به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمدرضا خانلری عضو هیات علمی دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) قزوین در یادداشتی نوشت.
نفاق همواره در آموزههای دینی مورد توجه بوده و سورهای هم در قرآن به این نام داریم به طوری که سفارش شده در هر نماز جمعه در یک رکعت حتما سوره منافقون قرائت شود.
نفاق اشکال مختلف دارد که بارزترین شکل آن جنبش مجاهدین که بعدها به عنوان جبنش منافقین معروف شد، است. منافقین در ابتدای انقلاب صدمات زیادی را به کشور زدند و بیش از 17 هزار از انسانهای خوب را ترور کردند.
آن نفاق بارزی بود و به خوبی قابل شناسایی بود اما بعد از آن و با حذف منافقین از نظام در این 30 سال اخیر ما نفاق را به شکلهای دیگری هم در کشور داشتیم.
به عنوان مثال در ایام انتخابات برخی کاندیدا ادعای التزام عملی به ولایت فقیه دارند اما وقتی کارنامه آنها را بررسی میکنیم مصداقی از این التزام را نمیبینیم یا به ندرت میبینیم؛ در حالی که باید نمود ظاهری داشته باشد و متاسفانه آحاد مردم دقت لازم به سابقه افراد ندارند.
زمانی حتی نفاق را در شخص دوم کشور هم شاهد بودیم و این نفاق آن زمان خود را نشان داد که عملکرد رئیس جمهور وقت با نظر رهبری زاویه داشت.
نمایندگان مجلس هم در موسم تبلیغات از خود ویژگیهایی را به نمایش میگذارند و به جامعه القا میکنند اما برخی از این اشخاص وقتی که وارد مجلس شدند برخلاف آن موضعها و در جهت منافع خود و جریانی خاص، عمل کرده و این منافع را در قانونگذاری اعمال میکنند که خود مصداق بارز نفاق است.
همواره اسلام از نفاق آسیب دیده است. از زمان حکومت امیرالمومنین (ع) تا به امروز همواره نفاق وجود داشته است و وقتی در قرآن بر آن تاکید شده یعنی هموراه انسان با آن مواجه خواهد شد.
حال باید پرسید که چطور میتوان در مقابل نفاق در انتخابات ایستاد؟ یا اینکه چطور مرز نفاق و اخلاص را در کاندیداها تشخیص داد؟ این پرسشها در این مقطع از آن نظر اهمیت بالایی دارد که بدون شک رای مردم، تعیینکننده سرنوشت آنهاست و هستند کسانی که شاید بخواهند با نقاب اعتمادسازی و اما با چهره نفاق در پشت پرده، در جهت منافع خود روی کار بیایند و آسیبهای جدی به وضعیت کشور و استان وارد سازند. چه بسا که اثرات این آسیبها را در استان خودمان بسیار چشیدهایم و اصلیترین سرمنشأ این صدمات هم نفاق بوده است.
بحث مقابله با نفاق باید به صورت ساختاری حل شود و قانون انتخابات باید به نوعی اصلاح شود که زمینه و بستر ایجاد نفاق و تحرک منافقان بسته شود.
بدون شک بخشی از این وظیفه به سازوکار برگزاری انتخابات و به ویژه ایام تبلیغات بازمیگردد که متولیان باید این سازوکار را اصلاح کنند؛ سیستم اداری باید به قدری قوی باشد که کارگذاران ما مبتلا به نفاق نشوند.
نظامی که پس انقلاب اسلامی در کشور برپا شد هدف اصلی آن اجرای احکام اسلام در متن جامعه بود که خواست مردم هم همین بود و در واقع این نظام اسلامی به صورت جمهوریت برپا شد؛ لذا تا زمانی که مسائل مبنایی حل نشود، شاهد ارزاندام نفاق خواهیم بود.
اخیرا یکی از چهرههای اصلاحات در کشور تلقی اشتباهی از نظام جمهوری اسلامی داشته و این شخص اذعان کرده است که «نظام ما جمهوری است و اسلامیت تزئین آن است» در حالی که باید گفت؛ اصل نظام ما اسلامی است!
از این رو وقتی برخی چهرههای سیاسی چنین فهم اشتباهی از نظام دارند، بدون شک این شکاف در بتن جامعه هم ایجاد میشود.
اما مشکل دوم ما اعتمادسازی است که جریان نفاق در قالبهای مختلف برای رسیدن اهداف خود و جذب مردم انجام میدهد؛ مردم باید آگاهانه به عملکرد و کارنامه کاندیدا نگاه کنند و اولویت کاندیداها هم در تمام انتخابات این باشد که حکمرانی را در ریلی حرکت دهند که امام (ره) در سال 58 و 57بیان کردند.
مردم باید در محوریت خواستههای خود فردی متدین، متعهد، متخصص، معتقد به نظام، دلسوز نظام اسلامی که بناست بسترساز ظهور باشد را انتخاب کنند.
اگر کاندیدای نمایندگی مجلسی برای رسیدن به این جایگاه به افراد خاصی تشخص کرده باشد، نمیتواند با قاطعیت از منافع مردم و نظام دفاع کند و بدون شک در تصمیمگیرها و قانونگذاری تابع منافع افرادی خواهد بود که او را به این منسب رساندهاند.
ارسال دیدگاه