به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری ثامن، روز بیست و چهارم ذی الحجه سال نهم هجری روز مباهله پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله ) با نصارا نجران است که در کتب تاریخ و سیره و همچنین روایت بندی و اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله ) و در آیات قرآن این مطلب به تفصیل ذکر شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری ثامن،,دلیل مباهله
,گروهی از مسیحیان نجران حضرت عیسی (ع) را خدا و یا پسر خدا میدانستند، تا اینکه شنیدند قرآن کریم میفرماید:به طور حتم، کافرند آن کسانی که میگویند خدا همان مسیح، پسر مریم است...مسیحیان با شنیدن این آیات گویی آسمان را بر فرقشان کوبیدند.
,
نجرانیان در پی پاسخ به آیات قرآن بودند که نامهای از رسول اکرم (ص) به دستشان رسید و در آن نوشته شده بود ...
تنها بندهی خدا باشید و تنها فرمان خدا را اطاعت کنید، این حرف من است و اگر دعوت مرا نپذیرفتید باید جزیه (مالیات) بدهید...
,
,
نجرانیان از پذیرفتن سخن حق پیامبر صل الله علیه و آله وسلم لجوجانه سرباز زدند؛ در این حال آیه نازل شد که : (قل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم ... آل عمران/61)؛ ای پیامبر با آنان مباهله کن... به آنان پیشنهاد مباهله شد، گفتند به ما مهلت دهید، مهلت داده شد ...
,
رسول اکرم(ص) قبل از اینکه قصد مباهله کند، عبا بر دوش مبارک گرفت و حضرت امیرالمؤمنین و حضرت فاطمه و حسن وحسین علیهم السلام را در داخل در زیر عبا نمود و فرمود: پروردگارا! هر پیغمبری را اهل بیتی بوده است که مخصوصترین خلق بر آن پیغمبر بودهاند، خداوندا اینان اهل بیت منند، آنها را تطهیرشان کن.
,
سپس جبرئیل امین نازل شد و آیه تطهیر (انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس ...) ؛ را در شأن اهل بیت (ع) آورد (سوره احزاب، آیهی33) آنگاه رسول اکرم آن چهار بزرگوار را برای مباهله با خود بیرون برد.
,
بزرگ نجرانیان گفت: از رفتار و کردار بزرگ آنان (پیامبر اکرم(ص) ) پیداست که او برحق است. من همراه او چهرههایی میبینم که اگر برای دعا دست بر آسمان بردارند کوهها را از جا میکنند و این بیابان بر ما آتش میشود و یک مسیحی بر روی زمین باقی نمیماند؛ صلاح ما نیست که با او مباهله کنیم و باید شرط جزیه را بپذیریم و به سلامت به شهر و دیار خود برگردیم که چنین هم شد.
, .,
این واقعه از نظر اعتقادی و سیاسی، نهتنها در همان دوران، بلکه در تاریخ سیاسی آینده اسلام، بهویژه در تکوین اعتقادات شیعی، نقش اساسی داشته است.
,
عالم بزرگ اهل سنت ابوعیسی ترمذی در کتاب خود آورده است:
سعد ابن آبی و قاص از پدرش نقل کرده است :وقتی آیه مباهله نازل شد پیامبر علی ،فاطمه ،حسن و حسین را خواند و آنگاه گفت:خدایا!اهل من اینها هستند :لما نزلت هذه الآیه «تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم و نساءناو نساءکم»الآیه دعا رسول الله (صلی الهه علیه و آله).علیاً و فاطمه و حسناً و حسیناً فقال (اللهم هؤلاء أهلی)( سنن ترمزی 5/6)
بنابراین می توانگفت:اگر واقعاًکسان دیگری نیز جزو «اهل بیت»بودند رسول اکرم(صلی الله علیه و آله)آنان را نیز حاضر می کرد.چون حداقل نه نفر را باید می آورد.از این رو نیاوردن دیگران به میدان مباهله ،نشان می دهد که دیگران مصداق «اهل بیت»نبوده اند.
,
,
یکی دیگر از اتفاقات تاریخ ساز 24ذیحجه این است که در این روز حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام در حال رکوع انگشترى خود را به سائل داد و آیه اِنَّما وَلِیُّکُمُ اللّهُ در شانش نازل شد.
,آیه مباهله:
,فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَکمُْ وَ نِسَاءَنَا وَ نِسَاءَکُمْ وَ أَنفُسَنَا وَ أَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتهَِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ اللَّهِ عَلىَ الْکَذِبِین سوره آل عمران آیه 61 ( و هرکه با وجود این علم سوی تو آمده با تو مجادله کند بگو بیائید پسران و زنان و نفوس خویش بخوانیم و تضرع کنیم آنگاه لعنت خدا را به دروغگویان کنیم) از امام کاظم (ع) روایت شده که هیچکس ادعا نکرده که پیغمبر در مباهله با نصاری غیر از علی ابن ابیطالب و فاطمه و حسن و حسین کس دیگری را زیر کساء وارد نموده باشد ، پس تاویل " ابنا ئنا حسن و حسین و تاویل نسائنا فاطمه و تاویل انفسنا علی بن ابیطالب (ع) است.
,
درس هایی از واقعه مباهله:
1)علی ابن ابی طالب جان رسول خداست.(انفسنا)
2)آخرین برگ برنده مؤمن واقعی دعاست.
3)استدلال را باید پاسخ داد ولی مجادله و لجاجت را باید سرکوب کرد.
4)اگر شما محکم بایستید،دشممن به دلیل باطل بودنش عقب نشینی می کند.
5)در دعا کردن آنچه مهم است ،انگیزه ها و شخصیت هاست نه تعداد .(گروه مباهله کننده 5 نفر بودند).
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/پ
,]
ارسال دیدگاه