به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فرزاد فرزین در گفتگو با «پلاک هشت» از تجربههایش در روزهای جنگ ۱۲ روزه سخن گفت و اظهار داشت: وقتی خبر جنگ شروع شد، انگار قلبم فشرده شد. صدای انفجار و اخبار پر از اضطراب بود، اما چیزی که منو سرپا نگه داشت، اتحاد مردم بود.
وی افزود: هر شب در خانه، به جای غرق شدن در ترس و اضطراب، به این فکر میکردم که چطور میتوانم با هنرم پیامی از امید بدهم.
فرزین درباره خلق قطعه «ایران» در آن روزها صحبت کرد و گفت: تصمیم گرفتم آهنگی بسازم که مثل فریادی از قلبم باشد. ایران فقط یک آهنگ نبود بلکه یک نامه عاشقانه به این خاک بود.
وی افزود: شبها تا صبح بیدار بودم، شعر مینوشتم و ملودی میساختم. میخواستم هر نت این آهنگ، حس غرور و مقاومت را به مردم منتقل کند.
این خواننده به نقش هنر در روزهای بحرانی اشاره کرد و اظهار داشت: موسیقی میتواند روح ملتی را زنده نگه دارد. وقتی در خیابانها میدیدم مردم با آهنگاهایم همراهی میکنند، انگار همه با هم یک صدا شده بودیم.
وی با اظهار امیدواری به آینده ایران، گفت: جنگ ۱۲ روزه به من یاد داد که ایران یعنی قلبهای متحد. ما با هنر، با عشق و با همبستگی از هر سختی عبور میکنیم.
وی در پایان بیان کرد: من تا همیشه برای این سرزمین میخوانم، چون ایران و مردمش ارزش ماندن و خواندن را دارد.
ارسال دیدگاه