به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ چهارم خردادماه در تقویم ملی ایران، یادآور حماسهای است که در پهنه تاریخ معاصر کمتر نظیری دارد؛ روزی که به نام «دزفول؛ پایتخت مقاومت و پایداری» نامگذاری شده است. این عنوان، نه یک شعار تبلیغاتی، بلکه برآمده از حقیقتی است که در آینه دوران دفاع مقدس و در جریان «جنگ شهرها» به وضوح درخشید.
چرا دزفول در صدر لیست سیاه دشمن بود؟
تحلیلگران سیاسی و نظامی همواره از یک پرسش کلیدی در حیرت بودند: چرا رژیم بعث عراق با وجود قرار گرفتن سایر شهرهای ایران در تیررس حملات، همواره دزفول را در رتبه «الف» لیست حملات خود نگه میداشت؟ این در حالی بود که دزفول نه قطب اقتصادی تعیینکنندهای برای فلج کردن زیرساختهای کشور بود، نه شاهراه حیاتی نظامی و نه مرکز تصمیمگیریهای سیاسی-استراتژیک. حتی زمانی که موشکباران تهران آغاز شد، دزفول ذرهای از جایگاه «هدف اصلی» نزد دشمن تنزل نکرد.
این سماجتِ خصمانه دشمن، نشاندهنده یک واقعیت استراتژیک بود: صدام حسین قصد داشت با وحشیانهترین حملات و به خاک و خون کشیدن خانوادهها، پیوند عاطفی و عقیدتی مردم این شهر را با انقلاب اسلامی قطع کند.
حماسهای فراتر از تحمل بشری
در طول ۲۷۰۰ روز مقاومت در برابر صدها بار بمباران هوایی، راکتباران و هزاران گلوله توپ، دزفول شاهد صحنههایی بود که در تاریخ ایران بیسابقه است. شهادتهای دستهجمعی و خانوادگی، ویرانی ۱۹۵۰۰ واحد مسکونی و آموزشی، و داغی که بر دل ۱۳۱ خانواده با تقدیم چند شهید گذاشته شد (همچون خانواده آریانپور با ۲۳ شهید)، تنها بخشی از این تراژدی بزرگ بود.
اما آنچه جهانیان را انگشتبهدهان گذاشت، نه صرفِ حجم حملات، بلکه «تداوم زندگی و استقامت در اوج ویرانی» بود. مردم دزفول، با تکیه بر ایمان عمیق دینی و دلبستگی قلبی به امام خمینی (ره)، نه تنها در برابر این فشارهای جانکاه از انقلاب اسلامی رویگردان نشدند، بلکه مصائب وارده را به پای «لطف الهی» نوشتند و با حضور بیوقفه خود، به رزمندگان اسلام روحیه میبخشیدند.
دزفول؛ درسی برای تاریخ
مردم دزفول در طول دفاع مقدس، ۲۶۰۰ شهید، ۴۰۰۰ جانباز، ۴۵۲ آزاده و ۱۴۷ مفقودالاثر تقدیم آرمانهای انقلاب کردند. امام راحل (ره) بارها با ستایش این مردم، حتی بر برگزاری نماز جمعه در زیر تهدیدات مستقیم دشمن مباهات کردند.
این شهر که عراقیها به آن لقب «بلد الصواریخ» (شهر موشکها) داده بودند، با سربلندی از آزمون تاریخ بیرون آمد. نامگذاری چهارم خرداد به عنوان روز ملی مقاومت دزفول، ادای احترامی است به شهری که با کمترین توقع و بیشترین پایداری، ثابت کرد که پیوند یک ملت با آرمانهایش، با هیچ موشکی گسستنی نیست.
ارسال دیدگاه