به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بررسیها نشان میدهد که اگرچه نوزادان مفهوم جنگ را درک نمیکنند، اما استرس محیط و اضطراب والدین را کاملا جذب میکنند. آنها از طریق «زبان بدن» والدین، تغییر لحن صدا و حالات چهره، تنش را دریافت میکنند. حتی بیتوجهیهای کوتاهمدت میتواند به افزایش ضربان قلب نوزاد منجر شود.
تداوم این شرایط، زمینهساز بروز استرس مزمن در نوزادان است؛ استرسی که با افزایش ترشح هورمونهای استرس، اختلال در روند طبیعی خواب و تغذیه، گریههای طولانیمدت و تحریک سیستم واکنش به استرس در مغز میشود.
در چنین شرایطی، نقش والدین در ایجاد محیطی امن و آرام برای کودک بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا میکند. در همین راستا چند راهکار کاربردی برای کاهش تأثیرات منفی استرس بر نوزادان پیشنهاد میشود.
کاهش آلودگی صوتی یکی از مهمترین این اقدامات است. توصیه میشود والدین تا حد امکان پیگیری اخبار و محتوای تنشزا را به دور از فضای حضور نوزاد انجام دهند. همچنین، چند نفس عمیق پیش از در آغوش گرفتن کودک میتواند به انتقال حس آرامش کمک کند.
ارتباط فیزیکی نیز نقشی کلیدی در آرامسازی نوزاد دارد. تماس پوست با پوست و در آغوش گرفتن، به ایجاد احساس امنیت در کودک کمک میکند. در کنار آن، صحبت کردن با لحن نرم و استفاده از الگوهای ریتمیک، از دیگر روشهای مؤثر در کاهش اضطراب نوزادان است. حفظ نظم در برنامههای روزانه مانند خواب و تغذیه نیز از توصیههای مهم متخصصان است.
ارسال دیدگاه