به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پیمان حسن زاده در گفتگوی با خبرنگار هزار ماسوله در خصوص ساز تنبور اظهار داشت: تنبور یکی از قدیمیترین سازهای ایران است که جنبهٔ عرفانی و مقامی دارد.
وی افزود: این ساز از ۱۳ الی ۱۴ پرده تشکیل شده و ۲ الی ۳ سیم دارد که جنس کاسه و صفحهٔ آن از چوب توت و دستهاش از چوب گردو است.
این هنرمند پاوه ای خاطر نشان کرد: تنبور کهنترین ساز زهی زخمهای است، به این معنا که اولین سازی است که دستهای بلند به همراه کاسه و وتر داشتهاست و در کتب زیادی در این مورد سخن گفتهاند، کتاب دیکشنری گراو که در زمینه سازشناسی است، قدمت این ساز را پنج الی شش هزار سال عنوان کرده است.
وی گفت: امروزه از تنبور میتوان به عنوان ساز محلی با دستهای بلند و کاسهای بزرگ و منحنی از سهتار دارای دو یا سه سیم و چهارده پرده که به فاصله مرتب در ساز پردهبندی شده تعبیر کرد.
حسن زاده ادامه داد: تنبور که بخصوص در کردستان و کرمانشاه قرنهای متمادی در نگاهداری آن و نعمات باستانی و اهورایی آن کوشیده اند ساز آیینی آنها است.
این هنرمند پاوه ای ریشه اصلی این ساز را در اورامانات عنوان کرد و گفت: حوزه رواج تنبور در کرمانشاه در دو کانون اصلی صحنه و گوران متمرکز است، و مقام های تنبور این منطقه تا حدودی اصیل تر باقی مانده است.
وی افزود: مقام های مجازی را گورانی نیز می خوانند ترانه ها، آهنگ های رقص و بسیاری از نمونه های مختلف موسیقی کردی در این بخش قرار می گیرد. این دسته از مقام ها تا حدی از دو دسته دیگر جدیدترند، مقام های مجازی اگرچه در مقایسه با سایر مقام ها از روحانیت کمتری برخوردارند اما ویژگی های هنری بسیار والایی دارند.
وی اضافه کرد: هرچند می توان گفت که براساس یافته های تاریخی ریشه اصلی تنبور را در منطقه اورامانات می توان یافت اما متاسفانه آن چنان که شایسته است از این ساز محافظت به عمل نیامنده است.
این هنرمند پاوه ای اظهار داشت: البته شهرستانهای دالاهو و صحنه به خوبی از آن محافظت کرده اند و امروز می بینیم که به خوبی شأن این ساز در این شهرستانها حفظ شده است.
وی در پایان گفت: پیشنهاد می شود اکنون که در اکثر شهرستان های استان این ساز وجود دارد ثبت آن با نام استان کرمانشاه لحاظ شود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه