطعات بسیار ظریف چوبی همانند قلمدان و سایر محصولات می گردد. علاوه بر نازک کاری، اروسی سازی، منبت و معرق سنندج نیز از شهرت و اعتبار برخوردار است.

در این گزارش به سراغ بانویی رفیتیم که سالها است با هنر نازک کاری ظرافت این هنر ظریف را سیقل میدهند.

مریم معصومی به همراه همسرشان جزء هنرمندانی هستند که روزها با عشق در این عرصه فعالیت کرده اند تا علاوه بر میراث داری و امانتداری به ترویج این هنر میان جوانان بپردازند .

این هنرمند 45 ساله کردستانی در گفتگو با خبرنگار کردتودی میگوید؛ بعد از گرفتن دیپلم وارد این کار شدم و نزدیک به 25 سال است که در این حرفه مشغول به فعالیت هستم .

معصومی از سالهای نخست ورودش به این عرصه میگوید که برای بار اول به صورت شاگرد کار را نزد استاد دکتر علی اکبر بهزادی آغاز میکند و در این راه برای رسیدن به موفقیت سختیهای زیادی راپشت سر می گذارد.

وی میگوید: بعد از 3 سال شاگردی در خانه فرهنگ زیر نظر ارشاد مشغول به مربیگری شدم و توانستم به مدت 5 سال زیر نظر استاد نعمت الله محمودی یکی دیگر از استادان نمونه در حوزه ارسی سازی انجام وظیفه کنم و در پایان این دوره توانستم در رشته هنرهای چوبی شروع به ادامه تحصیل کنم .

خانم معصومی در پاسخ به این سوال که «علاقه شما برای کار با چوب به چه زمان برمی گردد؟» می گوید: حس خوب من به چوب ارثیه است؛ و فکر میکنم از همان دوران کودکی به این هنر علاقه زیادی داشتم و توانستم این راه را در کنار همسرم که او نیز یکی از استاد کاران در این حرفه است را به سرانجام برسانم.
وی افزود: با توجه به علاقه بسیاری از هنرجوها در این حوزه توانسته ام در سازمان فنی حرفه ای استان به تربیت و آموزش هنرجو های زیادی بپردازم.

وی در پاسخ به اینکه آیا تا به حال از حمایت دولتی در این زمینه بهرمند شده اید گفت: به نظر من یک هنر مند خود به تنهای بسیاری از سختیها را تحمل میکند که با نشان دادن یک هنر جایگاه واقعی آن را نشان دهد اما حضور وحمایت ارگانهای مربوطه بسیار میتواند به ماندگاری این هنر کمک کند که در کمال تاسف باید بگوییم در این زمینه یا حمایتی وجود ندارد یا بسیار کم و در حد ناچیزی مورد حمایت قرار میگیرد.

خانم معصومی در ادامه این گزارش به بازار کار این حرفه اشاره کرد و عنوان نمود: خود و همسرم در عرض یک سال توانستیم 70 تا 80 نفر را آموزش و روانه بازار کار کنیم . و تا کنون برای 5 نفر ایجاد شغل کره ایم.

وی با اشاره به سهم بازار چوب در مقایسه با سایر تولیدات کشور گفت: هر کس در دنیا به دنبال چیزی است که او را به آرامش برساندوبا نگاه کردن به آن لذت ببرد ولی هنر معرق کاری با اینکه بسیار زیبا است اما با اوضاع اقتصادی حاکم در کشور خواهان چندانی در بازار ندارد و کم کم به انزوا کشیده خواهد شد .

وی گریزی به مشکلات در این حوزه زد و عنوان نمود: در حال حاضر ما مشکل چوب به عنوان ماده اولیه و اصلی کار داریم و این روزها به علت نابسامانی بازار ارز و 4 برابر شدن قیمت مثل گذشته چوب وارد نمی‌شود.

این هنرمند افزود: با این تفاسیر این صنعت نیازمند حمایت جدی مسوولان ، تهیه مواد اولیه ارزان، فراهم شدن زیرساخت‌های لازم برای صادرات به کشورهای مختلف جهان و ایجاد یک بازار دائمی برای فروش صنایع تولید شده است که البته تحقق این امر با اما و اگر و وعده و وعیده‌های مسؤولان حاصل نمیشود.

و سخن آخر این هنرمند این بود که کاش زمینه ای فراهم شود تا به جای اجناس وتابلو های خارجی که به نظر بنده نه جنبه ی زیبایی دارد ونه جنبه ی معنوی که در خانه ها به عنوان وسایل تزیینی استفاده می شود از جنس های داخلی استفاده کنیم .وامیدوارم مسئولان درک کنند وباور کنند که با حمایت از هنرمندان داخلی می توان آنها را به پای هنرمندان بزرگ رساند.

 در پایان خطاب به همه جوانان میگویم هیچ کاری در هر شرایطی نشد ندارد و هیچ وقت برای هیچ کاری دیر نمیشود و هر کاری ارزش امتحان کردن و شروع را دارد.

انتهای پیام/