به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بیشتر ما حداقل یک بار این مورد را تجربه کردهایم: از شنبه رژیم میگیرم، از فردا قند را حذف میکنم، از این به بعد هر روز ورزش میکنم. چند روزی هم همه چیز خوب پیش میرود، اما خیلی زود به روال قبل برمیگردیم؛ نوشابه دوباره سر سفره میآید، خوراکیهای مضر را موقع تماشای فیلم میخوریم، تحرک فراموش میشود و احساس شکست و بیانگیزگی جای انگیزه را میگیرد.
متخصصان میگویند این که هر بار شکست میخورید و مسیرتان ادامه پیدا نمیکند، این است که قدمهای بزرگ برمیدارید. قدمهای بزرگی که با منطق مغز و واقعیت زندگی روزمره سازگار نیستند.
قدمهای کوچک بردارید
مطالعات حوزه سلامت عمومی و روانشناسی رفتاری نشان میدهد انسان در تغییر عادتها، بیشتر با «قدمهای کوچک اما پایدار» موفق میشود تا تصمیمهای بزرگ و ناگهانی. چون مغز به تغییرات شدید مقاومت نشان میدهد، اما به اصلاحات تدریجی واکنش مثبت دارد. علتش هم این است که مغز انسان برای حفظ بقا طراحی شده و تغییرات ناگهانی را تهدید میبیند، اما تغییرات کوچک و تدریجی برای او قابل پیشبینی و قابل مدیریت هستند. بنابراین راحتتر پذیرفته میشوند و کمکم به عادت تبدیل میشوند.
یکی از رایجترین عادتهای ناسالم در سبک زندگی شهری، مصرف بالای قند است. قندهای افزوده فقط در شیرینی و شکلات نیستند؛ نوشیدنیها، کیکهای صنعتی یا کارخانهای، سسها و حتی برخی نانها و ماستهای طعمدار منبع پنهان قندند.
طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، مصرف قند آزاد باید کمتر از ۱۰ درصد کالری روزانه باشد، اما در بسیاری از کشورها این میزان ۲ تا ۳ برابر استاندارد جهانی است. کاهش ناگهانی قند معمولاً با ولع شدید و بازگشت سریع همراه میشود. راه مؤثر، حذف تدریجی است. مثلاً جایگزینی یک نوشیدنی شیرین در روز با آب یا دمنوش، یا کاهش شکر چای از دو قاشق به یک قاشق. این تغییرات کوچک به ذائقه فرصت تطبیق میدهد.
ارسال دیدگاه