به گزارش خبرنگار سیاسی شبکه اطلاع راه دانا، بابک نگاهداری رئیس مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی در برنامه تهران بیست در خصوص نقاط قوت و ضعف برنامه هفتم گفت: وقتی میزان تحقق برنامه ششم و قبلی ها را بررسی کنیم میزان تحقق نسبی برنامه ها حدودا ۳۸ درصد و تحقق کامل برنامه ها ۹ درصد است.
وی در ادامه بیان کرد: عواملی که باعث شده میزان تحقق پذیری برنامه های ما خیلی پایین باشد، این است که اولویت محور تدوین نمی شوند یعنی حکمرانان و برنامه ریزان به این توافق نمی رسند که در برنامه ۵ سال آینده به چه مسائلی تمرکز کنند. عدم اولویت گذاری و پرداختن به مسائل متکثر و متعدد در برنامه توسعه باعث می شود برنامه محقق نشود.
نگاهداری با بیان اینکه در نوشتن برنامه باید آرمان گرایی واقع بینانه داشته باشیم افزود: عامل بعدی عدم تحقق این بوده که هدف گذاری های ما با واقعیت های زیر ساختی و توان اجرایی کشور تطابق ندارد. دلیل سوم هم اینکه در سال های گذشته نهاد راهبر توسعه در کشور نداشته ایم و سازمان برنامه هم بیشتر وقتش صرف مسائل بودجه می شود و وقت کمتری بر نظارت و راهبری این برنامه ها دارد، بنابراین نظارت و راهبری هم بر برنامهای که نوشته میشود وجود ندارد.
وی با بیان اینکه دلیل عدم تحقق یا تحقق پایین این برنامهها همین مسائل است افزود: ما اگر بتوانیم اولویت گذاری کنیم، آرمانگرایی واقع بینانه داشته باشیم، نهادی را برای راهبری و نظارت بر برنامه توسعه داشته باشیم قطعا درصد تحقق برنامههای توسعه از این بیشتر خواهد بود علاوه بر این داشتن برنامه ذاتاً لازم است. برنامههای توسعه پروژههای ملی هستند یعنی کشور تصمیم میگیرد که در ۵ سال آینده در کجا باشد. قاعدتاً برنامهها باید مسیر راه آینده ما را تعیین کنند.
نگاه داری در ادامه افزود: دولت تلاش کرده در برنامه هفتم مقداری اولویت محورتر برنامه را تنظیم کند هرچند به طور کامل موفق به این امر نشده است. ما وقتی میتوانیم اولویتها را تعیین کنیم که یک تحلیل راهبردی از شرایط داخلی و خارجی کشور داشته باشیم.
وی ادامه داد: مجموعه برنامه ریزان و حکمرانان باید به یک تحلیل راهبردی از شرایط برسند و بر اساس این شرایط تعیین کنند که در ۵ سال آینده ایران را میخواهند به کجا ببرند، مشکلی که در کشور ما وجود دارد این است که بروکراتها برنامه را مینویسند در حالی که جای خالی استراتژیستها در نوشتن این برنامه مشهود است. آنچه میتواند هدف گذاری ۵ سال آینده را تعیین کند آنچه است که استراتژیستها مینویسند.
رئیس مرکز پژوهش های مجلس در ادامه افزود: دو پنچره فرصت را در برنامه هفتم تشخیص دادیم و به دولت هم اعلام کرده ایم. اول اینکه باید جاییابی ایران در نظام بینالمللی که دارد شکل میگیرد را باید به آن توجه کنیم.
وی خاطرنشان کرد: تمام استراتژیستها متفق القولند که در ۱۰ سال آینده نظام بین الملل یک بازآرایی جدید دارد، هر کشوری در این ۱۰ سال اگر بتواند خودش را در این زنجیره جایابی و جانمایی کند و در زنجیره ارزشهای اقتصادی منطقهای و فرامنطقهای که در حول و هوش کشور ما شکل میگیرد و در ارتباط با قدرتهای منطقه مثل چین روسیه و هند موفق عمل کند، در نظام بین الملل جایگاهی خواهد داشت.
وی در ادامه بیان کرد: این مسئله ضروریست که در برنامه هفتم آن را پیشنهاد دادیم. مسئله دوم پنجره فرصت اقتصاد دانش بنیان است در حال حاضر کلیه موسسات بینالمللی بر اساس نظرسنجیهایی که از کارآفرینان و صاحبان صنایع دنیا انجام دادهاند متفق القولند که تحولات امروز و آینده جهان را فناوریهای پیشرفته شکل خواهد داد.
نگاهداری ادامه داد: در کشور ما در ۱۰ تا ۱۵ سال گذشته زیرساختی از دهها هزار شرکت دانش بنیان شکل گرفته که پنجره فرصتی برای جمهوری اسلامی است. با توجه به اینکه تحولات جهانی هم رو به سمت فناوریهای نوین است، در آینده تحولات عرصههای سیاسی اجتماعی فرهنگی اقتصادی را همین فناوریهای نوین رقم خواهند زد، ما تاکید داریم که از این اولویت و ظرفیت که وجود دارد به عنوان دومین پنجره فرصت حتماً باید در برنامه هفتم استفاده کنیم.
رئیس مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی گفت ما هم با بنگاهداری دولت مخالفیم بحث رشد اقتصادی و تامین اجتماعی دو مسئلهای است که این هنر ماست که تعادل بین آنها را ایجاد کنیم یعنی هم به تامین اجتماعی و اقشار آسیب پذیر توجه داشته باشیم و هم رشد اقتصاد کشور را تضمین کنیم.
ارسال دیدگاه