به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مطالعات نشان میدهد رانندگانی که با مشکلاتی در سلامت روان مواجه اند، شرایط خطر بیشتری برای درگیر شدن در تصادفات دارند. این در حالی است که پویش ملی «نه به تصادف » ابتدای اسفند ۱۴۰۳ آغاز شده و نخستین مرحله آن تا نیمه فروردین ادامه دارد.
آگاهی از فاکتورهای مؤثر در بروز حوادث رانندگی میتواند به این پویش و کاهش آمارهای قابلتوجه مرگومیرهای حوادث رانندگی در کشور کمک کند که یکی از این فاکتورها نقش غیرقابل انکار بیماریهای روانپزشکی در بروز حوادث رانندگی است.
برخی تیپهای شخصیتی، بیشتر در معرض تصادفات رانندگی قرار دارند
افراد با نمره بالا در کنشگری و عصبانیت
این افراد در تیپ شخصیتی برونگرا یا نوروتیک دیده میشود؛ سریع تصمیم میگیرند؛ بدون فکر واکنش نشان میدهند و به خطرات احتمالی کمتر توجه میکنند.
افراد با ویژگی ریسکپذیری و عدمخودکنترلی
این افراد در تیپ شخصیتی روانپریشگرایی یا تیپ شخصیتی A بیشتر دیده میشوند. همیشه احساس ناامنی و عقبافتادگی دارند و همواره درصدد جبران گذشته هستند. رقابت جویی شدیدی هم در آنها وجود دارد و با جاهطلبی و روحیهای تهاجمی به استقبال خطر میروند. این رانندگان قوانین را کمتر رعایت میکنند و با سرعتهای غیرمجاز رانندگی میکنند.
افراد با نمره بالا در هیجانخواهی
این افراد معمولاً در تیپ شخصیتی برونگرا دیده میشود. مطالعات نشان داده افراد برونگرا تحرکپذیرترند و معمولا تمایل به ابراز وجود در جوامع دارند؛ به همین دلیل مانورهای پرخطر رانندگی در این افراد بیش از دیگران دیده میشود.
افراد با نمره بالا در اضطراب و استرس
روانرنجوری از صفات شخصیتی است که مبتلایان به آن اوضاع عادی را تهدیدآمیز و ناکامیهای کوچک را فاجعه تلقی میکنند که در موقعیتهای استرسزا باعث تصمیمهای اشتباه و حواسپرتی میشود.
افراد با نمره پایین در وجدانگرایی
این افراد معمولا در اختلال شخصیت ضداجتماعی دیده میشوند. این اختلال شخصیت در اواخر نوجوانی بروز میکند و الگویی از تعرض به حقوق دیگران، بیتوجهی به هنجارهای اجتماعی، عدمهمدلی با دیگران و وجدان کم در پیامدهای منفی اعمال خود را دارد. این افراد عاشق هیجان و رانندگی پرسرعت هستند و رفتارهای پرخطر انجام میدهند و ممکن است پس از آسیب به دیگران در تصادفات از کمک به مجروحان نیز سر باز بزنند و از محل حادثه فرار کنند.
راهکار
برای کاهش تصادفات در افرادی که دارای تیپ شخصیتی پرخطر هستند، آموزشهای خاص براساس تیپ شخصیتی، تغییر محیط رانندگی برای کاهش هیجانخواهی، مداخلات روانشناختی و انگیزشی و افزایش آگاهی عمومی از تأثیر شخصیت در رانندگی را موثر است.
ارسال دیدگاه