به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا؛ پنجم شهریور ماه سال هزار و چهارصد و سه خورشیدی،رونمایی از" نامه ناصر گیوه چی به غلامرضا تختی به تاریخ 22/1/1334"
اثری موزه ای به مثابه پیام پهلوانی؛ از مجموعه اسناد موزه ملی ورزش و المپیک
بعضی از کلمات بر گردن آدمی حق حیات دارند.
بعضی از کلمات ،پاره های بودن ِ آدمی اند.
بعضی از کلمات، کلمه نیستند، پاره خطی از سرنوشت تو هستند.
کلماتی که تو را بزرگ کرده اند.
بعضی از کتابـ ها، کتاب نیستند،
یک دوره از خاطرات تو بوده اند که ... لابه لای برگ های آن قد می کشیدی.
بعضی از نوشته ها ،سطر سطرِ سرنوشت تو را رقم می زنند... (قیصر امین پور).
موزه ملی ورزش و المپیک به پاسداشت ارزش های پهلوانی و گرامیداشت یاد و نام غلامرضا تختی، گزیده ای از نامه ناصر گیوه چی به غلامرضا تختی، از مجموعه اسنادخود را رونمایی می نماید؛اما پیش از آن، طبق روال موزه ها، اشیا لب به سخن گشوده اند و داستانی از میراث مکتوب این سرزمین و خاطراتی از یک دوره تاریخی را رقم زده اند.
این نامه اندر حکایت فرزندان سرزمینی است که در لا به لای برگ های آن با پهلوانی و رادی قد کشیده اند و دوستی و مرام و جوانمردی را چون آموزگاری به یاد گار گذاشته اند.به سال 1334 ناصر گیوه چی (دارنده مدال نقره المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی و مدال برنز بازیهای آسیایی ۱۹۵۸ توکیو) با غلامرضا تختی راهی سفری زیارتی می شوند. تا آستان بوسی مولا علی می روند.
آستان بوسی مولا علی
گیوه چی- تختی- یعقوبی
ولی گیوه چی به تهران بازمی گردد و تختی را ترک می کند.
اما دغدغه رها کردن یارش در دیاری دیگر در ذهن اش باقی می ماند؛ حتی اگر آن دیار، دیار عاشقان باشد. از تهران نامه ای به تختی می نویسد که مملو از تاسف تنها گذاشتن اوست و در ادامه :
فرستنده نامه: ناصر گیوه چی
گیرنده نامه: جهان پهلوان غلامرضا تختی
تاریخ: 22/1/1334
حضور محترم برادر عزیزم آقای غلامرضا تختی، پس از عرض سلام و اظهار ارادت امیدوارم که وجود شریف در زیر سایه حضرت حسین بن علی علیه السلام محفوظ باشد.
باری اگر از راه لطف جویای حال اینجانب باشید بحمداله سلامتی حاصل است بجز دوری دیدار شما آنهم امید دارم انشاء اله به زودی زود دیدارها تازه شود. باری بنده خیلی (متاسفم) که تنها آمدم طهران شمارا گذاشتم امیدوارم که عفو می شود.جریان خودم را برای شما مفصل شرح دادم امیدوارم که باعث گله نباشد.
از لحاظ پولی در مضیغه بودم و اطمینان نداشتم پول برایم بفرستند. تو را به پنج عمام(امام) که قفلش را گرفتیم قصمت( قسمت) می دهم هرچه قدر پول لازم شد برایم بنویسید یا تلگراف میشود فوری برایت میفرستم انشالا فراموش ننمایید.
در طهران آقای زندی و تمام ورزشکاران از من سئوال بنمودند که چرا آقای تختی را گذاشتی برود بنده هم گفتم میروند به شام و بیروت دوماه می مانند و بر می گردد....
زیاده وقت شما را نگیرم بقاء موفقیت شمارا از حضرت احدیت خواستارم.
خدا را قسم می دهم بحق حسین بن علی موراد(مراد) شما را بدهد.
جواب نامه را فوری بدهید منتظرم
قربان- ناصر گیوه چی
ارسال دیدگاه