به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ عالم بزرگ شیخ محمدحسین زاهد مادر پیری داشتند که ایشان مراقبت ایشان را بر عهده داشت. مادر به حدی پیر بود که نمی توانست برای قضای حاجت به دستشویی برود؛ لذا شیخ محمدحسین هنگام قضای حاجت برای مادر لگنی قرار می داد. وقتی مادر چند ضربه به لگن می زد، یعنی وقت برداشتن لگن است. روزی به در منزل آقاشیخ محمدحسین رفتم، آقا در را باز نکرد؛ خیلی طول کشید تا آقا بیاید. وقتی آقا در را باز کرد، دیدم لباسشان خیس است.
از آقا سؤال کردم چرا لباستان خیس است؟ فرمود: موقعی که مادرم ضربه به لگن زده بود، من متوجه نشدم و کمی دیر رفتم، همین که نزد مادر رفتم، از عصبانیت لگدی به لگن زد و لباس من نجس شد. گفتم: مادرتان چیزی نگفت؟ آقا فرمود: چرا، وقتی مادرم دید که لباس مرا نجس کرده است گفت: ننه، حسین، نجست کردم؟ جواب دادم چیزی نشده؛ این همه من شما را در کودکی نجس کردم، شما چیزی نگفتید؛ حالا هم چیزی نشده و عیبی ندارد.
منبع: کتاب شیخ محمدحسین زاهد، صفحه۵۳
ارسال دیدگاه