رقیه غفاری، دانش آموز مبارز با رژیم شاه در گفتگو با خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ با اشاره به اینکه آن مردم در مقابل رژیم ستمشاهی بود اتحاد، انسجام و رهبری بود که تنها به خدا و اهل بیت تکیه داشت گفت: اگر وحدتی که مردم در سال 57 داشتند را در سال 42 داشتیم، همان موقع انقلاب پیروز می شد.
وی با اشاره به چگونگی ورودش به مسیر مبارزات انقلاب گفت: به وسیله یکی از معلمانم با اندیشه های امام خمینی آشنا شدم و شروع به خواندن اعلامیه های مبارزی آقا کردم و چون دوران به شدت خفغان بود به طور پنهانی شروع به توزیع و تکثر اعلامیه ها کردیم.
این مبارز انقلابی ادامه داد: محل سکونت ما شهر تفرش بود اما اخبار از تهران به سرعت به ما می رسید، در سال 57 و بعد از کشتار 17 شهریور مبارزات مردم علنی شد چون همه بر واقعیت رژیم شاه پی بردند.
غفاری افزود: هم کلاسی ها و بچه های مدرسه را دعوت می کردم که از مدرسه خارج شوند و به صف مبارزان بپیوندند حتی تصاویر و اخباری که از زندان های ساواک به دستمان رسیده بود را هم در بین بچه ها پخش می کردم.
وی با اشاره به اینکه بارها از طرف مدیر مدرسه تهدید به اخراج از سوی رئیس فرهنگ شدم ادامه داد: در جلسه ای که با حضور اولیای دانش آموزان و رئیس فرهنگ برگزار شده بود، نامه ای اعتراضی به وضع مدرسه و کشور و عملکرد رژیم خواندم و از همه خانواده ها برای شرکت در تظاهرات انقلابی دعوت کردم همان روز مدرسه را تعطیل کردیم و از فردای آن روز هر روز ساعت 10 صبح تا شب در خیابان ها شعار می دادیم.
این مبارز انقلابی گفت: روز فرار شاه از کشور در تمام خیابان های شهر چرخیدیم و شادی کردیم و روزی که امام پایشان را بر خاک ایران گذاشتند بهترین روز عمرمان رقم خورد.
غفاری با بیان اینکه مردم در سال 57 با هم وحدت کلمه داشتند گفت: نه حزب بازی بود نه گروه و گروه بندی، همه مردم با هم یکدل بودند و این رمز پیروزی انقلاب اسلامی شد.
وی با اشاره به اینکه ملت ایران در تمام این چهل و چند سال پس از پیروزی انقلاب نشان دادند که در بزنگاه ها وحدت و انسجام خود را حفظ می کنند تصریح کرد: تنها راه پیشروی انقلاب و کشور و ایستادگی در برابر دشمنان همین وحدت کلمه و اتحاد مردم است.
ارسال دیدگاه