حکایت تحصیل در کانکس‌های سرد و بدون امکانات/ "هیچ" سهم دانش‌آموزان سیل‌زده پلدختر+ فیلم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سفیرافلاک، ویرانی و آوارگی تحفه سیل فروردین‌ماه امسال بود، سیلی که نوروز را به کام مردم تلخ کرد و باگذشت هفت ماه از گذشت وقوع سیلاب لرستان هنوز هم تلخی آن پابرجاست.

اما سیلی سیل بر صورت دانش‌آموزان جا خوش کرد و سهمشان ویرانی مدرسه بود؛ امروز در برخی مناطق استان لرستان دانش‌آموزانی هستند که ساعات یادگیری درس خود را با چاشنی سرما می‌گذرانند و هیچ امکاناتی ندارند.

مدرسه ابتدایی "شهید جواد سرمالیان" روستای خرسدر علیا در شهرستان پل‌دختر، فروردین‌ماه امسال براثر وقوع سیلاب تخریب شد و دانش‌آموزان این مدرسه سال تحصیلی خود را در کانکس آغاز کردند.

تحصیل دانش‌آموزان در کانکس‌های سرد و تاریک

این دانش‌آموزان از داشتن هرگونه امکانات آموزشی، وسایل سرمایشی و گرمایشی و حتی سرویس بهداشتی محروم هستند، این روزها دانش‌آموزان این مدرسه روزگار خود را سرد می‌گذرانند و نه از آب و برق خبری است و نه از سرویس بهداشتی. این دانش‌آموزان در شرایط زجرآوری به سر می‌برند و نبود امکانات رغبت تحصیل را از آن‌ها گرفته است.

با توجه به خواسته برخی والدین دانش‌آموزان از پایگاه خبری سفیرافلاک برای رسیدگی به این موضوع، به روستای خرسدر علیا رفته تا دقایقی را در کنار دانش‌آموزان این مدرسه بگذرانیم.

پس از طی مسافتی به روستای خرسدر علیا رسیدیم، روستایی که پس از وقوع سیلاب اکثر منازلش تخریب و به ویرانه تبدیل شد و حالا دانش‌آموزان این مدرسه که به 70 نفر می‌رسند به‌صورت مختلط و هر دو پایه یک کلاس، در کانکس تحصیل می‌کنند.

تلاش مدیر مدرسه برای مخفی کردن مشکلات

به میان دانش‌آموزان رفتیم تا وضعیت تحصیلی‌شان را جویا شویم که با برخورد تند مدیر مدرسه مواجه شده و سریعاً مدرسه را تعطیل کرد، پس از دقایقی بحث و در حیرت از اقدام عجیب مدیر مدرسه و فرار وی از پاسخگویی! دوربین به دست شده تا چندین عکس از فضای آموزشی بگیریم که از سوی مدیر مدرسه تهدید به شکایت می‌شویم، گویا نباید مشکلات این دانش‌آموز را کسی بداند.

پس از دقایقی خانمی سالخورده عصابه‌دست به کنارم آمد، شروع به صحبت کرد و گفت: اینجا دانش‌آموزان آب خوردن هم ندارند، برق هم نیست، در کانکس درس می‌خوانند و چون صبح‌ها که هوا سرد است و بخاری ندارند مریض می‌شوند.

او می‌گوید خانه‌شان نزدیک مدرسه است و از آمدورفت دانش‌آموزان به سرویس بهداشتی منزلش کلافه شده و دیگر چاه سرویس بهداشتی خانه‌اش گرفته شده و مجبور است در آن را قفل کند.

مدرسه‌ای که "هیچ" ندارد

با دست سرویس بهداشتی سیار که در کنار کانکس قرار دارد را نشان داد و گفت: از روزی که سرویس بهداشتی سیار گذاشته‌اند به دلیل نبود لوله کشی آب، در آن قفل است و دانش‌آموزان نمی‌توانند از آن استفاده کنند و مجبور می‌شوند مسافتی را طی کنند تا به منزلشان بروند و برگردند و یا به خانه ما می‌آیند.

والدین یکی از دانش‌آموزان نیز دست فرزندش را گرفته و جلو می‌آید، می‌گوید این بچه من است چرا باید به خاطر نبود امکانات مریض شود، نه آب برای خوردن دارند و نه سرویس بهداشتی و در طول روز چندین نفر از این دانش‌آموزان به خاطر نبود سرویس بهداشتی کلاس درس را کثیف می‌کنند.

دانش‌آموزان نیز که بیان مشکلات خود را به تعطیلی و به خانه رفتن ترجیح می‌دهند یکی‌یکی جلو می‌آیند؛ حسین دانش‌آموز کلاس دوم این دبستان می‌گوید برای رفتن به دستشویی هر دانش‌آموز مجبور است مسافتی را طی کند و به منزلشان برود و برگردد، هنوز صحبت‌هایش تمام نشده دانش‌آموز دیگر می‌گوید وقتی سری صبح هستیم خیلی بیشتر سردمان می‌شود به‌طوری‌که نمی‌شود روی نیمکت‌های کلاس نشست چون خیلی سرد است.

پدر یکی از دانش‌آموزان گفت: بسیاری از دانش‌آموزان در طول این مدت که هوا سرد شده است بیمار شده‌اند و علاوه بر درد و رنج ناشی از بیماری فرزندشان، برای آن‌ها بار مالی نیز داشته است.

وی بیان کرد: روزانه دو یا سه دانش‌آموز به خاطر بیماری ناشی از سرما و نبود وسایل گرمایشی در کلاس حضور نمی‌یابند.

باوجوداینکه پس از سیلاب ویرانگر در شهرستان پل‌دختر و کمک‌ها برای ساخت دوباره این شهرستان توسط سایر نهادها، اما نباید غافل شد از برخی مشکلاتی که سبب آزرده‌خاطر دوباره مردم سیل‌زده می‌شود، انتظار مردم این روستا و والدین دانش‌آموزان تسریع در ساخت مدرسه، فراهم شدن تجهیزات گرمایشی، آب آشامیدنی و سرویس بهداشتی در مدرسه موقت است که نگاه ویژه مسئولان را می‌طلبد.

انتهای پیام/