به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آنلیور لو کانف، عصبشناس و نویسنده، معتقد است بسیاری از افراد آنقدر درگیر رسیدن به موفقیت بعدی هستند که دستاوردهای فعلی خود را نمیبینند؛ او ۱۰ نشانه را معرفی میکند که میتواند نشان دهد فرد در مسیر درستی قرار دارد.
بسیاری از ما زمان زیادی را صرف این پرسش میکنیم که چگونه میتوانیم در زندگی موفقتر شویم؛ اما شاید پرسش اصلی چیز دیگری باشد: چرا با وجود پیشرفتهای واقعی، باز هم احساس موفقیت نمیکنیم؟
آنلیور لو کانف، عصبشناس و نویسنده و از کارکنان سابق گوگل، در کتاب «آزمایشهای کوچک» به همین مسئله پرداخته است. او توضیح میدهد چگونه میتوان از چرخه بیپایان تعقیب هدف بعدی خارج شد و در عوض، از خودِ مسیر رشد، تجربه کردن و مواجهه با ناشناختهها لذت برد.
از نگاه او، مسئله بسیاری از افراد این نیست که باید دستاوردهای بیشتری داشته باشند، بلکه این است که دستاوردهای موجودشان را بهتر ببینند و به رسمیت بشناسند. این وضعیت را میتوان تا حدی با مفهوم «دیسمورفیا» یا اختلال در ادراک مقایسه کرد. این اصطلاح معمولاً در ارتباط با تصویر بدنی به کار میرود؛ یعنی فرد تصور میکند ظاهرش بسیار متفاوت از چیزی است که دیگران میبینند.
اما چنین برداشت تحریفشدهای میتواند در حوزههای دیگری مانند وضعیت مالی یا بهرهوری نیز رخ دهد. برای نمونه، برخی افراد با وجود آنکه از نظر مالی در وضعیت مناسبی قرار دارند، دائماً احساس میکنند از دیگران عقب ماندهاند. در حوزه بهرهوری نیز اصطلاح «دیسمورفیای بهرهوری» برای توصیف افرادی به کار میرود که با وجود کار فراوان و نتایج قابلتوجه، همچنان تصور میکنند به اندازه کافی کار نکردهاند.
آنا کودریا-رادو، نویسنده، پیشتر درباره تجربه شخصی خود از این وضعیت نوشته بود که با وجود انتشار کتاب، راهاندازی یک برنامه رسانهای و میزبانی دو پادکست در مدت کمی بیش از یک سال، همچنان احساس میکرد «هیچ کاری انجام نداده است».
این فشار دائمی برای بیشتر کار کردن، بخشی از چیزی است که «بهرهوری سمی» نامیده میشود؛ فرهنگی که در آن استراحت کردن گاه با احساس گناه همراه است. یک گزارش نیز نشان داده بود نیمی از کارکنان اداری میگویند در طول روز کاری بهندرت یا هرگز استراحت نمیکنند.
۱۰ نشانه موفقیت واقعی
این شواهد نشان میدهد بسیاری از افراد در ارزیابی میزان موفقیت خود دچار خطا میشوند. فرهنگ و فضای اقتصادی نیز در شکلگیری این نگاه نقش دارند. با این حال، از دیدگاه لو کانف، علم عصبشناسی میتواند دستکم به ما کمک کند تصویر واقعبینانهتری از وضعیت خود داشته باشیم.
اگر این ۱۰ نشانه را در زندگی خود میبینید، احتمالاً بیش از آنچه تصور میکنید در مسیر رشد قرار دارید:
۱. موفقیتهای کوچک خود را جشن میگیرید.
۲. پس از شکست دوباره تلاش میکنید.
۳. پیش از واکنش نشان دادن، مکث میکنید.
۴. بدون احساس گناه برای استراحت وقت میگذارید.
۵. پس از ناکامیها سریعتر به شرایط عادی بازمیگردید.
۶. وقتی به کمک نیاز دارید، درخواست کمک میکنید.
۷. پس از اشتباه کردن با خودتان مهربان هستید.
۸. به جای قضاوت کردن، الگوهای رفتاری خود را مشاهده میکنید.
۹. تصمیمهایتان را بر اساس ارزشها و باورهای خود و نه فشار دیگران میگیرید.
۱۰. درباره آینده بیشتر کنجکاو هستید تا مضطرب.
کرت ونهگات، نویسنده مشهور، زمانی به یکی از مخاطبان جوان خود توصیه کرده بود هنر، موسیقی، آواز، رقص، بازیگری، نقاشی، شعر، داستاننویسی یا هر فعالیت خلاقانه دیگری را انجام دهد؛ نه صرفاً برای پول و شهرت، بلکه برای تجربه فرایند «شدن»، شناختن آنچه در درون انسان وجود دارد و رشد دادن روح.
این نگاه با دیدگاه عصبشناسان نیز همسو است: انسان موجودی کامل و ثابت نیست، بلکه همواره در حال تغییر و شکلگیری است. قرار نیست یک روز به نقطهای برسیم که برای همیشه احساس کنیم «موفق شدهایم». بهتر است یاد بگیریم خودمان و مسیر طیشده را در هر مرحله ارزشمند بدانیم.
ما اغلب تصور میکنیم برای احساس موفقیت باید فقط به یک هدف دیگر برسیم؛ اما زمان جشن گرفتن موفقیت، صرفاً لحظهای نیست که به مقصد نهایی برسیم. چنین مقصد نهاییای برای هیچکس بهطور کامل وجود ندارد. ارزش واقعی در لحظههای رشد، تجربه، یادگیری و کسب خرد در طول مسیر نهفته است.
ارسال دیدگاه