چالش سکونتگاه های غیر رسمی سنندج؛ از ساخت و ساز غیر مجاز تا نبود فرهنگ سازی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، امروزه یکی از چالش های عمده ناپایدارکننده شهری کشور، گونه ای شهرنشینی با مشکلات حاد موسوم به اسکان غیر رسمی یا حاشیه نشینی می باشد.
این سبک از اسکان در مناطق حاشیه نشین و منفصل شهری در سنندج به عنوان یکی از مشکلات عمده شهری محسوب می شود و همواره مورد بحث کارشناسان و جامعه شناسان بوده است.
اسکان در سکونتگاه های غیر رسمی می تواند پیامد های متعددی از جمله رشد فقر، کاهش شاخص های کیفیت زندگی، افزایش بزه و ... را به دنبال داشته باشد و به دلیل عدم ثبت رسمی این مناطق در نقشه شهری، عملاً کنترل آن را نیز با مشکل همراه است.
مدیر عامل شرکت مادر تخصصی عمران و بهسازی شهری ایران ساخت مسکن مهر را یکی از عامل های مهم در گسترش سکونتگاه های غیر رسمی می داند و می گوید: گسستگی در پیوندهای بافت‌های شهری ، نابسامانی‌هایی را در آینده به دنبال خواهد داشت، هم نابسامانی در عرصه اجتماعی هم نابسامانی در عرصه های فیزیکی و کالبدی ایجاد می کرد.
در سالهای اخیر رشد فزاینده سکونتگاه های غیر رسمی که عمدتاً در مناطق منفصل شهری سنندج نظیر نایسر، ننله و حسن آباد به دلیل عدم نظارت دستگاه های مسئول صورت گرفته است، چهره نامناسب شهری را به این مناطق داده است و علاوه بر مشکلات ذکر شده در قسمت اول این گزارش، مدیریت شهری را نیز با چالش مواجه کرده است.
علیرضا آشناگر معاون سیاسی امنیتی استانداری کُردستان در این خصوص می گوید: در شهر سنندج وضعیت سکونتگاه‌های غیر رسمی یک معضل بسیار جدی است و باید یگان حفاظت از اراضی دولتی تقویت شود و طرح ساماندهی شهر متناسب با طرح تفصیلی باشد.
سید احسن علوی نماینده مردم سنندج در مجلس شورای اسلامی نیز نبود فرهنگ سازی صحیح را از عوامل رشد سکونتگاه های غیر رسمی عنوان می کند و می افزاید: ۵۰ هزار هکتار سکونتگاه غیررسمی و ۷۴ هزار هکتار بافت فرسوده در سطح کشور وجود دارد.
معاون شهرسازی و معماری شهرداری سنندج می گوید: در شش ماه نخست سالجاری بیش از یک هزار پرونده تخلفات ساخت و سازغیر مجاز در شهر سنندج تشکیل شده است که از میان آنها، سهم مناطق منفصل شهری نایسر 427 مورد، ننله 52 و حسن آباد 46 مورد است.
این آمار حاکی از رشد سریع سکونتگاه های غیر رسمی و بعضاً غیر مجاز در اطراف شهر سنندج و مناطق حاشیه نشین شهر است که زنگ خطری جدی را برای مسئولین شهری به صدا درآورده است.
اما این تمام داستان سکونتگاه‌ها غیررسمی نسبت. پژوهش‌ها نشان داده است که این محلات اطراف و یا داخل شهرها، به مرور زمان نقش رسمی به خود می‌گیرند ولی همچنان مسائل ناپایدار ساخت و سازی و بحران‌های اجتماعی و محیطی را یدک می‌کشد.

 
الزاماً این محلات با زندگی زاغه‌ای و نبود تاسیسات قابل شناسایی نیست و سرانه‌های حیاتی ضعیف و مسائل اجتماعی- محیطی چالش بر انگیز برای محلات شهری بخش ثابت تبعات این بخش از زندگی شهری به حساب می‌آید.

 

انتهای پیام/پ