به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فرهاد نظریان سامانی کارشناس رسانه و فضای مجازی در یادداشتی نوشت: شهید پاکپور، با طراحی و اجرای طرحهای نوآورانهای همچون «امنیت پایدار مردمی»، بنای نظام امنیتی کشور را بر پایههای استوار مردمباوری، دانش ژئوپلیتیک و میدانداری پیریزی کردند و آن را به عنوان میراثی ماندگار برای نسلهای آینده به یادگار گذاشتند.
برخلاف چهرههای صرفاً نظامی، شهید پاکپور یک «نابغه نظامی» و صاحب نظریه امنیتی و دفاعی - تهاجمی شناخته میشد. ایشان از معدود فرماندهانی بود که دانش آکادمیک را در بالاترین سطوح میدانی به کار گرفت.
ایشان که دوره دکترای تخصصی خود را در رشته جغرافیای سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس گذرانده بود، با نگارش رسالهای تحت عنوان «الگوی مناسب برای ایجاد امنیت پایدار در مناطق قومی ایران (مطالعه موردی استان سیستان و بلوچستان)»، پایههای نظری تفکر خود را مستحکم کرد. او به درستی دریافته بود که تأمین امنیت فراتر از عملیاتهای کوتاهمدت پلیسی و نظامی، نیازمند درکی عمیق از زیستبوم سیاسی، اجتماعی و قومی مناطق مختلف کشور است. این نگاه راهبردی، او را از یک فرمانده صرفاً عملیاتی به یک استراتژیست تمامعیار تبدیل کرد.
شاخصترین سند برای اثبات شایستگی ایشان برای این عنوان، نقش بیبدیلشان در طراحی و اجرای طرح بدیع «امنیت پایدار مردمی» در مناطق جنوب شرق کشور است.
اگرچه این طرح توسط شهید نورعلی شوشتری اجرا شد، اما شهید پاکپور خود به عنوان یکی از طراحان و حامیان اصلی آن، همواره از آن با عنوان «یادگار شهید شوشتری» یاد میکرد.
ماهیت این طرح نشاندهنده عمق نگاه شهدای والامقام، به ویژه شهید پاکپور است:
تغییر پارادایم امنیتی: این طرح، اساس امنیت را بر سپردن مسئولیت به مردم عزیز مناطق مرزی قرار میداد. شهید پاکپور باور داشت که امنیت واقعی از دل مردم و با مشارکت آنها شکل میگیرد و در برابر تهدیداتِ پیچیده نرم و سخت، تنها اتکا به روشهای صرفاً نظامی پاسخگو نیست.
تأمین امنیت پایدار: هدف این طرح، فراتر از تأمین موقتی آرامش، ایجاد ساختاری خودجوش و مردمی بود که در بلندمدت و به طور «پایدار» از دستاوردهای امنیتی کشور حراست کند.
جایگاه شهید پاکپور به عنوان معمار امنیت پایدار، تنها به یک منطقه جغرافیایی محدود نمیشد. سابقه درخشان ایشان که از روزهای نخستین پیروزی انقلاب با حضور در کردستان برای مقابله با ضدانقلاب رقم خورد، تا فرماندهی کل سپاه در مقابله با بزرگترین تهدیدات معاصر، روایتی از یک مدیریت فراگیر امنیتی است:
مقابله با تروریسم: ایشان نقشی محوری در هدایت یگانهای ویژه «صابرین» برای مقابله با حملات تروریستی داعش در سال ۱۳۹۶ به حرم مطهر امام خمینی (ره) و مجلس شورای اسلامی ایفا کرد. این واکنش سریع و قاطع، قدرت بالای آمادگی نیروهای مسلح را به نمایش گذاشت.
دفاع از حاکمیت ملی: ایشان با هوشمندی تمام، تهدیدات در مرزهای شمال غرب و شرق کشور را مدیریت و معادلات امنیتی را به نفع کشور تغییر داد. به همین دلیل، ایشان مانند بسیاری از فرماندهان تراز اول انقلاب، هدف تحریمهای ظالمانه اتحادیه اروپا و آمریکا قرار گرفت.
فرماندهی در جنگ: سرانجام، سکان فرماندهی کل سپاه را در حساسترین و ملتهبترین شرایط جنگی به دست گرفت و در جنگ ۱۲ روزه (خرداد ۱۴۰۴)، نیروهای مسلح را از میدان فرماندهی کرد.
رزمایشهای عظیمی همچون «پیامبر اعظم (ص)» در زمان ایشان اجرا شد که تجلی عینی توانمندی دفاعی و بازدارندگی جمهوری اسلامی بود.
عنوان «معمار امنیت پایدار» ترجمان گوشهای از تلاشهای خستگیناپذیر این سردار بزرگ است. او که برای مرزنشینان آشناتر از پایتختنشینان بود، عمر خود را وقف بنایی کرد که در آن، ملت ایران در امنیت و آرامش زیست کنند.
دیدگاه او که تلفیقی از دانش روز و تفکر انقلابی بود، چراغ راهی برای نسل آینده فرماندهان و الگویی بیبدیل برای تمام کسانی است که دغدغه عزت و امنیت ایران عزیز را دارند.
روحش شاد و راهش پررهرو باد.
ارسال دیدگاه