نسل گذشته چه بازی هایی می کرد؟/ مروری بر بازی های فراموش شده دخترانه قدیمی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بازیهایی که در قدیم انجام می شد بین دختران و پسران مشترک بود ولی بعضی از آنها میان دختران رایج تر بود .

چند بازی های قدیمی دخترانه

بازی شمع‌ گل‌ پروانه

بازی شمع و گل و پروانه اغلب با 3 نفر انجام می‌شود. 2 نفر، دو سمت یک طناب را می‌گیرند (به طوری که وسط طناب قدری به زمین برخورد کند)، نفر سوم وسط می‌ایستد و نفرات دوطرف طناب را با این شعر (شمع گل پروانه افسانه و اسم طرفین بازی) طناب را می‌چرخانند و نفر وسط از روی طناب می‌پرد و تا وقتی که روی اسمی نتواند همزمان با آن از روی طناب بپرد، جایش را با اسمی که روی آن نتوانست بپرد، تعویض می‌کند.

بازی محلی شیر و آهوها

اهداف کلی بازی محلی آهو و شیر تقویت هوش و دقت، پرورش اعضای بدن کودکان است و همین طور ایجاد شور و نشاط در آنها، تعداد بازیکن ها حداقل 8 نفر و برای سنین هشت تا چهارده سال مناسب می باشد. به وسیله ای هم نیاز ندارد.

نحوه بازی: یکی از افراد به عنوان شیر مشخص و در مکانی مخفی می شود. بقیه آنها که در نقش آهو هستند، در فاصله ای از مخفیگاه شیر، منطقه ی امنی برای خود به وجود می آورند. شیر حق ندارد در این منطقه ی امن، آهو شکار کند.

بازی که آغاز گردید، آهوها، به آهستگی از منطقه ی امن خود بیرون می آیند و در نزدیکی مخفیگاه شیر گردش می کنند. شیر در یک زمان مناسب از مخفیگاه بیرون آمده و به آهوها حمله می کند. آهوها، شروع به فرار می کنند و سعی می کنند که خود را به منطقه ی امن برسانند.

چنانچه شیر بتواند قبل از رسیدن به منطقه امن آهویی را از پشت بزند، یعنی او را شکار نموده و به مخفیگاه شیر می رود و گرنه یک امتیاز از دست داده است. بازی به همین صورت ادامه پیدا می کند تا اینکه در نهایت یک آهوی اسیر نشده می ماند که در دور بعدی او به عنوان شیر معرفی می شود و بازی تکرار می شود.

نتیجه بازی: این بازی به علت مخفی شدن و حمله و گریختن از هیجان نسبی بهره مند بوده و تکنیک های گریز و تمرکز حواس و تصمیم گیری سریع را به کودک یاد می دهد.

بازی عمو زنجیرباف

بازی عمو زنجیر باف یک بازی گروهی برای کودکان و یکی از بازی‌های محلی منطقه کازرون است. این بازی به قدری معروف است که اکثر بچه ها در تمام جای ایران این بازی را انجام می‌دهند. بازی بسیار مانند به نمایش‌های آیینی است.

کودک: که در این بازی حضور دارد ولی ضمیر یا نامی بخود نگرفته است.

بابا: بابا نشانه بهار است چون با خود وفور و زندگی می‌آورد.

صدای جانوران: علامت و نشانه ای از بیداری موجودات است.

شعر بازی

- عمو زنجیر باف؟

بعله

- زنجیر منو بافتی؟

بعله

- پشت کوه انداختی؟

بعله

- بابا آمده

چی چی آورده؟

- نخود و کشمش

با صدای چی؟

- با صدای  مثلا (سگ)

واق واق واق واق

نکته: در این شعر به جای سگ می‌توان اسم هر حیوانی مثل: گاو، گنجشک و ... را آورد که به دنبال  آن صدای حیوان نیز باید عوض شود.

شیوه بازی: نخست دو نفر که از نظر جسمانی و قد و وزن اندازه هم و قدری از دیگر بچه‌ها بزرگتر باشند معین می‌شوند. یکی از آن دو نفر به عنوان سرگروه و دیگری نقش عموزنجیرباف را دارد. این دو بازیکن به دو سر رشته و زنجیری که دیگر بازیکنان با قلاب کردن دست‌ها با یکدیگر درست کرده‌اند وصل می شوند و دایره ای تشکیل می‌دهند.

آنگاه عمو زنجیرباف اسم حیوانی را بر زبان می‌آورد، سرگروه به همراه دیگر بازیکنان، صدای حیوان مورد نظر را درآورده و به راه می‌افتند و از زیر دست‌های به هم داده ی عمو زنجیرباف و نفر دوم می گذرند، به جز همان نفر دوم که به صورت کت بسته، پشت به بچه ها قرار می گیرد.

سرگروه دوباره شعر را آغاز می کند و عمو زنجیرباف با اسم حیوانی آن را به پایان می رساند و آن‌ها را از زیر دست هم عبور می دهد، در نتیجه نفر سوم هم دست‌هایش پیچ خورده و پشت به بچه‌ها قرار می گیرد.

این بازی را تا جایی ادامه می دهند که همه‌ی بچه ها به جز سرگروه و عمو زنجیرباف، کت بسته و پشت و رو شوند و یا به عبارتی زنجیر شوند.

حال سرگروه از یک سو و عمو زنجیرباف از سوی دیگر، با کشیدن بچه ها تلاش می کنند که زنجیر را قطع کنند ولی بچه ها با محکم گرفتن دست‌های یکدیگر نمی گذارند... تا اینکه بالاخره زنجیر از یک جایی پاره می شود. دو بازیکن که دست‌هایشان از یکدیگر باز شده جریمه می شوند و باید هر کاری که از طرف دیگر بازیکنان به آنها گفته می شود، انجام دهند. مثلاً یک دور حیاط مدرسه را بدوند.