برخی جوانان ازدواج را از ترس انتخاب غلط رها کرده‌اند/ طلاق زودرس از آسیب‌های روابط دوستانه پیش از عقد است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح قزوین؛ هشتمین نشست سالانه‌ی بسیج جامعه‌ی زنان قزوین پیش‌ازظهر امروز( دوشنبه) در سالن جلسات استانداری قزوین برگزار شد.

در این نشست حجت‌الاسلام فرج‌الله هدایت‌نیا اظهار کرد: گروه زیادی از جوانان ازدواج را از ترس انتخاب غلط رها کرده‌اند، بخش مهمی از این موضوع را می‌توان با آموزش حل کرد و از سوی دیگر باید با رفع موانع اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به ازدواج جوانان کمک کنیم.

وی افزود: با این آموزش‌ها و رفع موانع، از سویی آمار ازدواج رو به فزونی یافته و از سوی دیگر آمار طلاق کاهش پیدا می‌کند.

عضو هیأت علمی گروه فقه و حقوق پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی عنوان کرد: باید روش‌های ازدواج را شناسایی و احصا کنیم، همچنین جوانان تنها یک طرف بحث ازدواج هستند و طرف دیگر والدین قرار دارند، جوانان تحت تاثیر مدرنیته و والدین بعضا سنتی هستند و این موجب اختلاف نظر می‌شود.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: در یک دسته‌بندی غلط رایج، شیوه‌های ازدواج را به دو دسته سنتی و مدرن تقسیم می‌کنند؛ این تقسیم دوگانه است و گویی اگر یکی را نفی کنیم دیگری را پذیرفته‌ایم. همچنین نوعا ازدواج سنتی را معادل روش دینی و مذهبی می‌دانند، در حالی که کاربرد سنت و مدرنیته در این بحث صحیح نیست.

هدایت‌نیا تشریح کرد: من یک روش ابتکاری سه‌گانه برای تقسیم‌بندی ازدواج دارم، که در کتاب خود آن را ذکر کرده‌ام و آن‌ها را "مبتنی بر ارتباط"، "مبتنی بر توصیه" و "مبتنی بر شناخت" نام نهاده‌ام.

وی اضافه کرد: روش مبتنی بر ارتباط خود به چند دسته تقسیم می‌شود؛ نامزدی قبل از عقد با اطلاع خانواده، مسبوق به رابطه‌ی دوستانه قبل از ازدواج و هم‌باشی یا ازدواج سفید این سه دسته هستند. نوع چهارمی هم می‌توان به نام رابطه‌ی فریبکارانه برشمرد؛ در اینجا یک طرف حقیقتا قصد ازدواج دارد اما طرف دیگر دروغ گفته و فریبکاری می‌کند.

عضو هیأت علمی گروه فقه و حقوق پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی ادامه داد: رابطه‌ی دوستانه می‌تواند صورت‌های مختلفی داشته باشد، غالبا پنهانی است و شاید ابتدا هم از ابتدا با قصد ازدواج نباشد، اما کم کم دلبستگی ایجاد می‌شود، امروز از رابطه‌ی قبل از ازدواج با این استدلال که موجب کاهش طلاق می‌شود و طرفین با آن به شناخت می‌رسند دفاع می‌شود.

این کارشناس فرهنگی ابراز کرد: روش دوم ازدواج مبتنی بر توصیه است، در اینجا پدر و مادر و اطرافیان فردی را برای ازدواج توصیه می‌کنند و معیار انتخاب شجره و هنجارهای خانوادگی است، علاقه‌مندی جوانان اهمیت چندانی ندارد و در اولویت نیست.

وی تاکید کرد: گاهی با این توجیه که در کار خیر باید عجله کرد، فاصله خواستگاری تا این نوع ازدواج شاید یکی دو روز باشد و یا حتی در همان روز خواستگاری عقد انجام شود، بسیاری از افرادی که ازدواج سنتی را رد می‌کنند این نوع مد نظرشان است و ما نیز با اجرای این روش در زمان کنونی موافق نیستیم.

هدایت‌نیا اذعان کرد: اغلب جوانان ما به‌ویژه در نقاط شهری تحت تاثیر مدرنیته ازدواجشان مبتنی بر روابط قبل از عقد است، این ارتباط آن‌ها را به تدریج به هم دلبسته و وابسته می کند، دلبستگی سطح بالای علاقه است که خود این جوانان آن را عشق می‌نامند.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: از نظر من این علاقه نمی‌تواند عشق باشد، زیرا عشق در بستر شناخت و معرفت ایجاد می‌شود و این افراد تازه بعد از ازدواج به دروغ‌های طرف مقابل پی می‌برند و عشق به نفرت تبدیل می‌شود. اکنون فاصله‌ی عشق و نفرت در کشور ما کم شده و طلاق‌های زیادی در سال اول اتفاق می‌افتد.

وی اظهار کرد: گروه زیادی از جوانان ما خردگرا و تجربه‌گرا هستتد، از این جهت در موضوع روش‌های ازدواج ما هم نه بر اساس احادیث که تجربی بحث می‌کنیم. این ارتباطات از نظر عاطفی آسیب‌هایی دارد که آن‌ها را در مطالعات میدانی شناسایی کرده‌ایم.

این کارشناس مذهبی بیان کرد: اگر رابطه‌ای میان دو جوان برقرار شود، چه از اول قصد ازدواج باشد و چه رابطه ابتدائا تفننی بوده و به تدریج به هم وابسته شده باشند، در اغلب موارد طرفین را دچار مشکلاتی می‌کند، برخی از این مشکلات مربوط به قبل از عقد و برخی دیگر برای بعد از عقد و ثانویه هستند، البته اگر چنین روابطی منجر به عقد شود که احتمال آن بالا نیست.

هدایت‌نیا افزود: نخستین خطر عاطفی، انصراف یکی از طرفین و تالمات روحی دیگری است. برخی پژوهش‌های میدانی می‌گویند ۲۰ یا ۴۰ درصد این روابط به ازدواج می‌رسد، اگر دختری در مرز دلدادگی و وابستگی با پسری باشد و پسر انصراف دهد، دختر دچار تالمات روحی شدید می‌شود، مگر اینکه طرفین بتوانند رابطه را مدیریت کرده و دچار این دلبستگی نشوند.

وی تصریح کرد: خطر دوم عذاب وجدان و خودتحمیلی در ازدواج است؛ زیرا کسی که به این نتیجه رسیده که این ازدواج صحیح نیست و انصراف داده است، از اینکه به کسی قول ازدواج داده دچار عذاب وجدان می‌شود و ممکن است دچار خودتحمیلی شود و با اینکه فهمیده مناسب هم نیستند تصمیم به ازدواج با طرف مقابل بگیرد.

این کارشناس مذهبی تشریح کرد: خطر سوم عاطفی‌نگری و شناخت ناکافی پیش از ازدواج و خطر چهارم، تقابل والدین و جوانان است، از این جهت بسیاری از عروس و دامادهای فعلی تحمیلی هستند؛ به این معنا که والدین راضی به ازدواج فرزندشان نیستند و بچه‌ها با قهر و لجبازی به آن‌ها تحمیل می‌کنند. مخالفت و ناراضی بودن والدین بر موفقیت ازدواج تاثیر می‌گذارد.

هدایت‌نیا در ادامه به خطرات حقوقی روابط دوستانه اشاره و تصریح کرد: نخستین خطر حقوقی پذیرش شرایط غیرمنطقی مثل مهریه‌های بالا و دیگر تعهدات نامعقول ضمن عقد است. خطر دوم نیز احتمال اغفال است، زیرا شناخت بر مبنای خود اظهاری اتفاق می‌افتد و صحت ادعاهای طرفین از طریق دیگری سنجیده نمی‌شود.

عضو هیأت علمی گروه فقه و حقوق پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در پایان گفت: آسیب‌های ثانویه‌ی روابط دوستانه که به بعد از عقد مربوط می‌شوند شامل بدگمانی، استرس، انتقامجویی، باج‌خواهی، مقایسه‌گری، تنوع‌طلبی و طلاق زودرس هستند. آنچه ما توصیه می‌کنیم روش سوم یعنی مبتنی بر شناخت است که مراحل مختلفی دارد.
انتهای پیام/