کودکان کار شهرمان را دریابیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کُردتودی، کودکی از دوران پراهمیت و خاطره انگیز زندگی هر انسان و بی‌شک زیربنای  رشد مراحل بعدی زندگی است.

کودکان به دلیل شرایط سنی و روحی بیشترین میزان ضربه‌پذیری را در برابر معضلات اجتماعی دارند که  مهم ترین نتیجه آن کودکان کار و خیابان است.

کودکی به معنی شادی، نشاط و تلاش برای درک ناشناخته‌های پیرامون و تجربه‌های جدید است که کار در خیابان این حق را از بسیاری از کودکان سلب کرده است.

چشیدن طعم خواب صبحگاهی برای همه ما، خصوصا کودکان لذت بخش وغیر قابل گذشت است اما کودکان کار ازچشیدن طعم این لذت محرومند چون  صبح زود با جعبه واکس،آدامس یا ترازو خانه را به مقصد خیابان های شهرمان ترک خواهند کرد چون می‌دانند اگر دیر برسند ، جایشان را خواهند گرفت.

آرزوی رفتن به شهربازی و حسرت داشتن اسباب بازی های همسالانش که دست مادرشان را محکم چسبیده اند و از کنار وسایل واکس یا ترازوی او می گذرند برای همیشه در رویاهایش دفن شده وبه عقده ای بدل خواهد شد.

بی سرپرست یا بدسرپرست بودن کودکان، گذران اوقات فراغت  و مهم تر از همه امرار معاش ازمهم ترین دلایل کار کودکان است .
لازم به ذکراست که 80 ‬درصد کودکان کار ، کودکان کارتن خواب و خیابانی نیستند بلکه برای بدست آوردن هزینه زندگی، خیابان را به عنوان محل کار و درواقع جایی برای انباشت عقده ها انتخاب می‌کنند.

باید گفت، که کودکانی که مشغول به کار هستند در خلال جست و جو برای نان، سرپناه، امنیت و محبت در دام بزهکاران و شیادان و گروه‌های قاچاق مواد گرفتار می‌شوند که این خود زمینه‌ساز بالا رفتن آسیب دیدگی آنها و همچنین معضلات اجتماعی خواهد شد وبر اساس آخرین آمار 59درصد از کودکان کار، استعمال دخانیات را تجربه کرده‌اند.

اگرچه ریشه حل مسایل مربوط به کودکان کار را باید در ساختارهای اجتماعی و اقتصادی جست اما بی‌توجهی و غفلت نسبت به آن میزان معضلات اجتماعی را در آینده افزایش خواهد داد لذا سکوت نسبت به آن جایز نیست.

بی‏تردید توجه کافی به حقوق کودکان و برنامه‏ریزی در امر آموزش، بهداشت و ارتقای سطح زندگی کودکان بر عهده‏ی یکایک افراد، سازمان‏ها و نهادهاست.

حمایت‌های دولتی نیز در زمینه پرکردن ساعات اوقات فراغت و حل مشکلات معیشتی کودکان کار و خیابان ، کمک شایانی به ساماندهی و پیشگیری از شیوع آسیب‌های اجتماعی خواهد کرد.

اداره کار و امور اجتماعی،سازمان بهزیستی،کمیته امداد امام خمینی، شهرداری،آموزش و پرورش، هلال احمر، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و مرکز اورژانس اجتماعی شهر سنندج نهادهای مسئول در استان هستند که به منظور پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی باید به فکر چاره اندیشی برای حل این معضل و سازماندهی این کودکان باشند.

البته باید یادآور شد که سازمان بهزیستی مسوولیت رسیدگی به کودکان خیابانی را دارد و رسیدگی به کودکانی که در کارگاه‌ها و شرکت‌ها مشغول به کارند به عهده اداره کار و امور اجتماعی است که متاسفانه هیچکدام از این دونهاد در استان کردستان به طور جدی قدم در این وادی ننهاده اند.

انتهای پیام/پ