مشکلات اکران از ساختار غلط حاکم بر سینما ناشی می‌شود/ رفتارهای غیرکارشناسی و باندبازی رویه مدیران سینمایی شده است

جواد اردکانی، نویسنده و کارگردان سینما و تلویزیون در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ درخصوص معضلات و مشکلات ریشه ای سینمای ایران گفت: یک معضل بزرگی در حوزه فرهنگ و از جمله سینما وجود دارد که مدیران، رسانه ها و یا کارشناسان این حوزه معمولا مشکلات این بخش را به درستی آنالیز نمی کنند تا به صورت ریشه ای، سرچشمه مشکلات را پیدا کرده و بعد به راه حل آن بپردازند و نتیجه این می شود که مشکلات سینما معمولا از دولتی به دولت بعدی پاسکاری می شود و هیچ مشکلی درنهایت حل نخواهد شد.

وی ادامه داد: شما می توانید به دولت های مختلفی که یکی یکی آمدند نگاه کنید و ببینید که وضعیت سینما در آنها چگونه بوده است. یکی از دلایل حل نشدن مشکلات هم این است که دولتها علاقه دارند تا کارهای زود بازده انجام دهند، افراد مورد اعتماد خودشان (نمی گویم باند خودشان) را حمایت کنند، معمولا لیستهای منتسب به خودشان را دارند و اتفاقی که می افتد این است که این دوره های چهارساله به سرعت می گذرد درصورتی که حل این مشکلات به بیش از این زمان نیاز دارد، به یک اراده ملی و همگرایی بین نهادهای مختلفی همچون تلویزیون و سینما نیازمند است و با این دست فرمانها چون نگاهها معمولا مقطعی، کوتاه مدت و غیر کارشناسی است که قبل از آنالیز و تحلیل مشکل، به سراغ راه حل آن رفته اند، مشکلات نه تنها حل نمی شوند، بلکه به تعداد آنها نیز اضافه می شود.

اردکانی درباره اداره سینما در دولت جدید نیز گفت: اگر دولت جدید نیز با همین رویه بخواهد کار را ادامه دهد، مطمئنا عاقبتی بهتر از دولت های قبل ندارد و این مشکلات سینما سر جای خودشان باقی خواهد ماند. البته در صورت تغییر روش و بنا بر اصلاح ساختار سینما یا هر حوزه فرهنگی دیگر، می شود به آینده امیدوار بود. ولی معمولا چون اصلاح ساختار کار دشواری است و به یک دوره چهارساله ختم نمی شود، مدیران به دستورات زودبازده اکتفا می کنند.

کارگردان سینمایی «شور شیرین» درباره مشکل قدیمی و ریشه دار اکران در سینما گفت: مشکلات اکران سینما نه به 8 سال دولت روحانی و نه به این دو سال کرونایی برمی گردد. بلکه این مشکلات کاملا ریشه ای و قدیمی است و به زمانی برمی گردد که ما انقلاب کردیم ولی با همان ساختارهایی که در دولت پلهوی بر سینما حاکم بود و بنا بر شرایط جدید، آنها را تغییر ندادیم و به همان ساختار قدیمی، مقداری ممیزی و سانسور اضافه کردیم. مدیران چه خوب است به این سوال پاسخ دهند که ما پس از انقلاب و در حوزه پخش فیلم چه ساختاری تعریف کردیم؟ یعنی از تعریف روی کاغذ که اصلا پخش کننده چیست و چه وظایفی دارد تا اجرای آن قانون روی کاغذ که فکر می کنم تا الان هم اجرایی نشده است.

اردکانی افزود: متاسفانه ما در حوزه تولید و پخش فیلم بجای اینکه بیاییم به یک ساختاری برسیم که متناسب با آن ساختار به افرادی که دارای آن ویژگی ها و شرایط هستند، اجازه فعالیت دهیم، از همه این ها به عنوان امتیاز و رانت استفاده کردیم و به افرادی که نه با این کار آشنایی داشتند و نه متعلق به این حوزه بودند، میدان دادیم و نتیجه همه این کج روی ها بوجود آمدن یک ساختار غلطی بود که در حال حاضر ما به ارث برده ایم و گرفتار آن شده ایم. ساختاری که فقط برای عده ای تولید منفعت می کند و درمقابل برای فیلمسازان، سرمایه گذاران و جامعه ضرر می رساند.

کارگردان مجموعه تلویزیونی «نوشدارو» درباره نفوذ وی او دی ها در خانواده ها و تغییر سبک فیلم دیدن گفت: نکته قابل تامل دیگر در کنار اصلاح ساختار این است که در زمان کرونا مدل فیلم دیدن مردم د رکنار پیشرفت های تکنولوژیک تغییر کرده است. امروزه VODها به زندگی بسیاری راه پیدا کرده است و مدل جدیدی از فیلم دیدن را بوجود آورده که مدیران باید تعریفی از آن برای سیاست های خود داشته باشند که این پدیده را به عنوان رقیب سالن های سینما نگاه می کنند یا به عنوان مکمل سینما و آن اختلافاتی که وی او دی ها با تلویزیون پیدا کرده اند، آیا همین نگاه در سینما هم وجود دارد؟ مدیران سینمایی دولت ها باید به این سوالات دقیق و کارشناسی پاسخ دهند و همیشه جای خالی این رفتارهای کارشناسی در بدنه مدیران دولت ها وجود داشته است.

انتهای پیام/