ابراز رضایت ۹۰درصد شهروندان به اجرای طرح دوچرخه اشتراکی/طرح استفاده از دوچرخه اشتراکی در قزوین پیشنهاد شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا اسماعیل عرشیان، مدیرعامل سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری قزوین در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی صبح قزوین اظهارکرد: به منظور افزایش سهم دوچرخه در جابجایی های درون شهری سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری قزوین طرح استفاده از دوچرخه اشتراکی را به شهرداری قزوین پیشنهاد داد.

وی خاطرنشان کرد: یکی از اقداماتی که با جدیت توسط سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری قزوین پیگیری می شود، افزایش میزان استفاده از دوچرخه در ترددهای درون شهری است.

این مسئول اضافه کرد: در این راستا تاکنون اقدامات مطلوبی صورت گرفته که یکی از آن ها احداث مسیرهای ویژه دوچرخه در نقاط مختلف سطح شهر قزوین است.

مدیرعامل سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری قزوین یادآورشد: براین اساس هرساله درصدی از بودجه این سازمان برای احداث مسیرهای دوچرخه در سطح شهر قزوین هزینه می شود که تاکنون با استقبال خوبی از سوی شهروندان روبرو شده است.

عرشیان تصریح کرد: پیشنهاد استفاده از طرح دوچرخه اشتراکی در سطح شهر قزوین یکی دیگر از اقداماتی است که توسط سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری قزوین به منظور افزایش سهم استفاده از دوچرخه در ترددهای درون شهری به شهرداری ارائه شده است.

وی بیان کرد: اکنون براساس آمارها سهم دوچرخه در جابجایی مسافر در سطح شهر قزوین ۱٫۵درصد است.

مدیرعامل سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری قزوین خاطرنشان کرد: براساس برنامه ریزی های صورت گرفته میزان سهم استفاده از دوچرخه باید به ۵درصد افزایش یابد که این طرح در نظر دارد به ازای هر ۱۰۰ نفر در سال ۱۳۹۵ یک دوچرخه اشتراکی در نظر بگیرد و مجموع این ۴هزار و ۵۰۰دوچرخه را در ۷۵ ایستگاه به فاصله تقریبی ۲ کیلومتر قرار دهد.

عرشیان  عنوان کرد: براساس نظرسنجی های صورت گرفته ۹۰درصد از شهروندان قزوینی علاقمند به اجرای طرح دوچرخه اشتراکی هستند که این امر در افزایش استفاده از دوچرخه در ترددهای درون شهری موثر است.

این مسئول اظهارکرد: مسیر خیابان امام حد فاصل میدان ۲۲ بهمن تا چهار راه ولیعصر با پیش بینی ۶ ایستگاه، مسیر دانشگاه آزاد بلوار معلم ۴ ایستگاه و مسیر دانشگاه بین الملل تا میدان سرداران با  ۴ ایستگاه مسیرهای پیشنهادی برای طرح دوچرخه اشتراکی در قزوین بوده است که به مرور زمان هر سه مسیر به این امکان مجهز می‌شوند.

عرشیان یادآورشد: در حال حاضر در استان قزوین امکان‌سنجی آن صورت گرفته است و در یکی از این مسیرها به عنوان پایلوت انجام خواهد شد. در خانه‌های دوچرخه، دوچرخه‌های متحد الشکل با ابعاد مختلف برای هر شهروند فراهم می شود.

وی افزود: شهروندان با ارائه مدارک لازم می توانند با دریافت کارت اشتراک که در قالب کارت شهروندی خواهد بود دوچرخه را گرفته و در ایستگاه بعدی به جای استفاده از خودروهای شهری از این دوچرخه استفاده نمایند. این اقدام نقش بسزایی در کاهش ترافیک در مرکز شهر و آلودگی خواهد داشت.

این مسئول خاطرنشان کرد: در حال حاضر شهر قزوین با داشتن ۳۰۰ هزار خودرو با حجم تردد ۷۰۰هزار سفر در روز جزو شهرهای پرتردد با نرخ ۱٫۶ است که این رقم با ویژگی شبکه‌های معابر استان قزوین همخوانی ندارد و با توجه به صنعتی بودن استان قزوین با ادامه این روند آلودگی زیادی استان را فرا خواهد گرفت که دوچرخه می‌تواند از مهم‌ترین راه حل‌ها باشد.

خاطر نشان می شود؛ طرح دوچرخه اشتراکی یا اصطلاحا ‌Bike Sharing اولین بار در سال ۱۹۶۵ در آمستردام هلند به اجرا رسید. در آن سال ۵۰ دوچرخه سفید بدون قفل شدن به ایستگاهی خاص برای استفاده عموم در مرکز شهر در محل هایی مشخص قرار داده شد. دومین نسل اجرای طرح دوچرخه اشتراکی در سال ۱۹۹۵ در کپنهاگ دانمارک به اجرا رسید. این طرح دارای ۳ رکن اساسی بود:

1. دوچرخه ها می بایست با رنگ و طراحی مشخص قابل تشخیص باشند.
2. طراحی ایستگاه ها باید بگونه ای باشد که دوچرخه ها قابل قفل شدن، تحویل گرفتن و بازگرداندن باشند.
3. سپرده مالی محدودی برای تحویل دوچرخه مورد نیاز می باشد.

علیرغم اقدامات فوق، کماکان سرقت دوچرخه ها یک مشکل جدی برای اجرای طرح دوچرخه اشتراکی به حساب می آمد. لذا نسل سوم طرح دوچرخه اشتراکی مورد تعریف و اجرا قرار گرفت.

در نسل سوم طرح دوچرخه اشتراکی علاوه بر اصول سه گانه فوق به صورت گسترده از فن آوری های نوین اطلاعاتی یا اصطلاحا IT استفاده می شد. ابزارهای این طرح عبارت بودند از تلفن های همراه٬ کارت های مغناطیسی و کارت های هوشمند. در نسل سوم٬ ایستگاه های دوچرخه به دو شیوه به شرح ذیل مورد استفاده قرار گرفتند:

*ایستگاه های ثابت (Fixed) که ایستگاه های اصلی به حساب می آیند و دارای چندین محل قفل دوچرخه و یک کیوسک هستند.

*ایستگاه های غیر ثابت (Flex) که در آن ها از فن آوری تلفن همراه و مبلمان شهری مانند پایه تابلوها برای برداشتن و گذاشتن دوچرخه استفاده می شود. در این حالت کاربران با استفاده از کدی که بر روی تلفن همراه خود دریافت می کنند امکان بازکردن قفل دوچرخه را پیدا می کنند. همچنین آن ها می بایست محل قفل دوچرخه را در مبدا و مقصد استفاده از طریق تلفن همراه اعلام نماینذ.

*امروزه نسل سوم طرح دوچرخه اشتراکی در بسیاری از شهرهای چهان اجرا شده است. بر اساس آمار٬ در ماه می سال ۲۰۱۱ این طرح در ۱۶۵ شهر دنیا با ۲۳۷ هزار دوچرخه مورد استفاده شهروندان قرار داشته است.

*اولین طرح مبتنی بر IT در سال ۱۹۹۸ در Rennes فرانسه به اجرا رسید. در حال حاضر نیز گسترده ترین طرح مبتنی بر IT در شهر پاریس فرانسه با نام Vélib و با ۲۰۶۰۰ دوچرخه و ۱۴۵۱ ایستگاه دوچرخه در حال بهره برداری می باشد. در مرکز شهر پاریس متوسط فاصله پیاده روی تا هر ایستگاه دوچرخه اشتراکی ۳۰۰ متر می باشد. در سال اول بهره برداری ۲۰ میلیون سفر توسط این سیستم انجام شده است.

*بزرگترین و گسترده ترین طرح دوچره اشتراکی در حال حاضر در شهر Hangzhou چین با ۶۱۰۰۰ دوچرخه و ۲۴۰۰ ایستگاه دوچرخه در حال بهره برداری است. فاصله پیاده روی تا هر ایستگاه دوچرخه در این شهر ۱۰۰ متر می باشد. ساعت اول استفاده از دوچرخه رایگان بوده٬ لیکن برای ساعت دوم ۱ یوان (۱۵/۰ دلار)٬ ساعت سوم ۲ یوان و هر ساعت بعد از آن ۳ یوان اخذ می شود.

انتهای پیام/