وزارت ارشاد از شاعران نابینا حمایت کند/ به انتشار اشعارم امیداورم+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از نسیم خنداب:محمد اکبری شاعر روشندل اهل شهر خنداب است و از دوران خردسالی دچار نابینایی شده است.

وی علاقه بسیار زیادی به حفظ و قرائت قرآن و یادگیری مفاهیم آن دارد،8 الی 9 سال داشت که به علت بیماری آبله بینایی چشمهایش را از دست داد و برادر و خواهرش نیز بخاطر همین بیماری از بین رفتند،از 4 سالگی علاقه شدید او به کتاب و مدرسه باعث شده بود تا او نیز با بچه های مکتب به مکتب خانه برود.

این شاعر روشندل در گفتگو با خبرنگار ما گفت: من کتاب شعری داشتم که با زحمات زیادی توانستم مجوز آنرا از فرهنگ و ارشاد بگیریم و شابک آن صادر شد ولی به هر دری زدم تا چاپش کتم نتوانستم.

اکبری گفت: یک سالی است که قلم قرآنی گرفتم و پیشرفت خوبی در یادگیری و معانی قرآن داشته ام.

وی گفت: من از مسئولین چیزی نخواسته ام و نمی خواهم ،فقط این را می گویم که چرا افرادی که همانند ما هستند و در این مناطق زندگی می کنند بایستی از امکانات نابینایان محروم باشند،من نزدیک 50 سال اینگونه زندگی کرده ام و دیگر از من گذشته است تا جوانی کنم ولی در این مدت حتی یک بار هم در خاطرم نیست که روز نابینایان کسی از مسئولین شهرستان خنداب به ما سر زده باشد و مشکلات ما را پرسیده باشد تا اقدامی انجام دهد.

اکبری ادامه داد:گمان کنم در این شهرستان بیشر  از 4 الی 5 نفر نابینا نباشد ،بنابراین مقرون به صرفه نیست تا مرکزی برای نابینایان تاسیس شود ولی لااقل بیایند و با مشکلاتی که عزیزان نابینا در این شهرستان دارند آشنا شوند.

این شاعر روشندل گفت:من خیلی دوست داشتم خط بریل را در خنداب یاد بگیرم تا بتوانم قرآن بخوانم ،تلاش زیادی هم برای این کار انجام دادم ، با بسیاری از مسئولین حرف زدم و خواسته هایم را مطرح کردم ولی متاسفانه  برخی از مسئولین گفتند باشه و انجام ندادند.

وی گفت:در سالهای 80 به بعد بود که استاندار مرکزی به خنداب آمده بود و امام جمعه خنداب هم آقای لطفی بود که تازه امام جمعه خنداب شده بود، من نزد آنها رفتم و درخواست کردم تا کمک کنند کتابم به چاپ برسد،ولی بی فایده بود.

این شاعر روشندل گفت:حرف من نابینا به شما مسئولین بینا این است که شمایی که با چشمهایتان می بینید در اولین قدم از قرآن استفاده کنید و بهره کافی را از آن ببرید و کاری کنید تا نابینایان هم از امکانات در این مناطق محروم استفاده کنند و فعالیتهای خود را به دیگران نشان دهند و مردم ببینند آنها هم بیکار ننشسته اند و کار می کنند.

این شاعر روشندل در جواب سوال خبرنگار ما که پرسیده بود آیا می خواهی با چشم جسم دنیا را ببینی، گفت:بسکه ماندم در قفس رنگ گل از یادم رفت،من با این زندگی انس گرفته ام و نمی خواهم دنیا را ببینم.

انتهای پیام/ف