به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ علیرضا کاظمی روز دوشنبه در رویداد «راهبرد عدالت در کیفیت آموزشی» که در معاونت راهبردی ریاست جمهوری برگزار شد، با تاکید بر اهمیت اصلاح و توسعه نظام آموزش و پرورش کشور، اظهار کرد: مسئولیت ما فراتر از اقدامات روزمره است و باید نگاه راهبردی و کلان در این حوزه حاکم باشد.
وی افزود: برنامههای آموزش و پرورش محکم و منسجم و بر اساس سند راهبردی بلندمدت تدوین شده است.
کاظمی تصریح کرد: نیاز داریم تا با همکاری و همافزایی همه نهادهای مرتبط، نگاه جامع و بنیادین را در بخش آموزش و تربیت اجرا کنیم تا آیندهای درخشان و متعالی برای نسلهای آینده رقم بزنیم.
وزیر آموزش و پرورش خاطرنشان کرد: تحول در محتوا، ساختار و فرآیندهای آموزش و پرورش، کلید حل مشکلات و دستیابی به اهداف توسعه است و از هیچ تلاش و کوششی در این راه فروگذار نمیکنیم.
وی، حرکت به سمت تغییرات بنیادی و همسو با نیازهای جامعه را مورد تأکید قرار داد و گفت: تحقق این اهداف نیازمند عزم ملی، همکاری و همفکری همه بخشها و نهادهای موثر است تا بتوانیم نظام تعلیم و تربیت را در مسیر تعالی و اثربخشی بیشتر قرار دهیم.
وزیر آموزش و پرورش اظهار کرد: فعالیتها و تلاشهای معلمان، سرمایههای بزرگ نظام تعلیم و تربیت است که باید مورد قدردانی قرار گیرد؛ البته برای ساختن آیندهای درخشان، نیازمند اصلاح ساختاری، تقویت منابع انسانی و اصلاح نظام مدیریت هستیم.
کاظمی افزود: نظام آموزشوپرورش در مواجهه با چالشهای متعدد، به علت سادهانگاری، کمتوجهی و بیثباتی مدیریت، دچار مسائل جدی است که باید به صورت عمیق و راهبردی به آنها پرداخته شود.
وی تصریح کرد: بدون اصلاح ساختاری و اجرای چهار تحول اساسی در «برنامه درسی»، «مدیریت»، «منابع انسانی» و «سیاستگذاری»، حل مشکلات فعلی امکانپذیر نیست. این مسیر نیازمند عزم ملی، حمایت دولت و همکاری همه نهادهای مرتبط است.
وزیر آموزش و پرورش ادامه داد: فرصت این است که با دوری از سیاستزدگی و با رویکرد علمی، نظام تعلیم و تربیت را به سمت تعالی سوق دهیم و آیندهای بهتر برای نسلهای آینده رقم بزنیم.
کاظمی گفت: مطالعات و تجربیات نشان میدهد که با عملیاتی کردن این چهار تحول، میتوان پایههای توسعه پایدار و مؤثر در حوزه آموزش و پرورش کشور را استوار میکند.
وی با اشاره به اینکه وظیفه وزیر آموزش و پرورش رسیدگی به وضعیت آموزشی کشور بوده تا ساخت و ساز فضاهای آموزشی، افزود: موضوع ساخت و ساز در هیچ کشوری مرسوم نیست بلکه مهمترین وظیفه وزیر رسیدگی به موضوع سوادآموزی در کشور است. در بررسی وضعیت نظام تعلیم و تربیت کشور، به وضوح آشکار است که فضاهای آموزشی، همچنان با مشکلات عدیده مواجه هستند. مدارس کانکسی، سنگی، فرسوده و غیراستاندارد، همراه با سرانههای زیر سه متر، نمونههایی از فضاهای نامناسب و غیر استاندارد است که باید به سرعت نوسازی، بهبود و اصلاح شود.
وزیر آموزش و پرورش تصریح کرد: فضاهای پیشرفته، مراکز رفاهی، هنرستانها و فضاهای ورزشی، از نیازهای فوری است که در کنار رفع کمبود تجهیزات و فناوریهای جدید باید در دستورکار قرار گیرد.
کاظمی خاطر نشان کرد: در بخش روستاها، گسترش پوشش تحصیلی، کاهش تعداد دانشآموزان در کلاسهای چندپایه و حل معضل بازماندگان از تحصیل از اولویتهای اصلی حوزه عدالت آموزشی است.
تراکم بالای کلاسها بر مطلوبیت آموزش تاثیرگذار است
به گفته وی؛ تراکم بالای کلاسها (حدود ۳۵ دانشآموز در هر کلاس) و کمبود منابع انسانی بر مطلوبیت آموزش تاثیرگذار است که در کنار آن نیازمند توسعه فضای ورزشی و تمرکز بر مدارس نخبگانی و مدارس استثنایی هستیم.
وزیر آموزش و پرورش با اشاره به اینکه پایهگذار اصلی مشکلات امروز، اجرای ناقص و کماثر برنامههای درسی است؛ توضیح داد: کاهش وقت آموزش به دلیل تعطیلیهای مکرر، تعطیلات پنجشنبه، مدارس دوزبانه و برنامهریزیهای ناپایدار است. تعطیلی ۲۲ روز در سال گذشته که بر مقاطع مختلف تاثیر گذاشت، نمونهای بارز از اثر مخرب این وضعیت بر روند یادگیری است.
وزیر آموزش و پرورش به موضوع کیفیت معلمان و وضعیت معیشتی آنان اشاره کرد و افزود: کیفیت آموزش معلمان و معیشت آنان نقش مهمی در بهبود اهداف تربیتی دارد؛ معلمانی که در شرایط سختی کار میکنند، باید مورد حمایت و حمایتهای مالی، معنوی و حرفهای قرار گیرند.
وی ادامه داد: نظام جذب و آموزش هم باید اصلاح شود چرا که حدود ۵۵ درصد معلمان وارد آموزش و پرورش از طریق دانشگاه فرهنگیان و شهید رجایی جذب میشوند، اما در خصوص ماده ۲۸ تنها ۴۰ درصد مدرک مرتبط دارند و ۶۰ درصد دیگر، بیارتباط یا نیمهمرتبط هستند.
وزیر آموزش و پرورش به موضوع منابع مالی در این وزارتخانه اشاره کرد و گفت: در حوزه منابع، سهم بودجه آموزش نسبت به بودجه کل کشور بسیار پایین است، در طول ۱۰ تا ۲۰ سال گذشته، این رقم ثابت و در حدود ۱۰ تا ۱۲ درصد باقی مانده است اما باید سهم واقعی، بسیار بیشتر باشد؛ نتیجه این کمتوجهی، ضعف در توسعه فضای فیزیکی، تجهیزات، فناوریهای نوین و زیرساختهای دیجیتال است.
کاظمی اضافه کرد: در بخش فناوری، دسترسی به اینترنت و نرمافزارهای هوشمند در بسیاری مناطق، بسیار محدود و ناپایدار است.
ارسال دیدگاه