افغانستان بد عهدی را به اوج رساند/ لزوم اقدام فوری دولت برای پیگیری حق آبه هیرمند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، حیات سیستان از پنج هزار سال قبل که شهر سوخته بنا شد و یا حتی وقتی قصه های رستم در شاهنامه در این منطقه شکل گرفت به تالاب هامون بستگی داشته است، تالابی که آب آن از کوه های افغانستان سرچشمه می گیرد.

تالاب هامون یک دریاچه بین المللی است که بخش هایی از آن در افغانستان و بخش عمده ای از آن در ایران قرار دارد، در همین رابطه نیز افغانستان سال هاست برای خشکسالی تالاب هامون در ایران کوشیده که در ۲۰ سال گذشته به دستاوردهای بزرگی نیز دست یافته است.

افغانستان در دو دهه اخیر با احداث سد ها و آب بند های متعدد مانع عبور آب به ایران شده است، از مهمترین آنها می توان به سد کجکی در این کشور اشاره کرد که باعث شد تا سیستان با ۲۰ سال خشکسالی رو به رو شود و بخش عمده ای از سیستانیان از این منطقه مهاجرت کنند.

حالا افغانستان بی سر و صدا و بدون در نظر گرفتن معاهده بین المللی هلمند سال ۱۳۵۱ در حال تکمیل بند کمال خان است که به طور کلی حیات را در سیستان خاتمه می دهد.

تکمیل کردن این بند باعث خواهد شد تا قطره ای آب به سیستان وارد نشود در حالی که این خلاف معاهده بین المللی افغانستان است که در ۴۸ سال قبل به امضا رسید.

در سال های اخیر مسئولان افغانستان افکار عمومی مردم این کشور را به سمت و سویی برده اند که آنها بر این باورند رودخانه هیرمند یک رودخانه درون سرزمینی که مالکیت انحصاری و حقوق آن متعلق به کشور افغانستان است.

تخلف ۴۸ ساله افغانستان در رودخانه هیرمند

عیسی ابراهیم زاده استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان در این خصوص گفت: همه نهرها و رودخانه‌های منشعبه افغانستان در رودخانه هیرمند برخلاف قرارداد تقسیم آب سال ۱۳۵۱ است، چرا که بر اساس قرارداد نباید هیچ انشعابی بعد از سد کمال‌خان بر روی رودخانه هیرمند ایجاد شود.

ابراهیم زاده اضافه کرد: سال ۱۳۵۱ بین ایران و افغانستان قراردادی منعقد شده که بر اساس آن در هر ثانیه ۲۶ مترمکعب یا سالانه بیش از ۸۰۰ میلیون مترمکعب آب به ایران داده شود تا برای مصارف کشاورزی و شرب مصرف شود.

وی ادامه داد: این ۲۶ مترمکعب در ثانیه‌ای که در قرارداد تقسیم آب سال ۱۳۵۱ آمده، عمدتاً برای مصارف کشاورزی و شرب بوده و برای تالاب هامون سهمیه‌ای دیده نشده است، پس باید دولت و وزارت امور خارجه پیگیری کرده و حق آبه ویژه تالاب هامون را از افغانستان دریافت کنند.

این استاد دانشگاه افزود: علاوه بر قرارداد تقسیم آب ایران و افغانستان، بر اساس کنوانسیون‌ بین‌الملی رامسر، قرار شده تا حق‌آبه مشخصی به تالاب بین المللی هامون پرداخت شود، البته همه دریاچه‌ها و تالاب‌های بین‌المللی حق‌آبه خاص خود را دارند که برای تالاب هامون نیز در این کنوانسیون حق‌آبه ای تعیین شد اما متأسفانه دولت افغانستان این حق‌آبه را لحاظ نکرده است.




دولت اقدام فوری و موثر کند

احمد ملاشاهی کارشناس مسائل سیاسی در این خصوص به خبرنگار ما گفت: دولت که در سال های اخیر نشان داده است علاقه بسیاری به گفت و گو با کشورهای غربی دارد برای حل مشکل آب به افغانستان هم سفر کند.

وی افزود: طول عمر دولت تدبیر و امید با گفت و گو بین کشورهای غربی گذشت، حالا مسئله آب سیستان نیز با توجه به معاهده سال ۱۳۵۱ می تواند حل شدنی باشد.

ملاشاهی بیان کرد: سفره مردم در سال های اخیر بسیار کوچک شده است و در صورت قطع شدن کامل آب رودخانه هیرمند، مردم سیستان در وضعیت بدی قرار خواهند گرفت.

وی ادامه داد: در این خصوص دولت قبل از بحرانی شدن اوضاع باید اقدام موثر کند تا مردم بتوانند به حق آبه هیرمند امیدوار بمانند.



ضرر ۸۵۰ میلیون دلاری در صورت کنترل سیلاب ها توسط افغانستان

محمد سرگزی نماینده مردم سیستان در مجلس شورای اسلامی نیز در این خصوص به خبرنگار ما گفت: ۳۵ درصد مردم سیستان و بلوچستان از آب ذخیره در چاهنیمه ها استفاده می کنند که بخش عمده ای از آن به مرکز استان ارسال می شود.

وی افزود: بند کمال خان در حال اتمام است و این فعالیت افغان ها پیامد های خطرناکی برای مردم سیستان خواهد داشت، کنترل سیلاب و اتمام ۸۵۰ میلیون متر مکعبی که قرار بود به سیستان وارد شود می تواند تشنگی را برای مردم سیستان به همراه داشته باشد.

سرگزی بیان کرد: به تازگی ۸۵۰ میلیون دلار برای طرح آب رسانی با لوله به ۴۸ هزار هکتار از مزاع کشاورزی سیستان نظام هزینه کرده است که در صورت کنترل آب توسط افغان ها دیگر این طرح هم قابل اجرا نخواهد بود.

نماینده مردم سیستان در مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: با این حال برای این مشکل باید وزارت نیرو و وزارت امور خارجه اقدام کنند چرا که افغانستان موظف به اجرای معاهده تقسیم آب رودخانه هیرمند است.

انتهای پیام/