اخبار داغ
  1. ابهام چند صد میلیاردی در شرکتهای صندوق بیمه عشایر | به نام روستائیان به کام میدری و رفقا + سند
  2. پلیس با همه توان پای کار تأمین امنیت دانش‌آموزان است
  3. آینه‌ای در برابر هشت سال پایداری؛ تکاپوی یک ژانر برای ماندگاری
  4. «رئیس‌جمهور در میدان» برای زلنسکی؛ «گفت‌وگو نکنیم، چه کنیم؟» برای پزشکیان
  5. یک بام و دو هوای سازندگی/ مقاومت برای اوکراین خوب است برای ایران نه!
  6. پایان هژمونی در سایه هزینه‌ها: چگونه جنگ ۴۰ روزه معادله قدرت جهانی را وارونه کرد
  7. اول مهر در میناب؛ زنگ مدرسه‌ای که زیر آوار خاموش شد
  8. از سخنرانی رهبر شهید تا ایستادگی شهید رئیسی؛ روایت مقاومت ایران در سازمان ملل
  9. وقتی ایران از تریبون تهدید عبور کرد؛ پاسخ قاطع تهران به نمایش جنگ‌طلبانه ترامپ در سازمان ملل
  10. پیام رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری
  11. رئیس‌جمهور به نیویورک سفر کرد
  12. متحدان واشنگتن پس از جنگ با ایران؛ به دنبال گزینه‌های مستقل
  13. روایتی از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹؛ روزی که آسمان بوی باروت گرفت و خاک، آغوش غیرت شد
  14. چرا آموزش برای خانواده‌های کارگری به کابوس تبدیل شده است؟
  15. تهدیدهای ترامپ عملیات روانی است/ گلوی ترامپ را در تنگه هرمز می فشاریم
  16. گرداب غرب آسیا ترامپ را خواهد بلعید/ چرا سگ زرد دوباره ایران را تهدید کرده است؟
  17. کلیات طرح افزایش اعتبار کالابرگ تصویب شد
  18. طعم تلخ شکست‌های بیشتر را بر متجاوزان خواهیم چشاند
  19. کشف حدود ۶ تن انواع مواد مخدر از ابتدای سال/ ۱۰۹ باند مواد مخدر متلاشی شد
  20. نقدی بر مجموعه‌ی «مرد 3000 چهره»/ پایان ساعت‌های خوش مدیری در تلویزیون

یادداشت؛

برخی پارادوکس‌های شبکه‌های اجتماعی

برخی پارادوکس‌های شبکه‌های اجتماعی
این روزها افراط و تفریط در فضای مجازی برای اکثر ما نهادینه و به یک عادت تبدیل شده است. بعضی اوقات بدون تأمل به نتیجۀ کار، نسنجیده هر مطلبی را مشاهده می کنیم بلافاصله با دیگران به اشتراک می گذاریم. واقعاً چه لزومی دارد دیگران بفهمند ما در زندگی شخصی خود کجا می رویم و چه کار می کنیم؟ چرا جزئیات زندگی مان را برای عموم مردم جامعه به اشتراک می گذاریم؟
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صاحب نیوز؛ رهگذری در تاریکی شب از کوچه ای می گذشت که نور کافی نداشت. پایش به سکه ای خورد، تصور کرد طلاست. کاغذی را از جیبش بیرون آورد. آن را آتش زد تا گنجی را که یافته ببیند. نتیجۀ کار؛ اسکناس با ارزش را برای سکه ای ناقابل آتش زده بود!

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز,

استفادۀ بسیاری از ما از فضای مجازی نیز شبیه داستان این رهگذر است. کاملاً مشهود است که می شود از این تکنولوژی پیشرفتۀ عصر حاضر حداکثر استفاده را برای علم اندوزی، بهتر زیستن و شاد زیستن بهره ببریم، اما معمولاً اغلب ما به سمت مطالب و سوژه هایی می رویم که هیچ سودی برایمان ندارد. متأسفانه گاهی به سمت مطالب غیر ضرور، غیراخلاقی و حتی گناه آلود هم می رویم.

,

این روزها افراط و تفریط در فضای مجازی برای اکثر ما نهادینه و به یک عادت تبدیل شده است. بعضی اوقات بدون تأمل به نتیجۀ کار، نسنجیده هر مطلبی را مشاهده می کنیم بلافاصله با دیگران به اشتراک می گذاریم. واقعاً چه لزومی دارد دیگران بفهمند ما در زندگی شخصی خود کجا می رویم و چه کار می کنیم؟ چرا جزئیات زندگی مان را برای عموم مردم جامعه به اشتراک می گذاریم؟

,

هدف ما از گذاشتن عکس ها و ویدئوهای شخصی در شبکه های مجازی چیست؟ شاید بگویید انگیزۀ ما به اشتراک گذاشتن شادی هایمان با دیگران است. آیا با همین سوژه ها دل بسیاری از افراد جامعه را نمی سوزانیم؟ باید دقت داشته باشیم که به اشتراک گذاشتن مطلب در یک گروه خانوادگی با انتشار همان مطلب در گروه های عمومی متفاوت است. چه لزومی دارد، هدایایی را که به نزدیکانمان می دهیم، گزارش مسافرت هایمان، جشن تولدهایمان و… را به رخ عموم مردم بکشیم؟ فکر می کنید در این شرایط سخت اقتصادی کنونی همۀ خانواده ها می توانند راهی سفر شوند، برای فرزندانشان جشن تولد بگیرند، زن و بچه را به رستوران ببرند و …؟

,

هدف کسانی که فیلم جهیزیۀ لاکچری دخترشان را در فضای مجازی منتشر می کنند چیست؟ آیا قابل باور است که اینها هدفی غیر از فخر فروشی در سر می پرورانند؟ دختری که دو سال است عقد کرده و پدرش نمی تواند ساده ترین وسایل ضروری زندگی را برایش بخرد با دیدن این ویدئو چه بر سرش خواهد آمد؟

,

هیچ فکر کرده ایم مطالبی را که به عنوان جوک و لطیفه پیرامون دوست دختر و دوست پسر در شبکه های اجتماعی منتشر می کنیم باعث شکسته شدن قباحت محرمات الهی می شود؟ آیا با زبان بی زبانی به جوان ها و نوجوان ها القا نمی کنیم که اینگونه روابط غیرشرعی عیب محسوب نمی شود. معمولاً غالب جوان هایی که در خانواده های ریشه دار بزرگ شده اند با مشاهدۀ این مطالب لبخندی بر لب می نشانند و از کنار ماجرا عبور می کنند، اما این جوک های نامتعارف می تواند دختر و پسرهای کم سن و سال اجتماع را اغفال کند. حواسمان باشد، بعضی از نوجوانان خیال می کنند باید همانطور رفتار کنند که در فضای مجازی به آن ها آموزش داده می شود.

,

از بُعد تربیتی مذکور که عبور کنیم، مشاهده می شود اغلب ما در شبکه های اجتماعی نیمه های خالی لیوان را به رخ همدیگر می کشیم و بیشتر دچار روزمرگی هستیم. به نظر من بسیاری از ما قادریم با استفاده از این تکنولوژی سهل الوصول به هموطنانمان راه بهتر زیستن را بیاموزیم، اما معمولاً هیچ قدم مثبتی برنمی داریم. اغلب با استفاده از این فضا عقب افتادگی موجود در جامعه را به گردن دیگران می اندازیم، خود را روشنفکر جلوه داده و دیگران را نصیحت می کنیم، ولی خودمان به آنچه را می گوییم عمل نمی کنیم.

,

رمضانعلی کاوسی

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه