تفاوت شرایط کارگری قبل و بعد از پیروزی انقلاب از زمین تا هوا است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صاحب نیوز؛ یکی از نکات مهم و کلیدی که در طول پیروزی انقلاب اسلامی برای کشور ایران بوجود آمد اشتغال، کارآفرینی و توجه به قشر کارگر بود، در زمان پهلوی تحولاتی که در سایر نقاط جهان از نقطه نظر اقتصادی به وجود آمده بود شرایط اقتصادی و سیاسی ایران را تحت تاثیر گذاشته بود، در دوران محمدرضا پهلوی صنایع سنتی به صنایع ماشینی تبدیل شده و به دنبال آن مشاغل داخلی به مرور تعطیل می شدند، تنها چیزی که به واسطه این تفکر بجا می ماند جوانان و مردم بیکار بود.

مردم هنگامی که بیکار می شدند اجباراً به کارگری روی می آوردند که مزد خوبی نداشت، تغییر و تحولاتی در میزان دستمزد کارگران در دوره پهلوی رخ داد اما این تغییرات و تحولات وضع مناسبی در وضعیت معیشتی و رفاه آنان بوجود نیاورد، حتی در یک دوره زمانی تغییرات نسبی در وضعیت بیمه و بهداشت و سطح زندگی کارگران در مقایسه با دوران­های قبل به وجود آمد، منتهی این تغییرات در شرایط جدید به هیچ وجه متناسب با شرایط و استانداردهای بین ­المللی نبود.

مراکز کارگری ایران در واقع همان مناطقی بود که از سابق در آنها صنایع دستی و کانون‌های فعالیت‌های تجاری شکل گرفت، ایلات، عشایر، روستاییان و دهقانان یکی از بهترین منابع تامین طبقه کارگر ایران در دوره پهلوی دوم بودند اما منابع دیگری نیز به تأمین و تقویت این طبقه کمک می‌کردند که بهترین آنان پیشه­ وران بودند.

به واسطه ورود کالاهای خارجی به کشور، صنایع بومی مانند تولید پارچه­ های پنبه ­ای، ابریشمی و پشمی گرفتار رقابت با کالاهای خارجی می‌شدند بنابراین شاخه­ های مختلف این صنایع که تاب مقاومت در مقابل هجوم کالاهای خارجی را نداشت از گردونه رقابت حذف و بدین ترتیب چندین هزار کارگر به بخش صنایع روی آوردند.

علی رغم توسعه بسیاری از کارخانه‌های مدرن در رژیم گذشته، صنعت ایران بسیار عقب مانده بود و اکثر کارگان در کارگاه‌های کوچک و ابتدایی، کمتر از ۵۰ نفر کارگر کار می‌کردند، میزان دستمزدها در این کارگاه‌ها بسار کمتر از کارخانه­ای بزرگتر و مدرن­تر بود بنابراین اگر کارگاه‌ها نیز در بررسی به حساب آمده بودند، میزان دستمزدها، بسیار کمتر از آنچه برآورد شده، می‌بود؛ در حالی که ظرفیت نیروی انسنانی وجود داشت اما از این ظرفیت بهره ای برده نمی شد

اما اکنون در شرایطی هستیم که در ایران تعداد بیکاران به حداقل رسیده است و حتی بانوان در خانه های خود کسب و کار راه انداخته اند، خوشبختانه به کارآفرینی توجه ویژه ای می شود و مشاغل جدید به خوبی جای خود را در بازار پیدا می کنند، کسب و کار اینترنتی نیز چند سالیست رونق گرفته و به واسطه این رونق، صنایع داخلی در وضعیت خوبی به سر می برند.

دستمزد قشر کارگر طبق محاسبه اداره کار تخمین زده می شود و قانون حمایت از کارگر پشتوانه این قشر قرار گرفته و حتی رسیدگی هایی که در این زمینه انجام می شود کاملا دقیق است، اگر کارگر از کارفرما شاکی باشد از وی شکایت کرده و حتی خسارت نیز می گیرد، علاده بر این حق بیمه کارگر نیز محاسبه شده و از کارفرما گرفته می شود.

جمهوری اسلامی ایران شرایطی را ایجاد کرد که دیگر هیچ کارگری مورد ظلم واقع نشود بلکه با قرار دادن حق و حقوق کارگر در قانون اساسی، این قشر قدرت پیدا کرد و توانست با پشتوانه دولتش حقش را دریافت کند.

هر سالی که تورم بر محصولات می خورد و اقتصاد را تحت تاثیر قرار می دهد اداره کار نیز دستمزد کارگر را افزایش داده و کارفرما را ملزم به رعایت و پرداخت حقوق کارگر می کند، این افزایش دستمزد سبب می شود کارگر در مشکلات اقتصادی غرق نشده و حتی الامکان بتواند معیشت خود را با آن بگذراند.

در کنار این موضوع نقش و هدایت کارگران برای خود کفایی و پیشرفت کشور است است و سهم اجتماعی برابری با دیگر شغل ها دارد؛ این در حالی بود که قبل از انقلاب از این قشر در رسیدن به اهداف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشورهای استکباری استفاده می شد و برنامه ها برای منافع این کشورها پیاده می شد.

البته نقش این قشر در پیروزی انقلاب و پس از آن حمایت از انقلاب برجسته و مهم بوده است و یکی از قشرهای تاثیر گذار در عمر 43 ساله انقلاب به حساب می آیند و همیشه با بصیرتی که داشته اند پای کار انقلاب و نظم بوده اند.

انتهای پیام/