به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دیار آفتاب؛ انسان ۲۵۰ ساله نام کتابی است که بیانات مقام معظم رهبری در مورد ائمه هدی(ع) را جمع آوری کرده است. ایشان در این کتاب به بیان زندگی سیاسی مبارزاتی چهارده معصوم می پردازند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیار آفتاب,دیارآفتاب در سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) فرازی از بیانات رهبر انقلاب درباره این شخصیت بزرگ را تقدیم می کند:
شخصیت زهراى اطهر، در ابعاد سیاسى و اجتماعى و جهادى، شخصیت ممتاز و برجسته اى است؛ به طورى که همه زنان مبارز و انقلابى و برجسته و سیاسى عالم مىتوانند از زندگى کوتاه و پر مغز او درس بگیرند. زنى که در بیت انقلاب متولد شد و تمام دوران کودکى را در آغوش پدرى گذراند که در حال یک مبارزه عظیم جهانى فراموش نشدنى بود. آن خانمى که در دوران کودکى، سختی هاى مبارزه دوران مکه را چشید، به شعب ابىطالب برده شد، گرسنگى و سختى و رعب و انواع و اقسام شدت هاى دوران مبارزه مکه را لمس نمود و بعد هم که به مدینه هجرت کرد، همسر مردى شد که تمام زندگیش جهاد فىسبیل الله بود و در تمام قریب به یازده سال زندگى مشترک فاطمه زهرا و امیرالمؤمنین علیهما السلام هیچ سالى، بلکه هیچ نیم سالى نگذشت که این شوهر، کمر به جهاد فى سبیل الله نبسته و به میدان جنگ نرفته باشد و این زن بزرگ و فداکار، همسری شایسته یک مرد مجاهد و یک سرباز و سردار دائمى میدان جنگ را نکرده باشد.
پس زندگى فاطمه زهرا، اگر چه کوتاه بود و حدود بیست سال بیشتر طول نکشید؛ اما این زندگى، از جهت جهاد و مبارزه و تالش و کار انقلابى و صبر انقلابى و درس و فراگیرى و آموزش به این و آن و سخنرانى و دفاع از نبوت و امامت و نظام اسلامى، دریاى پهناورى از تلاش و مبارزه و کار و در نهایت هم شهادت است. این، زندگى جهادى فاطمه زهراست که بسیار عظیم و فوق العاده و حقیقتا بىنظیر است و یقینا در ذهن بشر ـ چه امروز و چه در آینده ـ یک نقطه درخشان و استثنایى است. ۲۶/۱۰/۱۳۶۸
آن وقت در چنین دنیایی، پیامبر اکرم دختری تربیت میکند که این دختر، شایستگی آن را پیدا میکند که پیامبر خدا بیاید دست او را ببوسد! بوسه بر دست فاطمه زهرا از طرف پیامبر را، هرگز نباید حمل بر یک معنای عاطفی کرد. این خیلی غلط و خیلی حقیر است اگر ما خیال کنیم که چون دخترش بود و دوستش می داشت، دستش را میبوسید. مگر شخصیتی به آن ارجمندی، آن هم با آن عدل و حکمتی که در پیامبر هست و اتکایش به وحی و الهام الهی است، خم می شود و دست دخترش را میبوسد؟ نه، این یک چیز دیگر و یک معنای دیگری است؛ این حاکی است که این دختر جوان، این زنی که وقتی از دنیا رفته، بین هجده سال تا بیست و پنج سال سن داشته_هجده سال هم گفته اند، بیست و پنج سال هم گفته اند_ اصلا در اوج ملکوت انسانی قرار داشته و یک شخص فوق العاده بوده است. این، نگرش اسلام به زن است. ۴/۱۰/۱۳۷۰
انتهای پیام/
دیارآفتاب در سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) فرازی از بیانات رهبر انقلاب درباره این شخصیت بزرگ را تقدیم می کند:
,شخصیت زهراى اطهر، در ابعاد سیاسى و اجتماعى و جهادى، شخصیت ممتاز و برجسته اى است؛ به طورى که همه زنان مبارز و انقلابى و برجسته و سیاسى عالم مىتوانند از زندگى کوتاه و پر مغز او درس بگیرند. زنى که در بیت انقلاب متولد شد و تمام دوران کودکى را در آغوش پدرى گذراند که در حال یک مبارزه عظیم جهانى فراموش نشدنى بود. آن خانمى که در دوران کودکى، سختی هاى مبارزه دوران مکه را چشید، به شعب ابىطالب برده شد، گرسنگى و سختى و رعب و انواع و اقسام شدت هاى دوران مبارزه مکه را لمس نمود و بعد هم که به مدینه هجرت کرد، همسر مردى شد که تمام زندگیش جهاد فىسبیل الله بود و در تمام قریب به یازده سال زندگى مشترک فاطمه زهرا و امیرالمؤمنین علیهما السلام هیچ سالى، بلکه هیچ نیم سالى نگذشت که این شوهر، کمر به جهاد فى سبیل الله نبسته و به میدان جنگ نرفته باشد و این زن بزرگ و فداکار، همسری شایسته یک مرد مجاهد و یک سرباز و سردار دائمى میدان جنگ را نکرده باشد.
,پس زندگى فاطمه زهرا، اگر چه کوتاه بود و حدود بیست سال بیشتر طول نکشید؛ اما این زندگى، از جهت جهاد و مبارزه و تالش و کار انقلابى و صبر انقلابى و درس و فراگیرى و آموزش به این و آن و سخنرانى و دفاع از نبوت و امامت و نظام اسلامى، دریاى پهناورى از تلاش و مبارزه و کار و در نهایت هم شهادت است. این، زندگى جهادى فاطمه زهراست که بسیار عظیم و فوق العاده و حقیقتا بىنظیر است و یقینا در ذهن بشر ـ چه امروز و چه در آینده ـ یک نقطه درخشان و استثنایى است. ۲۶/۱۰/۱۳۶۸
, ., ۲۶/۱۰/۱۳۶۸,آن وقت در چنین دنیایی، پیامبر اکرم دختری تربیت میکند که این دختر، شایستگی آن را پیدا میکند که پیامبر خدا بیاید دست او را ببوسد! بوسه بر دست فاطمه زهرا از طرف پیامبر را، هرگز نباید حمل بر یک معنای عاطفی کرد. این خیلی غلط و خیلی حقیر است اگر ما خیال کنیم که چون دخترش بود و دوستش می داشت، دستش را میبوسید. مگر شخصیتی به آن ارجمندی، آن هم با آن عدل و حکمتی که در پیامبر هست و اتکایش به وحی و الهام الهی است، خم می شود و دست دخترش را میبوسد؟ نه، این یک چیز دیگر و یک معنای دیگری است؛ این حاکی است که این دختر جوان، این زنی که وقتی از دنیا رفته، بین هجده سال تا بیست و پنج سال سن داشته_هجده سال هم گفته اند، بیست و پنج سال هم گفته اند_ اصلا در اوج ملکوت انسانی قرار داشته و یک شخص فوق العاده بوده است. این، نگرش اسلام به زن است. ۴/۱۰/۱۳۷۰
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه