به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، طرح آبرسانی با لوله به ۴۶ هزار هکتار از اراضی کشاورزی دشت سیستان در حالی یکی از بزرگترین طرح های کشاورزی در استان پهناور سیستان و بلوچستان به شمار می رود که از ابتدا قرار بر این بود پروژه در مدت ۳ سال اجرا شود اما اکنون علاوه بر طولانی شدن روند، هزینه ها را نیز افزایش داده است.
این طرح در سال ۱۳۹۳ و در سفر رئیس جمهور و هیئت دولت وقت به سیستان و بلوچستان مصوب و اعتبارات آن به دستور مقام معظم رهبری از منابع صندوق توسعه ملی تامین شد.
خردادماه ۱۳۹۹ بود که ۳۲ هزار هکتار از طرح آبرسانی به دشت سیستان که بزرگترین طرح کشاورزی در استان بود افتتاح شد، اما افتتاح ناقص این طرح نه تنها با واکنش مردم، کشاورزان، مطالبه گران و ائمه جمعه سیستان همراه و تا مدتی منجر به ایجاد وقفهای در افتتاح مابقی آن شد؛ بلکه به اذعان کشاورزان هیچ تاثیری در حل مشکلات آنان برای آبرسانی به اراضی نداشته است.
چرا بهترین طرح در منطقه سیستان پیاده نشد؟
محمد سرگزی، نماینده مردم زابل در مجلس شورای اسلامی در این خصوص با اشاره به اینکه طرح ۴۶ هزار هکتاری آبیاری دشت سیستان دارای ابهامات گسترده مالی است، گفت: ۸۵۰ میلیون دلار به لطف مقام معظم رهبری برای اجرای پروژه مذکور اختصاص داده شد تا وضعیت معیشتی و اقتصادی مرزداران غیور تنگه احد جمهوری اسلامی بهبود پیدا کند اما ببینید این اعتبار عظیم اختصاص داده شده چه تاثیری در زندگی مردم منطقه داشته است.
وی افزود: در سال های گذشته خشکسالی، عدم تامین حق آبه هیرمند، انسداد مرزها و ریزگردها شرایط خاص کشور همسایه، نبود منابع آبی برای کشاورزان، صیادان و دامداران سخت ترین شرایط معیشتی را برای مردم سیستان ایجاد کرده است.
وی با طرح این سوال که چرا بهترین طرح در منطقه سیستان پیاده نشد؟، ادامه داد: با ۸۵۰ میلیون دلار می توانستیم اشتغال ایجاد کنیم.
به گفته این نماینده مجلس، در سال ۹۰ اجرای طرح پایلوت در سیستان آغاز شد قرار بود کار کارشناسی صورت بگیرد اما ۵۰ درصد کار انجام نشده بود که طرح متوقف شد و ۱۶ منطقه بدون کار کارشناسی فعالیت عمرانی خود را آغاز کردند.
وی تصریح کرد: با اجرای پروژه های تحقیقاتی می توانستیم متوجه شویم که آیا این طرح به صلاح منطقه است یا خیر؛ با توجه به نبود منابع آبیاری پایدار که همواره مشکلی جدی بوده است.
سرگزی در بخش دیگر سخنان خود اذعان کرد: قرار بود براساس تعهدات قراردادی پیمانکاران مصالح را تامین کنند اما در اقدامی نامرتبط کارفرما خرید تجهیزات را برعهده گرفت و به واسطه طولانی شدن اجرای قرارداد علیرغم اینکه منابع مالی نقد بود خرید تجهیزات تحمیل شد.
نماینده مردم زابل با بیان اینکه میزان پیشرفت پروژه با میزان اعتبارات تخصیصی همخوانی ندارد، افزود: قرار بود پروژه در مدت ۳ سال اجرا شود اما بیش از ۳ برابر زمان برد و این موضوع هزینه ها را افزایش داده است.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
, چرا بهترین طرح در منطقه سیستان پیاده نشد؟, چرا بهترین طرح در منطقه سیستان پیاده نشد؟,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه