به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از بلاغ، کتاب «نسبت انقلاب اسلامی با بیداری اسلامی» به قلم دکتر هادی ابراهیمی منتشر شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,این کتاب از دو بخش تشکیل شده که بخش اول به تفصیل به تعریف انقلاب، انواع انقلاب و واکاوی نظریههای انقلاب همت گمارده است.
این فصل چهار نسل نظریهپردازی انقلاب را بامحوریت انقلاب اسلامی مورد بررسی قرار میدهد و مشخصاً تأثیر انقلاب اسلامی را بر حوزه نظری، عملی و عینی انقلابات به بحث گذارده است.
از دیدگاه نویسنده کتاب، انقلاب اسلامی نه تنها نقطه عطفی در تاریخ انقلابهای جهان است، بلکه با واداشتن انقلابپژوهان به تأمل نظری در بازنگری، بازتولید و بازآوری نظریههای موجود یا نظریههای جدید، نقش مهمی در تکامل نظریههای انقلاب داشته، بهگونهای که به ظهور نسل جدیدی از این نظریهها منجر شده است.
نویسنده کتاب نسبت انقلاب اسلامی با بیداری اسلامی، با پرداختن به ماهیت و اثرات انقلابهای رنگی و انقلابهای عربی در دو وجه ساختاری و گفتمانی، از یک سو ارتباط این دسته از انقلابها را با انقلابهای کلاسیک و رنگی مشخص کرده و از سوی دیگر نسبت آنها را با انقلاب اسلامی ایران سنجیده است.
وی که نویسنده کتاب جامعه آرمانی در اندیشه سیاسی رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز بوده، در این کتاب جدید، با برشمردن الزامات روششناسی، رویکرد گفتمان به مثابه روش که برگرفته از تحلیل گفتمانی لاکلا و موفه و سرکلاف است را مورد مطالعه قرار داده، بهگونهای که نظریه گفتمان، گفتمان در ساحت مفهومشناسی و نظریهپردازی، مولفههای گفتمان و پخش گفتمان عمده مباحث بخش اول این کتاب را تشکیل میدهد.
وی در بخش دوم کتاب با عنوان انقلابهای عربی، بیداری اسلامی شمال آفریقا و نظریههای انقلاب تلاش میکند تا در دو فصل جداگانه انقلابهای عربی و نظریههای انقلاب و چگونگی و چرایی وقوع انقلابهای شمال آفریقا را مورد بحث و بررسی قرار دهد.
براساس رویکرد تحلیل گفتمان که شالوده اصلی کتاب را تشکیل میدهد، انقلابهای عربی بهمثابه تجلی گفتمان هویتگرا، گفتمان عامالشمول با محوریت اسلام، گفتمان عربیت، نفی گفتمانهای ایدئولوژیک غربی و غرب به عنوان «دیگری» گفتمان قانونگرایی و استبدادستیزی با یکدیگر مقایسه میشوند.
دکتر ابراهیمی با الهام از نظریه بیداری اسلامی مقام معظم رهبری در فصل دوم از همین بخش کتاب عوامل و زمینههای پیدایش اسلام سیاسی را در قالب رویارویی با گفتمان مدرنیسم، دالهای گفتمانی اسلام سیاسی انقلاب اسلامی و تحلیل گفتمانی بیداری اسلامی را با محوریت گفتمان دینمحور، سلطهستیز و عدالتمحور تفسیر میکند.
نکته جالب توجه در آغازین کتاب، مقدمهای است که سرلشکر پاسدار دکتر سید یحیی رحیمصفوی، استاد تمام دانشگاههای تهران بر این کتاب نوشته است؛ صفوی با تقدیر از زحمات نویسنده کتاب، آن را نه تنها در راستای تقویت ادبیات انقلاب پژوهشی بلکه ادبیات انقلاب اسلامی دانسته است.
روششناسی کتاب بر دو محور اصلی متمرکز است، از یکسو به سنتهای فلسفی و هنجاری وابسته است که متدولوژی آن بر مبنای «روند کاری تاریخی – نظری» است و از سوی دیگر بر محورهای معنایی و گفتمانی متمرکز است.
کتاب نسبت انقلاب اسلامی با بیداری اسلامی دارای 318 صفحه است و توسط گروه انتشاراتی بینالمللی الهدی وابسته با سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی منتشر شده است.
این کتاب از دو بخش تشکیل شده که بخش اول به تفصیل به تعریف انقلاب، انواع انقلاب و واکاوی نظریههای انقلاب همت گمارده است.
این فصل چهار نسل نظریهپردازی انقلاب را بامحوریت انقلاب اسلامی مورد بررسی قرار میدهد و مشخصاً تأثیر انقلاب اسلامی را بر حوزه نظری، عملی و عینی انقلابات به بحث گذارده است.
از دیدگاه نویسنده کتاب، انقلاب اسلامی نه تنها نقطه عطفی در تاریخ انقلابهای جهان است، بلکه با واداشتن انقلابپژوهان به تأمل نظری در بازنگری، بازتولید و بازآوری نظریههای موجود یا نظریههای جدید، نقش مهمی در تکامل نظریههای انقلاب داشته، بهگونهای که به ظهور نسل جدیدی از این نظریهها منجر شده است.
نویسنده کتاب نسبت انقلاب اسلامی با بیداری اسلامی، با پرداختن به ماهیت و اثرات انقلابهای رنگی و انقلابهای عربی در دو وجه ساختاری و گفتمانی، از یک سو ارتباط این دسته از انقلابها را با انقلابهای کلاسیک و رنگی مشخص کرده و از سوی دیگر نسبت آنها را با انقلاب اسلامی ایران سنجیده است.
وی که نویسنده کتاب جامعه آرمانی در اندیشه سیاسی رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز بوده، در این کتاب جدید، با برشمردن الزامات روششناسی، رویکرد گفتمان به مثابه روش که برگرفته از تحلیل گفتمانی لاکلا و موفه و سرکلاف است را مورد مطالعه قرار داده، بهگونهای که نظریه گفتمان، گفتمان در ساحت مفهومشناسی و نظریهپردازی، مولفههای گفتمان و پخش گفتمان عمده مباحث بخش اول این کتاب را تشکیل میدهد.
وی در بخش دوم کتاب با عنوان انقلابهای عربی، بیداری اسلامی شمال آفریقا و نظریههای انقلاب تلاش میکند تا در دو فصل جداگانه انقلابهای عربی و نظریههای انقلاب و چگونگی و چرایی وقوع انقلابهای شمال آفریقا را مورد بحث و بررسی قرار دهد.
براساس رویکرد تحلیل گفتمان که شالوده اصلی کتاب را تشکیل میدهد، انقلابهای عربی بهمثابه تجلی گفتمان هویتگرا، گفتمان عامالشمول با محوریت اسلام، گفتمان عربیت، نفی گفتمانهای ایدئولوژیک غربی و غرب به عنوان «دیگری» گفتمان قانونگرایی و استبدادستیزی با یکدیگر مقایسه میشوند.
دکتر ابراهیمی با الهام از نظریه بیداری اسلامی مقام معظم رهبری در فصل دوم از همین بخش کتاب عوامل و زمینههای پیدایش اسلام سیاسی را در قالب رویارویی با گفتمان مدرنیسم، دالهای گفتمانی اسلام سیاسی انقلاب اسلامی و تحلیل گفتمانی بیداری اسلامی را با محوریت گفتمان دینمحور، سلطهستیز و عدالتمحور تفسیر میکند.
نکته جالب توجه در آغازین کتاب، مقدمهای است که سرلشکر پاسدار دکتر سید یحیی رحیمصفوی، استاد تمام دانشگاههای تهران بر این کتاب نوشته است؛ صفوی با تقدیر از زحمات نویسنده کتاب، آن را نه تنها در راستای تقویت ادبیات انقلاب پژوهشی بلکه ادبیات انقلاب اسلامی دانسته است.
روششناسی کتاب بر دو محور اصلی متمرکز است، از یکسو به سنتهای فلسفی و هنجاری وابسته است که متدولوژی آن بر مبنای «روند کاری تاریخی – نظری» است و از سوی دیگر بر محورهای معنایی و گفتمانی متمرکز است.
کتاب نسبت انقلاب اسلامی با بیداری اسلامی دارای 318 صفحه است و توسط گروه انتشاراتی بینالمللی الهدی وابسته با سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی منتشر شده است.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه