توقف قطار مذاکرات در ایستگاه تمدید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تارود- حمید آقایی: قطار مذاکرات هسته ای، پس از چهارده ماه حرکت پرفراز و نشیب، در ایستگاه تمدید مذاکرات متوقف شد. قرار است از هفته ی دیگر و طی دو مرحله این قطار کُندرو به حرکت لاک پشتی خود ادامه دهد. با مسیری که مشخص بود و ایستگاه های توقفی هم که معلوم بود و طبعاً مقصدی که واضح و روشن است. طی توافق انجام شده، مذاکرات برای ۷ ماه و ۷ روز – تا ۱۰ تیرماه- ادامه پیدا خواهد کرد.

در مرحله اول تا پایان اسفندماه توافق جامع صورت گیرد و در ادامه و طی ۴ ماه دیگر الزامات و منضمات آن مورد توافق واقع شود. طبیعی است که مذاکره برای مذاکره – چنانچه تا به حال بوده است- نمی تواند و نباید ادامه پیدا کند و باید به نتیجه ای روشن و منطبق با منافع ملی برسد، در این باره چند نکته گفتنی است:
۱- واضح است که آمریکای پلید و نوکران اروپایی اش، راهبرد چماق و هویج – تهدید و تطمیع- را ادامه خواهند داد؛ چرا که جزء ذات شیطانی آن هاست.
۲- واضح است که نگرانی آنها دستیابی ایران به سلاح هسته ای است و نه حتی انرژی هسته ای، دغدغه ی آنها توفیق مردم و حاکمیتی است که به نام دین، خط بطلانی بر سه قرن هیاهوی ضدیت دین و علم کشیده اند و سازواری علم با دین را متجلی ساخته اند.
۲- روشن است که حتی اگر پرونده ی هسته ای هم به نتیجه ای برسد، آنها پرونده حقوق بشر، تروریزم، حقوق زنان و … را در بایگانی فعال ذهن های
علیل و الکلی خود آماده نگه داشته اند.
۴- روشن است که تمدید مذاکرات یعنی حتی در کلیات اولیه هم توافقی صورت نگرفته است و این حرکت به زعم وزارت خارجه و دکتر ظریف جلوگیری از بدترین توافق – عدم توافق- است.
۵- روشن و واضح است که در ادامه ی راه هم هیچ اعتمادی به ۱+۵ نیست؛ چرا که آمریکا و فرانسه و انگلیس در یک سو و آلمان و چین و روسیه در سوی دیگر به چیزی جز منافع خود نمی اندیشند و بنا به دلایلی – که توضیح آن به درازا می کشد – برای آنها طولانی شدن پرونده ی هسته ای مطلوب است.
۶- واضح است که در داخل عده ای از دلباختگان ارتباط با آمریکا و خوش خیالان سیاسی که تا چند روز قبل در تدارک «جشن توافق» بودند، اینک پکر و ناراحت در پی توجیه فرصت سوزی های انجام گرفته هستند.
و اما آینده
۱٫ بعید نیست تا یکی دو ماه آینده، توافق نیم بند در کلیات انجام شود. مثلاً تعداد سانتریفیوژها، حجم انباشت مواد غنی سازشده و … و جزئیات و الحاقات آن در مرحله ای دیگر تا پایان مهلت ادامه پیدا کند.
۲٫ بعید نیست آمریکا و اسرائیل فتنه های بین المللی دیگری را علم کنند تا با راهبرد مشغول سازی ایران، محور مقاومت را تضعیف کنند و به زغم خود با برگ برنده بر سر میز مذاکره بیایند.
۳٫ به باور نگارنده سه سناریو قابل پیش بینی است – برای ۷ ماه دیگر- «توافق جامع»، «شکست کامل»، «توافق نیم بند» همراه با تمدید احتمالی مذاکرات است که البته فرض سوم احتمال بیشتری دارد.
سه نکته درباره عملکرد تیم مذاکره کننده
۱) هم دولت یازدهم و نیز تیم مذاکره کننده دچار خطای محاسباتی شدند که نباید آن را تکرار کنند. در واقع تیم هسته ای ایران، دوازده ماه از چهارده ماه مذاکره را به مسائل فنی و چانه زنی پیرامون آن پرداخت و ابعاد سیاسی پرونده را کمتر به بحث گذارد؛ مثل موضوع ظالمانه تحریم. لازم است از هم اکنون موضوع رفع تحریم جدی و پررنگ ادامه یابد.
۲) اشتباه دیگر دولت یازدهم، پیوند زدن افراطی رونق اقتصادی به نتیجه مذاکرات بود. جناب آقای نوبخت در گفتگوی خبری شبکه دو اظهار داشت (نقل به مضمون): ما سه سناریو برای بودجه سال ۹۴ تدارک دیده ایم؛ بودجه انبساطی که به نتیجه مذاکرات و توافق بستگی دارد! نتیجه اینکه رکود فعلی مذاکرات، بازار پول و سرمایه را همچنان در تعلیق و رکود نگاه خواهد داشت و هر چقدر هم که شعار عبور از رکود بدهیم فایده ای نخواهد داشت.
۳) البته انصاف این است که همین شرایط کنونی – نه شکست مذاکره، نه توافق جامع- مدیون استقامت و پایداری تیم مذاکره کننده و دولت با هدایت رهبر فرزانه انقلاب بوده است که جای تقدیر و تشکر دارد. همین موضوع هم دلیل اعتماد ما به تیم مذاکره کننده است و ملعوم است اعتماد با انتقاد منافاتی هم ندارد.
نکته ی آخر
در شرایط کنونی خوش بینی افراطی و بدبینی افراطی در موافقان و مخالفان مذاکره به چشم می خورد. حق این است که نه خوش بینی مفرط و نه بدبینی غیرواقعی، راه تحلیل روشن نیست. روشن بینی همراه با آرمانخواهی واقع بینانه، و نقد منصفانه و دفاع معقولانه، راه حمایت از تیم هسته ای است. لذا دولت و حامیان او باید سعه ی صدر بیشتری را به خرج دهند و مخالفان دولت و سیاست های او نیز در جاده ی انصاف حرکت کنند تا انشاءا… و به اذن ا… – چنانچه رهبرمان فرمودند- این گردنه ی پرمخاطره کمترین آسیب ها را برای منافع این مرزوبوم الهی داشته باشد. انشاءا…

انتهای پیام/گ