به گزارش خبرنگار ورزشی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بحث روز درست از لحظه سوت پایان بازی ایران- قطر آغاز شد؛ با امیر قلعهنویی ادامه بدهیم یا نه؟ پرسشی کلیدی و جدلآور که زیر آوار سهمگین شکست دردناک برابر قطر نهتنها گم نشد، بلکه سوژه اصلی بود. اگرچه ساعاتی بعد فدراسیون فوتبال از زبان سخنگو با حمایت صد درصدی از سرمربی تیم ملی و تأیید تمدید قرارداد او اجازه نداد تا این سؤال بدل به معرکهای برای صفآرایی منتقدان و طرفداران قلعهنویی شود اما این تأیید بلافاصله هم به تردیدها و جدلها پایان نداده و طرفین بر سر این گزاره در حال بحث هستند. مهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال نیز روز گذشته با مصاحبه خود مهر تأییدی بر عملکرد قلعهنویی در تیم ملی زد تا بدانیم که امیر از حمایت صد درصدی برخوردار است.
با این وجود پرسش اصلی در میان افکار عمومی پابرجاست. پرسشی که از حضور تیم ملی در نیمه نهایی نضج گرفته و منبعث میشود. اینکه چرا باختیم و حسرت فینال بر دلمان ماند در حالی که همه جوره بر میزبان استیلا داشتیم و حتی 10 نفره تا لبه گلزنی و کامبک پیش رفتیم. بحث پیرامون ترکیب تیم ملی، آرایش اولیه، پلن بازی، تعویضها و ... درباره این بازی داغ است و یکسره تصمیمات سرمربی تیم ملی را نشانه میگیرد اما برای رسیدن به یک پاسخ جامعتر باید از این بازی فاصله بگیریم و نگاهی کلانتر به تیم ملی داشته باشیم.
این یک واقعیت صرف و مبرهن است که با توجه به قرعه بازیها و مشخص شدن حریف احتمالی تیم ملی در مرحله یک چهارم – که در آن زمان کره جنوبی پیشبینی میشد – قاطبه جامعه و کارشناسان بر این باور بودند که تیم ملی در یک چهارم با شکست برابر تیم پرستاره کلینزمن با سری افکنده به خانه بازخواهد گشت و از منظر فنی و تیمی توانایی عبور از سد کره و رسیدن به نیمه نهایی را ندارد. این نظریه وقتی پررنگتر شد که معادلات با دوم شدن کره جنوبی و ژاپن در مرحله گروهی به هم ریخت و کره به نیمه پایینی جدول رفت و ژاپن به نیمه بالایی جدول آمد تا حریف ما در یک چهارم شود. تقابل با ساموراییها تقریباً همه را به این گزاره رساند که ایران به نیمه نهایی نمیرسد و حتی خوشبینترین هواداران تیم ملی و کادر فنی هم باور نمیکردند که ایران بتواند از سد غول سامورایی عبور کند. نمایش درخشان تیم ملی و شکست ژاپن و رسیدن به نیمه نهایی همه نگاهها را تغییر داد و در جهت معکوس به اندازه خوشبینی و امیدواری در بدنه جامعه فوتبال و هواداران ایجاد کرد که همه با قاطعیت از شکست قطر و رسیدن به فینال حرف میزدند و حالا پس از این شکست غمانگیز درباره عملکرد کادر فنی بحث و اظهار نظر میکنند و درباره ادامه همکاری با کادر فنی تردید دارند.
با این تفاسیر میتوان نتیجه گرفت عملکرد تیم ملی و کادر فنی نسبت به انتظارات ابتدایی بالاتر بوده و نمره قبولی گرفته اما این نمره میتوانست درخشانتر باشد، اگر در بازی با قطر تصمیمات بهتر و هوشمندانهتری گرفته میشد؛ نمرهای که البته برای ادامه همکاری با امیر کفایت میکند.
ارسال دیدگاه