به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ رضا احمدی استاد دانشگاه و کارشناس مسائل فرهنگی در گفتگو با خبرنگار کُردتودی، اظهار کرد: نخستین محیطی که کودک در آن پرورش می یابد و در رفتار بعدی فرد فوق العاده موثر است، خانواده است، در واقع خانواده، زنجیره ارتباطی اجتماع و تضمین کننده آرامش و ثبات جامعه است زیرا کودکان نخستین وابستگی های عاطفی نزدیک و صمیمی خود را در خانواده برقرار می سازند و درونی کردن ارزش ها و هنجارهای فرهنگی را در آن آغاز می کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی،,وی در ادامه با اشاره به نقش جامعه در تربیت و شکل گیری شخصیت کودکان افزود: در جهان امروز پیش از دیروز، جامعه و زمان نقش تعیین کننده در شکل گیری شخصیت کودکان ایفا می کند، اگر در گذشته شخصیت آنان در دامان والدین شکل می گرفت، امروز این جامعه جهانی و زمانه معاصر است که در شکل گیری نقش کلیدی و اساسی را ایفا می کند.
,وی گفت: ما همیشه بر این باور بودیم که والدین شخصیت کودک را رنگ می دهند اما در جهان امروز به سبب گسترش و بهبود فناوری های ارتباطی، خانواده به طور کامل به کنار نهاده شده و از همان آغاز کودکان با رسانه ها و تبلیغات و تعلیمات و آموزه های آنان آشنا شده و رشد می یابند و هر چه این دامنه گسترش می یابد، نقش خانواده کمرنگتر می شود.
احمدی عنوان نمود: باید توجه داشت که ابزارها و فناوری تنها در آسان کردن امور زندگی و آسایش انسان و جامعه نقش ایفا نمی کند، بلکه ابزارها سبک زندگی انسانی را نیز تحت تاثیر قرار می دهند و آن را دگرگون می کنند.
وی با اشاره به حضور تلفن همراه چه صوتی و چه تصویری آن، ماهواره ها و اینترنت و مانند آنها، نوع ارتباط انسانی را متحول ساخته است و این تحولات و تغییرات چنان اساسی و بنیادین است که کودک در یک محیط اجتماعی جهانی رشد می یابد.
این استاد دانشگاه گفت: امروز کودک بیش از آنکه در جامعه و مدرسه و بازار و کوی و برزن متاثر از فرهنگ و رفتارها و تربیت اجتماعی و عمومی باشد، در خانه از راه ماهواره و اینترنت و تلفن همراه با تربیت عمومی و فرهنگ و گفتمان حاکم بر جامعه تحت تاثیر قرار دارد. والدین حتی در خانه نیز دیگر دور از دسترس هستند یا بلکه باید گفت که کودک در خانه دور از دسترس اولیای تربیتی خود قرار دارد، زیرا یا در حال نگاه کردن به تلویزیون است یا با اینترنت خود را مشغول کرده است یا آن که سر در گریبان تلفن همراه دارد و پیامک می خواند و می فرستد و بازی می کند و یا کارهای دیگری که فرهنگ های جامعه جهانی را به او منتقل می کند و او را تربیت و تحت تاثیر مستقیم رفتای و گفتاری قرار می دهد.
احمدی در پایان گفت: امروز مسئولیت جامعه و دولت برای آموزش و تربیت کودکان و نسل های آینده به سبب آن چه بیان شده، افزایش یافته و اکنون این دولتها و نهادهای اجتماعی و مدنی هستند که می بایست به سبب اشغال جایگاه والدین حتی در خانواده و اشتغال کودکان به خود، آنان را به درستی تحت تربیت قرار دهند و اجازه ندهند که گفتمان ها و رفتارهای نادرست و نابهنجار مدیریت کودکان را به عهده گرفته و آنان را تربیت کنند.
انتهای پیام/
وی گفت: ما همیشه بر این باور بودیم که والدین شخصیت کودک را رنگ می دهند اما در جهان امروز به سبب گسترش و بهبود فناوری های ارتباطی، خانواده به طور کامل به کنار نهاده شده و از همان آغاز کودکان با رسانه ها و تبلیغات و تعلیمات و آموزه های آنان آشنا شده و رشد می یابند و هر چه این دامنه گسترش می یابد، نقش خانواده کمرنگتر می شود.
,احمدی عنوان نمود: باید توجه داشت که ابزارها و فناوری تنها در آسان کردن امور زندگی و آسایش انسان و جامعه نقش ایفا نمی کند، بلکه ابزارها سبک زندگی انسانی را نیز تحت تاثیر قرار می دهند و آن را دگرگون می کنند.
,وی با اشاره به حضور تلفن همراه چه صوتی و چه تصویری آن، ماهواره ها و اینترنت و مانند آنها، نوع ارتباط انسانی را متحول ساخته است و این تحولات و تغییرات چنان اساسی و بنیادین است که کودک در یک محیط اجتماعی جهانی رشد می یابد.
,این استاد دانشگاه گفت: امروز کودک بیش از آنکه در جامعه و مدرسه و بازار و کوی و برزن متاثر از فرهنگ و رفتارها و تربیت اجتماعی و عمومی باشد، در خانه از راه ماهواره و اینترنت و تلفن همراه با تربیت عمومی و فرهنگ و گفتمان حاکم بر جامعه تحت تاثیر قرار دارد. والدین حتی در خانه نیز دیگر دور از دسترس هستند یا بلکه باید گفت که کودک در خانه دور از دسترس اولیای تربیتی خود قرار دارد، زیرا یا در حال نگاه کردن به تلویزیون است یا با اینترنت خود را مشغول کرده است یا آن که سر در گریبان تلفن همراه دارد و پیامک می خواند و می فرستد و بازی می کند و یا کارهای دیگری که فرهنگ های جامعه جهانی را به او منتقل می کند و او را تربیت و تحت تاثیر مستقیم رفتای و گفتاری قرار می دهد.
,احمدی در پایان گفت: امروز مسئولیت جامعه و دولت برای آموزش و تربیت کودکان و نسل های آینده به سبب آن چه بیان شده، افزایش یافته و اکنون این دولتها و نهادهای اجتماعی و مدنی هستند که می بایست به سبب اشغال جایگاه والدین حتی در خانواده و اشتغال کودکان به خود، آنان را به درستی تحت تربیت قرار دهند و اجازه ندهند که گفتمان ها و رفتارهای نادرست و نابهنجار مدیریت کودکان را به عهده گرفته و آنان را تربیت کنند.
,انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه