به گزارش شبکه اطلاعرسانی راه دانا، گودرزی در این یادداشت تصریح میکند که تورم یک بیماری اقتصادی است که کشورهای پیشرفته به شدت با آن مقابله میکنند، ولی در ایران، برخی تصور میکنند که تورم به معنای سود است. او به تبانی کارفرمایان با دولت برای افزایش نرخ تورم اشاره کرده و میگوید: «بعد از ایجاد تورم، کارفرمایان باید بخشی از سود خالص خود را صرف جبران هزینههای ناشی از تورم کنند؛ این در حالی است که دولت از همین سود مالیات میگیرد.»
ناتوانی کارفرمایان
گودرزی ادامه میدهد که سال گذشته کارفرمایان با افزایش ۳۵ درصدی دستمزدها، قیمت کالاها و خدمات را نیز به همین میزان افزایش دادند، در حالی که تأثیر واقعی این افزایش در بهای تمامشده تنها ۲.۴۵ درصد بوده است. او میافزاید که بسیاری از کارفرمایان فقط پول و سرمایه دارند و از سواد اقتصادی کافی برخوردار نیستند.
سرمایهگذاری در ارز و طلا
این کارشناس اقتصادی خاطرنشان میکند که تورم باعث کاهش ارزش پول میشود و به همین دلیل افراد برای جلوگیری از کاهش داراییهای خود، در بازار طلا و ارز سرمایهگذاری میکنند. او این وضعیت را به خودکشی از ترس مرگ تشبیه میکند.
مالیات بر ارزش افزوده در وضعیت صفر
گودرزی به انتقاد از دولت میپردازد که از اقتصادی با «ارزش افزوده صفر» مالیات بر ارزش افزوده میگیرد و میگوید: «ما بخش بزرگی از سرمایههای کشور را در تورم سرمایهگذاری میکنیم و به جای تولید و ارزش افزوده، در تورم سرمایهگذاری میکنیم.»
رفتار غیرعقلانی مردم
به باور گودرزی، مردم به طور غیرعقلانی به خرید کالاهای گرانشده میپردازند و این رفتار، مشروعیت بخشی به تورم است. او تأکید میکند که هجوم مردم به کالاهای گرانشده، خود به نوعی استقبال از تورم محسوب میشود.
تلاشها برای حفظ تورم بالا
این کارشناس اقتصادی در پایان یادداشت خود میگوید: «تلاشهای زیادی شده است که تورم در سطح بالایی باقی بماند. برخی تولیدکنندگان حاضرند کمتر تولید کنند، ولی کاهش قیمتها را نمیپذیرند. هر سال به اندازه نرخ تورم از تولید و ارزش افزوده فعالیت اقتصادی کاسته میشود و مشخص نیست این حجم عظیم ارزش افزوده به چه کسانی میرسد.»
گودرزی بر این باور است که برای جلوگیری از ورشکستگی فعالیتهای اقتصادی و بانکها، باید از سنجههای ثابت مانند طلا استفاده کرد.
ارسال دیدگاه