به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زهرا بهروزآذر، معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، با تأکید بر ضرورت بهرهگیری از ظرفیت دانشگاهها در سیاستگذاری حوزه زنان و خانواده، اظهار کرد: مأموریت معاونت امور زنان و خانواده، شناخت مسائل زنان و کمک به یافتن راهحلهای علمی برای آنهاست. ما معتقد نیستیم که دولت پاسخ همه مسائل را میداند و به همین دلیل به مشارکت دانشگاهیان و پژوهشگران نیاز داریم.
وی با اشاره به تنوع دیدگاهها در حوزه زنان افزود: در این حوزه با طیفهای مختلف فکری و پارادایمهای متفاوت مواجه هستیم؛ از دیدگاههایی که معتقدند سیاستگذار باید برای زنان تعیین تکلیف کند تا رویکردهایی که هرگونه مداخله دولت را رد میکنند. همین تنوع دیدگاهها، سیاستگذاری در این حوزه را با پیچیدگی بیشتری همراه کرده است.
معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری ادامه داد: انتظار ما از دانشگاهیان این است که خلأهای آماری و اطلاعاتی در حوزه زنان و خانواده را شناسایی کنند تا بتوانیم بر اساس اصول قانون اساسی، بهویژه در زمینه رشد و شکوفایی زنان، رفع تبعیض و تحکیم خانواده، سیاستگذاری دقیقتری داشته باشیم.
بهروزآذر با اشاره به تحولات اجتماعی سالهای اخیر گفت: امروز نمیتوان درباره خانواده سخن گفت، اما واقعیتهای زندگی زنان را نادیده گرفت. بیش از ۶۴ درصد داوطلبان ورود به دانشگاهها را دختران تشکیل میدهند و حضور زنان در مقاطع تحصیلات تکمیلی، بهویژه مقطع دکتری، به سطحی نزدیک به برابری با مردان رسیده است. همچنین بخش قابل توجهی از اختراعات کشور توسط زنان به ثبت میرسد.
وی افزود: با چنین شرایطی باید زمینهای فراهم شود که زنان بتوانند در کنار تجربه حضور اجتماعی، از زیست زنانه خود، از جمله تجربه مادری و همسری، در صورت انتخاب، نیز بهرهمند شوند و میان این ابعاد تعارضی وجود نداشته باشد.
معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری با تاکید بر شناسایی موانع ساختاری رشد زنان اظهار کرد: باید مشخص شود چه قوانین، مقررات یا رویههایی ناخواسته مانع رشد و شکوفایی زنان شدهاند و در مقابل، چه اصلاحاتی میتواند مسیر پیشرفت آنان را هموار کند.
وی افزود: یکی از خلاهای موجود، نبود تحلیل همبستگی میان شاخصهای آماری است و هنوز ارتباط بسیاری از دادهها با یکدیگر بهصورت علمی بررسی نشده است. به عنوان مثال، نمیتوان صرفاً بر اساس برداشتهای شخصی درباره ارتباط برخی شاخصها با ارزشها یا اخلاق قضاوت کرد. تا زمانی که دادههای معتبر و پیمایشهای علمی وجود نداشته باشد، نه باید برچسبزنی کرد، نه قضاوت و نه مداخله سیاستی.
بهروزآذر ادامه داد: برای نمونه، آمارها نشان میدهد میزان طلاق در پنج سال نخست زندگی مشترک کاهش یافته، اما در سالهای بعد، بهویژه حدود سال یازدهم زندگی مشترک، افزایش داشته است. این موضوع میتواند نشاندهنده اثرگذاری حمایتها و مشاورههای سالهای ابتدایی ازدواج باشد، اما درباره دلایل افزایش طلاق در سالهای بعد نیازمند پژوهش و بررسی دقیق هستیم.
وی گفت: امروز درباره توانمندسازی زنان بسیار سخن گفته میشود، اما نباید از وضعیت مردان غافل شد. آمارها نشان میدهد حضور مردان در دانشگاهها و همچنین تمایل آنان به فعالیت اقتصادی کاهش یافته است و این موضوع میتواند بر روند ازدواج و تشکیل خانواده نیز اثرگذار باشد.
معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری با بیان اینکه برخی مسائل تنها با عنوان کلی «فرهنگی» قابل تبیین نیستند، تصریح کرد: اگر گفته میشود بخشی از کاهش ازدواج ریشه فرهنگی دارد، باید لایههای عمیقتر این مسئله شناسایی شود. برای مثال، باید بررسی کنیم زنان و مردان امروز چه انتظاراتی از زندگی مشترک دارند و چه عواملی موجب تأخیر در ازدواج یا تغییر الگوهای تشکیل خانواده شده است.
بهروزآذر تأکید کرد:با توجه به اهمیت استمرار همکاری با جامعه دانشگاهی، برنامهریزی کردهایم نشستهای تخصصی بهصورت منظم و موضوعمحور برگزار شود تا با مشارکت استادان، پژوهشگران و اندیشکدهها، ضمن تحلیل دادههای سالنامه آماری زنان و خانواده، مسائل این حوزه دقیقتر شناسایی و راهکارهای اجرایی برای آنها تدوین شود.
وی از استادان و پژوهشگران خواست یافتههای خود را در قالب پایاننامهها، نشستهای علمی، پژوهشها و فعالیتهای رسانهای در اختیار معاونت قرار دهند و افزود: امیدواریم با بهرهگیری از ظرفیت علمی کشور، بتوانیم هم مسائل حوزه زنان و خانواده را دقیقتر شناسایی کنیم و هم برای آنها راهحلهای مؤثر و مبتنی بر شواهد ارائه دهیم.
ارسال دیدگاه