امنیت ملی؛ دستاویز برخی دولت‎ها برای پنهان‎کاری و قانون‎شکنی‎ها/ راه را برای آزمایش هسته‎ای ببندید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "تیتریک"؛ همه می دانند که سلاح های هسته ای 2 بار در زمان جنگ به همراه پیامدهای وحشتناکی مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، پس از جنگ نیز به میزان زیادی از سلاح های هسته ای استفاده می شود.

به گفته انجمن آمریکایی armscontrol، حداقل 8 کشور، 2056 آزمایش هسته ای انجام داده اند که اکثر آنها بسیار عظیم تر از بمب های فرود آمده در هیروشیما و ناگازاکی بوده است. آمریکا به تنهایی عامل بیش از 1030 انفجار هسته ای در جو، زیر آب، زیر زمین و گاهی در سطح زمین است.

صدها هزار نفر کشته شده و میلیون ها نفر نیز بر اثر باران رادیواکتیو حاصل از آزمایش های هسته ای از بیماری های تشعشعی آسیب دیده اند. شفاف شدن مقیاس جهانی این آسیب، سالیان طولانی به طول انجامید.

از همان ابتدا، دولت ها پنهان کاری را موجب امنیت می دانستند. برخی از کشورها با بی توجهی به باران رادیواکتیوی مضر بر مردم و به بهانه امنیت ملی دست به آزمایش های هسته ای می زدند.

امروزه، تنها 1.5 میلیون نفر از مردم قزاقستان به خاطر آزمایش های هسته ای گذشته از بیماری های ناشی از آن رنج می برند.

مطالعه انجام شده در سال 2008 توسط پزشکان قزاقستانی و ژاپنی برآورد کرد؛ جمعیتی که طی سال ها آزمایش هسته ای در آن مناطق قرار داشتند، تشعشعی معادل 2000 میلی سیوِرت را دریافت کرده اند. در برخی مناطق گرم، مردم در معرض سطح بالاتری از تشعشع قرار داشتند.

میزان مرگ ناشی از سرطان در شرق قزاقستان 25 تا 30 درصد بیشتر از کشورهای دیگر است. آمریکایی ها نیز سالانه به طور متوسط در معرض تشعشع 3 میلی سیوِرتی قرار دارند.

در سال 1989 با افزایش نگرانی ها درباره اثرات سلامتی آزمایش های هسته ای، شهروندان قزاقستان را بر آن داشت تا خواستار توقف آزمایش ها شوند. آنها سازمان ضد آزمایش هسته ای "نوادا – سِمیپالاتینسک" را تشکیل دادند. جنبش مردمی و فشار علیه آزمایش به شدت افزایش یافت و نهایتا در 29 آگوست سال 1991 منجر به خاتمه یافتن آزمایش های هسته ای شد.

پیمان منع جامع آزمایش های هسته ای (CTBT) تابوی قدرتمندی را در برابر آزمایش هسته ای ایجاد کرده است. حمایت جهانی از این پیمان که اکنون به امضای 184 کشور رسیده بسیار قوی است و سیستم نظارت بین المللی این پیمان به طور کامل عملیاتی بوده و تواناتر از پیش بینی اولیه است.

از سال 1945 تاکنون برای اولین بار هیچ کشوری برنامه فعال آزمایش هسته ای ندارد. اما هنوز مسیر آزمایش هسته ای بیشتر به طور کامل مسدود نشده است.

اگرچه این پیمان تصویب و توسط 184 کشور امضاء شده، اما لازم الاجرا بودن آن از سوی 8 کشور که قابل توجه ترین آنها آمریکا، چین و کره شمالی هستند مورد بی اعتنایی قرار گرفته است.

دولت ترامپ بدون ارائه مدرک و با متهم کردن روسیه به تقلب در CTBT و ادعای دروغین مبنی بر اینکه ممنوعیت تصویب شده در CTBT شفاف نیست، اوضاع را وخیم تر می کند. آمریکا از حمایتِ لازم الاجرا بودن این پیمان خودداری کرده است.

با توجه خروج آمریکا از مهلت قانونی آزمایش هسته ای و امضاهای موجود در این پیمان، انکار تصویب CTBT از سوی واشنگتن منجر به از دست رفتن منافع کامل امنیتی این پیمان از جمله؛ توجه اندک به بازرسی های در محل برای کشف بهتر و پیشگیری از آزمایش های هسته ای مخفیانه می شود.

اجرایی شدن پیمان منع جامع آزمایش های هسته ای از آسیب های بعدی وارده بر سلامت مردم بر اثر آزمایش های هسته ای پیشگیری می کند و به کشورهای مسئول این امکان را می دهد تا متوجه خطر آزمایش های هسته ای باشند. برای مثال در قزاقستان دسترسی به مکان سابق آزمایش هسته ای وسیع محدود شده است. مادامی که آلودگی حاصل از رادیواکتیو از بین برود، بسیاری از مناطق بلا استفاده باقی خواهند ماند.

از زمانی که آمریکا در سال های 1940 و 1950 آزمایش ها و انفجارهای هسته ای عظیمی را در سطحِ زمینِ جمهوری جزایر مارشال (کشوری در اقیانوس آرام) انجام داد، چندین جزیره مرجانی آلوده و جمعیت بومی جابجا شد و زباله های رادیواکتیوی دفن شده به زودی به اقیانوس نشت پیدا می کنند.

کنگره آمریکا باید با توجه به برنامه نظارت بر سلامت که در قانون جبران خسارت ناشی از تشعشع تعیین شده، اقدامات لازم را برای افرادی که از اولین آزمایش موشکی این کشور در سال 1945 آسیب دیده اند، انجام دهد.

نسل ما باید برای ایمنی و امنیت نسل های آینده و به احترام کسانی که از آزمایش های هسته ای آسیب دیده اند، اقدامی انجام دهد. اکنون زمان این است که با اعمال فشار بر کشورهای منتسب به پیمان منع جامع آزمایش های هسته ای، راه های آزمایش هسته ای را بسته و مسدود کنیم و در عصر تسلیحات هسته ای رسیدگی جامع تری را نسبت به آسیب های ویرانگر انسانی و زیست محیطی انجام دهیم.

انتهای پیام/