به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ عسگر قلی پور در آستانه تشییع شهدای تازه تفحص شده خان طومان به خبرنگار گلستان ما گفت: با شهدای خان طومان رابطه دوستی و تنگانگی داشتم و با سردار شهید رحیم کابلی که هنوز پیکرشان پیدا نشده از سال 63 تا روز شهادتشان ارتباط نزدیکی داشتم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گلستان ما,وی با بیان اینکه شهیدان جلال، بلباسی، رضایی فر، حاجی زاده و ... بعد از جنگ وارد سپاه شدند، افزود: شهید بلباسی مسئول قرارگاه راهیان نور لشکر 25 کربلا بود. او هفت تپه را که مقر لشکر 25 کربلا بود احیا کرد، خودش بحث روایت گری را رهبری می کرد و حضور فیزیکی داشت و با آرمان های شهدا عجین بود.
,قلی پور ادامه داد: شهدای مدافع حرم بویژه شهدای خان طومان احیاگر راه و رسم شهدا بودند. نمونه آن مقر 25 کربلا بود که اکنون در راهیان نور به زیارتگاه تبدیل شده است.
,این مدافع حرم تاکید کرد: آنها آرمان های شهدا را دنبال کردند و زمانی که حوادث عراق و سوریه و تجاوز داعش بوجود آمد، بیقرارِ دفاع از حرم اهل بیت شدند چون دل در گرو امام حسین (ع) داده بودند و می گفتند ما زنده باشیم و دشمن به حرم آل الله جسارت کند؟
,وی ادامه داد: خان طومان یک شهرک و نقطه حساسی بود که بچه های لشکر کربلا ماموریت ویژه در آنجا داشتند و همچون همیشه آنجا هم جانانه جنگیدند و عاشورایی شهید شدند.
,قلی پور درباره ویژگی های شهدای مدافع حرم خانطومان اذعان کرد: آنها خودشان را برای اسلام می خواستند تا وجودشان را برای آن فدا کنند.
,وی اضافه کرد: یک خاطرهای که از آقا رحیم کابلی که هنوز پیکرشان به وطن نیامده در ذهن دارم این است میگفت یک سال وقتی در صف خانواده شهدا به دست بوسی حضرت آقا رفته بودیم، در مدتی که در انتظار بودیم تا نوبت به ما برسد پیش خودم میگفتم که به ایشان چه بگویم. چون فقط قرار بود همراه خانواده شهدا باشم و از اقوام شهدا هم نبودم. نوبت من که رسید دست حضرت آقا را بوسیدم و خواستم که دعا کنند عاقبت بخیر شوم و ایشان دستشان را به سرم گذاشتند و سه بار گفتند "ان شالله شما عاقبت بخیرید".
,این همرزم شهید گفت: شهید کابلی بعد از بازنشستگی، دفاع از اسلام قران و ولایت را فراموش نکرد و هر ساله در راهیان نور حضور داشت و در حوادث سوریه ایشان دوبار توفیق حضور داشت و سرانجام با شهادت عاقبت بخیر شد.
,این مدافع حرم در پایان با بیان اینکه اکثر شهدای خانطومان به تاسی از شهدا کربلا همواره با زبان روزه می جنگیدند، گفت: در نبرد با داعش بواسطه نوع جنگ باید 360 درجه می جنگیدند و شبها دور تا دور در محاصره قرار می گرفتند و در زیر آتش بودند و تازه روز معبری باز می شد و بچه ها می توانستند نفسی تازه کنند. بچه ها عاشورایی می جنگیدند و این فرهنگ را به برادران افغانی، پاکستانی،عراقی، سوری و لبانی انتقال دادند تا منطقه را از لوث وجود داعش پاک کنند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه