به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریزبیدار، پس از هتک حرمت های صورت گرفته به ساحت مقدس پیامبر اکرم(ص) توسط نشریه موهن شارلی ابدو و واکنش های جهانی نسبت به این توهین، وزیر محترم امورخارجه کشورمان سفری را برای کشور فرانسه تدارک دیدند و در همین سفر اقدام به پیاده روی با وزیر خارجه آمریکا نمودند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تبریزبیدار،,این که این اقدام از دید وزیر محترم امور خارجه کشورمان در راستای مصالح کشور بوده است یا خیر را باید کارشناسان امر واکاوی نمایند اما آنچه در اذهان عمومی موجب ایجاد سئوال می گردد این می باشد که آیا اگر شارلی ابدو به جای پیامبر اکرم(ص) به رئیس جمهور محترم کشورمان توهین می کرد باز هم آقای ظریف سفری را در راستای تنش زدایی به کشور فرانسه تدارک می دیدند؟ آیا در صورت توهین به جناب رئیس جمهور مقامات دولت تدبیر و امید با تاخیر چند روزه اعلام موضع می کردند؟ آیا بازهم به جمله ی افراط و تفریط در هر جایی محکوم است بسنده می کردند؟ و هزاران سئوال دیگر که نشان دهنده عدم وجود توازن بین ارزش ها و رفتارها است شکل می گیرد.
اما آنچه جهت یادآوری به مسئولین محترم دولتی کشورمان لازم به ذکر است، فتوای تاریخی حضرت امام خطاب به سلمان رشدی می باشد که ایشان می فرمایند:
«راستى به چه علت است که در پى اعلام حکم شرعى و اسلامى مورد اتفاق همه علماء در مورد یک مزدور بیگانه اینقدر جهانخواران بر افروخته شدند و سران کفر و بازار مشترک و امثال آنان به تکاپو و تلاش مذبوحانه افتادهاند؟ غیر از این نیست که سران استکبار از قدرت برخورد عملى مسلمانان در شناخت و مبارزه با توطئههاى شوم آنان به هراس افتادهاند و اسلام امروز مسلمانان را یک مکتب بالنده و متحرک و پر حماسه می دانند و از اینکه فضاى شرارت آنان محدود شده است و مزد بگیران آنان چون گذشته با اطمینان نمىتوانند علیه مقدسات قلم فرسائى کنند مضطرب شدهاند ... خیلى جالب و شگفت انگیز است که این به ظاهر متمدنین و متفکرین وقتى یک نویسنده مزدور با نیش قلم زهرآگین خود احساسات بیش از یک میلیارد انسان مسلمان را جریحه دار مىکند، عدهاى در رابطه با آن شهید مىشوند، براى ایشان مهم نیست و این فاجعه عین دموکراسى و تمدن است، اما وقتى بحث اجراى حکم و عدالت به میان مىآید، نوحه رافت و انسان دوستى سر مىدهند. ما کینه دنیاى غرب را با جهان اسلام و فقاهت از همین نکتهها به دست مىآوریم. قضیه آنان قضیه دفاع از یک فرد نیست، قضیه حمایت از جریان ضداسلامى و ضدارزشى است که بنگاههاى صهیونیستى و انگلیس و آمریکا به راه انداختهاند و با حماقت و عجله خود را روبهروى همه جهان اسلام قرار دادهاند ... اگر غفلت کنیم این اول ماجراست و استعمار از این مارهاى خطرناک و قلم بدستان اجیر شده در آستین فراوان دارد ... ترس من این است که تحلیلگران امروز، ده سال دیگر بر کرسى قضاوت بنشینند و بگویند که باید دید فتواى اسلامى و حکم اعدام سلمان رشدى مطابق اصول و قوانین دیپلماسى بوده است یا خیر ... (امام خمینی، منشور روحانیت، چاپ دوم 1369)
تبریزبیدار امیدوار است مقامات دولتی کشورمان هیچ گاه ارزش ها و آرمان ها را فدای برخی مصلحت اندیشی های شخصی ننمایند.
به امید آن روز ان شاء الله.
انتهای پیام/گ
این که این اقدام از دید وزیر محترم امور خارجه کشورمان در راستای مصالح کشور بوده است یا خیر را باید کارشناسان امر واکاوی نمایند اما آنچه در اذهان عمومی موجب ایجاد سئوال می گردد این می باشد که آیا اگر شارلی ابدو به جای پیامبر اکرم(ص) به رئیس جمهور محترم کشورمان توهین می کرد باز هم آقای ظریف سفری را در راستای تنش زدایی به کشور فرانسه تدارک می دیدند؟ آیا در صورت توهین به جناب رئیس جمهور مقامات دولت تدبیر و امید با تاخیر چند روزه اعلام موضع می کردند؟ آیا بازهم به جمله ی افراط و تفریط در هر جایی محکوم است بسنده می کردند؟ و هزاران سئوال دیگر که نشان دهنده عدم وجود توازن بین ارزش ها و رفتارها است شکل می گیرد.
اما آنچه جهت یادآوری به مسئولین محترم دولتی کشورمان لازم به ذکر است، فتوای تاریخی حضرت امام خطاب به سلمان رشدی می باشد که ایشان می فرمایند:
«راستى به چه علت است که در پى اعلام حکم شرعى و اسلامى مورد اتفاق همه علماء در مورد یک مزدور بیگانه اینقدر جهانخواران بر افروخته شدند و سران کفر و بازار مشترک و امثال آنان به تکاپو و تلاش مذبوحانه افتادهاند؟ غیر از این نیست که سران استکبار از قدرت برخورد عملى مسلمانان در شناخت و مبارزه با توطئههاى شوم آنان به هراس افتادهاند و اسلام امروز مسلمانان را یک مکتب بالنده و متحرک و پر حماسه می دانند و از اینکه فضاى شرارت آنان محدود شده است و مزد بگیران آنان چون گذشته با اطمینان نمىتوانند علیه مقدسات قلم فرسائى کنند مضطرب شدهاند ... خیلى جالب و شگفت انگیز است که این به ظاهر متمدنین و متفکرین وقتى یک نویسنده مزدور با نیش قلم زهرآگین خود احساسات بیش از یک میلیارد انسان مسلمان را جریحه دار مىکند، عدهاى در رابطه با آن شهید مىشوند، براى ایشان مهم نیست و این فاجعه عین دموکراسى و تمدن است، اما وقتى بحث اجراى حکم و عدالت به میان مىآید، نوحه رافت و انسان دوستى سر مىدهند. ما کینه دنیاى غرب را با جهان اسلام و فقاهت از همین نکتهها به دست مىآوریم. قضیه آنان قضیه دفاع از یک فرد نیست، قضیه حمایت از جریان ضداسلامى و ضدارزشى است که بنگاههاى صهیونیستى و انگلیس و آمریکا به راه انداختهاند و با حماقت و عجله خود را روبهروى همه جهان اسلام قرار دادهاند ... اگر غفلت کنیم این اول ماجراست و استعمار از این مارهاى خطرناک و قلم بدستان اجیر شده در آستین فراوان دارد ... ترس من این است که تحلیلگران امروز، ده سال دیگر بر کرسى قضاوت بنشینند و بگویند که باید دید فتواى اسلامى و حکم اعدام سلمان رشدى مطابق اصول و قوانین دیپلماسى بوده است یا خیر ... (امام خمینی، منشور روحانیت، چاپ دوم 1369)
تبریزبیدار امیدوار است مقامات دولتی کشورمان هیچ گاه ارزش ها و آرمان ها را فدای برخی مصلحت اندیشی های شخصی ننمایند.
به امید آن روز ان شاء الله.
انتهای پیام/گ
این که این اقدام از دید وزیر محترم امور خارجه کشورمان در راستای مصالح کشور بوده است یا خیر را باید کارشناسان امر واکاوی نمایند اما آنچه در اذهان عمومی موجب ایجاد سئوال می گردد این می باشد که آیا اگر شارلی ابدو به جای پیامبر اکرم(ص) به رئیس جمهور محترم کشورمان توهین می کرد باز هم آقای ظریف سفری را در راستای تنش زدایی به کشور فرانسه تدارک می دیدند؟ آیا در صورت توهین به جناب رئیس جمهور مقامات دولت تدبیر و امید با تاخیر چند روزه اعلام موضع می کردند؟ آیا بازهم به جمله ی افراط و تفریط در هر جایی محکوم است بسنده می کردند؟ و هزاران سئوال دیگر که نشان دهنده عدم وجود توازن بین ارزش ها و رفتارها است شکل می گیرد.
اما آنچه جهت یادآوری به مسئولین محترم دولتی کشورمان لازم به ذکر است، فتوای تاریخی حضرت امام خطاب به سلمان رشدی می باشد که ایشان می فرمایند:
«راستى به چه علت است که در پى اعلام حکم شرعى و اسلامى مورد اتفاق همه علماء در مورد یک مزدور بیگانه اینقدر جهانخواران بر افروخته شدند و سران کفر و بازار مشترک و امثال آنان به تکاپو و تلاش مذبوحانه افتادهاند؟ غیر از این نیست که سران استکبار از قدرت برخورد عملى مسلمانان در شناخت و مبارزه با توطئههاى شوم آنان به هراس افتادهاند و اسلام امروز مسلمانان را یک مکتب بالنده و متحرک و پر حماسه می دانند و از اینکه فضاى شرارت آنان محدود شده است و مزد بگیران آنان چون گذشته با اطمینان نمىتوانند علیه مقدسات قلم فرسائى کنند مضطرب شدهاند ... خیلى جالب و شگفت انگیز است که این به ظاهر متمدنین و متفکرین وقتى یک نویسنده مزدور با نیش قلم زهرآگین خود احساسات بیش از یک میلیارد انسان مسلمان را جریحه دار مىکند، عدهاى در رابطه با آن شهید مىشوند، براى ایشان مهم نیست و این فاجعه عین دموکراسى و تمدن است، اما وقتى بحث اجراى حکم و عدالت به میان مىآید، نوحه رافت و انسان دوستى سر مىدهند. ما کینه دنیاى غرب را با جهان اسلام و فقاهت از همین نکتهها به دست مىآوریم. قضیه آنان قضیه دفاع از یک فرد نیست، قضیه حمایت از جریان ضداسلامى و ضدارزشى است که بنگاههاى صهیونیستى و انگلیس و آمریکا به راه انداختهاند و با حماقت و عجله خود را روبهروى همه جهان اسلام قرار دادهاند ... اگر غفلت کنیم این اول ماجراست و استعمار از این مارهاى خطرناک و قلم بدستان اجیر شده در آستین فراوان دارد ... ترس من این است که تحلیلگران امروز، ده سال دیگر بر کرسى قضاوت بنشینند و بگویند که باید دید فتواى اسلامى و حکم اعدام سلمان رشدى مطابق اصول و قوانین دیپلماسى بوده است یا خیر ... (امام خمینی، منشور روحانیت، چاپ دوم 1369)
تبریزبیدار امیدوار است مقامات دولتی کشورمان هیچ گاه ارزش ها و آرمان ها را فدای برخی مصلحت اندیشی های شخصی ننمایند.
به امید آن روز ان شاء الله.
انتهای پیام/گ
این که این اقدام از دید وزیر محترم امور خارجه کشورمان در راستای مصالح کشور بوده است یا خیر را باید کارشناسان امر واکاوی نمایند اما آنچه در اذهان عمومی موجب ایجاد سئوال می گردد این می باشد که آیا اگر شارلی ابدو به جای پیامبر اکرم(ص) به رئیس جمهور محترم کشورمان توهین می کرد باز هم آقای ظریف سفری را در راستای تنش زدایی به کشور فرانسه تدارک می دیدند؟ آیا در صورت توهین به جناب رئیس جمهور مقامات دولت تدبیر و امید با تاخیر چند روزه اعلام موضع می کردند؟ آیا بازهم به جمله ی افراط و تفریط در هر جایی محکوم است بسنده می کردند؟ و هزاران سئوال دیگر که نشان دهنده عدم وجود توازن بین ارزش ها و رفتارها است شکل می گیرد.
اما آنچه جهت یادآوری به مسئولین محترم دولتی کشورمان لازم به ذکر است، فتوای تاریخی حضرت امام خطاب به سلمان رشدی می باشد که ایشان می فرمایند:
«راستى به چه علت است که در پى اعلام حکم شرعى و اسلامى مورد اتفاق همه علماء در مورد یک مزدور بیگانه اینقدر جهانخواران بر افروخته شدند و سران کفر و بازار مشترک و امثال آنان به تکاپو و تلاش مذبوحانه افتادهاند؟ غیر از این نیست که سران استکبار از قدرت برخورد عملى مسلمانان در شناخت و مبارزه با توطئههاى شوم آنان به هراس افتادهاند و اسلام امروز مسلمانان را یک مکتب بالنده و متحرک و پر حماسه می دانند و از اینکه فضاى شرارت آنان محدود شده است و مزد بگیران آنان چون گذشته با اطمینان نمىتوانند علیه مقدسات قلم فرسائى کنند مضطرب شدهاند ... خیلى جالب و شگفت انگیز است که این به ظاهر متمدنین و متفکرین وقتى یک نویسنده مزدور با نیش قلم زهرآگین خود احساسات بیش از یک میلیارد انسان مسلمان را جریحه دار مىکند، عدهاى در رابطه با آن شهید مىشوند، براى ایشان مهم نیست و این فاجعه عین دموکراسى و تمدن است، اما وقتى بحث اجراى حکم و عدالت به میان مىآید، نوحه رافت و انسان دوستى سر مىدهند. ما کینه دنیاى غرب را با جهان اسلام و فقاهت از همین نکتهها به دست مىآوریم. قضیه آنان قضیه دفاع از یک فرد نیست، قضیه حمایت از جریان ضداسلامى و ضدارزشى است که بنگاههاى صهیونیستى و انگلیس و آمریکا به راه انداختهاند و با حماقت و عجله خود را روبهروى همه جهان اسلام قرار دادهاند ... اگر غفلت کنیم این اول ماجراست و استعمار از این مارهاى خطرناک و قلم بدستان اجیر شده در آستین فراوان دارد ... ترس من این است که تحلیلگران امروز، ده سال دیگر بر کرسى قضاوت بنشینند و بگویند که باید دید فتواى اسلامى و حکم اعدام سلمان رشدى مطابق اصول و قوانین دیپلماسى بوده است یا خیر ... (امام خمینی، منشور روحانیت، چاپ دوم 1369)
تبریزبیدار امیدوار است مقامات دولتی کشورمان هیچ گاه ارزش ها و آرمان ها را فدای برخی مصلحت اندیشی های شخصی ننمایند.
به امید آن روز ان شاء الله.
انتهای پیام/گ
این که این اقدام از دید وزیر محترم امور خارجه کشورمان در راستای مصالح کشور بوده است یا خیر را باید کارشناسان امر واکاوی نمایند اما آنچه در اذهان عمومی موجب ایجاد سئوال می گردد این می باشد که آیا اگر شارلی ابدو به جای پیامبر اکرم(ص) به رئیس جمهور محترم کشورمان توهین می کرد باز هم آقای ظریف سفری را در راستای تنش زدایی به کشور فرانسه تدارک می دیدند؟ آیا در صورت توهین به جناب رئیس جمهور مقامات دولت تدبیر و امید با تاخیر چند روزه اعلام موضع می کردند؟ آیا بازهم به جمله ی افراط و تفریط در هر جایی محکوم است بسنده می کردند؟ و هزاران سئوال دیگر که نشان دهنده عدم وجود توازن بین ارزش ها و رفتارها است شکل می گیرد.
,,
اما آنچه جهت یادآوری به مسئولین محترم دولتی کشورمان لازم به ذکر است، فتوای تاریخی حضرت امام خطاب به سلمان رشدی می باشد که ایشان می فرمایند:
,,
«راستى به چه علت است که در پى اعلام حکم شرعى و اسلامى مورد اتفاق همه علماء در مورد یک مزدور بیگانه اینقدر جهانخواران بر افروخته شدند و سران کفر و بازار مشترک و امثال آنان به تکاپو و تلاش مذبوحانه افتادهاند؟ غیر از این نیست که سران استکبار از قدرت برخورد عملى مسلمانان در شناخت و مبارزه با توطئههاى شوم آنان به هراس افتادهاند و اسلام امروز مسلمانان را یک مکتب بالنده و متحرک و پر حماسه می دانند و از اینکه فضاى شرارت آنان محدود شده است و مزد بگیران آنان چون گذشته با اطمینان نمىتوانند علیه مقدسات قلم فرسائى کنند مضطرب شدهاند ... خیلى جالب و شگفت انگیز است که این به ظاهر متمدنین و متفکرین وقتى یک نویسنده مزدور با نیش قلم زهرآگین خود احساسات بیش از یک میلیارد انسان مسلمان را جریحه دار مىکند، عدهاى در رابطه با آن شهید مىشوند، براى ایشان مهم نیست و این فاجعه عین دموکراسى و تمدن است، اما وقتى بحث اجراى حکم و عدالت به میان مىآید، نوحه رافت و انسان دوستى سر مىدهند. ما کینه دنیاى غرب را با جهان اسلام و فقاهت از همین نکتهها به دست مىآوریم. قضیه آنان قضیه دفاع از یک فرد نیست، قضیه حمایت از جریان ضداسلامى و ضدارزشى است که بنگاههاى صهیونیستى و انگلیس و آمریکا به راه انداختهاند و با حماقت و عجله خود را روبهروى همه جهان اسلام قرار دادهاند ... اگر غفلت کنیم این اول ماجراست و استعمار از این مارهاى خطرناک و قلم بدستان اجیر شده در آستین فراوان دارد ... ترس من این است که تحلیلگران امروز، ده سال دیگر بر کرسى قضاوت بنشینند و بگویند که باید دید فتواى اسلامى و حکم اعدام سلمان رشدى مطابق اصول و قوانین دیپلماسى بوده است یا خیر ... (امام خمینی، منشور روحانیت، چاپ دوم 1369)
,,
تبریزبیدار امیدوار است مقامات دولتی کشورمان هیچ گاه ارزش ها و آرمان ها را فدای برخی مصلحت اندیشی های شخصی ننمایند.
,به امید آن روز ان شاء الله.
,انتهای پیام/گ
,]
ارسال دیدگاه